I CSK 292/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skarg kasacyjnych obu stron w sprawie o rozgraniczenie z powodu braku spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych.
W sprawie o rozgraniczenie, Sąd Najwyższy rozpatrywał skargi kasacyjne wnioskodawcy J. D. oraz uczestników A. P. i R. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w R. Sąd Najwyższy, analizując wnioski o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania, stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 398^4 § 2 k.p.c., takie jak istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, ani oczywista zasadność skarg. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Józefa Frąckowiaka rozpoznał sprawę z wniosku J. D. przy uczestnictwie A. P. i R. P. o rozgraniczenie. Przedmiotem postępowania były dwie skargi kasacyjne, wniesione przez wnioskodawcę oraz uczestników, od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, rozpatrzył wnioski o przyjęcie tych skarg do rozpoznania. Zgodnie z art. 398^4 § 2 k.p.c., wymóg uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest spełniony, gdy skarżący wykaże istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy stwierdził, że analiza uzasadnień wniosków nie wykazała spełnienia tych przesłanek. W przypadku skargi uczestników A. P. i R. P., opartych na przesłankach z art. 398^9 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., sąd nie dopatrzył się istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów ani oczywistej zasadności skargi, a także nie stwierdził nieważności postępowania. Podobnie, w przypadku skargi wnioskodawcy J. D., opartej na przesłance z art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c., sąd uznał, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania obu skarg kasacyjnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w obu przypadkach wnioski o przyjęcie skarg kasacyjnych nie spełniły wymaganych przesłanek.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżący nie wykazali istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, ani oczywistej zasadności skargi, co jest warunkiem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. D. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| A. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wymogi uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które muszą być spełnione przez skarżącego.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazuje przesłanki, na których można oprzeć wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni, nieważność postępowania, oczywista zasadność).
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli nie zostaną spełnione wymogi określone w § 1.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^13 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa zakres, w jakim Sąd Najwyższy bierze pod uwagę nieważność postępowania z urzędu.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Skład orzekający
Józef Frąckowiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i przesłanki odmowy jej przyjęcia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury kasacyjnej i wymogów formalnych wniosku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to typowe postanowienie Sądu Najwyższego odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu niespełnienia wymogów formalnych. Nie zawiera ono nowych interpretacji prawnych ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSK 292/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku J. D. przy uczestnictwie A. P. i R. P. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2014 r., na skutek skarg kasacyjnych wnioskodawcy i uczestników od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt I Ca […] , odmawia przyjęcia do rozpoznania obu skarg kasacyjnych. UZASADNIENIE Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uczestnicy postępowania A. P. i R. P. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 listopada 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga uczestników była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398 13 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). Od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 listopada 2013 r. skargę kasacyjną wniósł także wnioskodawca J. D., który wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga wnioskodawcy jest oczywiście uzasadniona. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI