I CSK 2898/25

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną J. L. od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który oddalił apelację pozwanego w sprawie o zapłatę. Sprawa dotyczyła roszczenia spadkobiercy o wydanie części ceny uzyskanej ze sprzedaży mieszkania należącego do spadkodawczyni, które pozwany (brat spadkodawczyni) sprzedał na podstawie pełnomocnictwa. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę stanowiącą 1/3 ceny uzyskanej ze sprzedaży. Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego, uznając, że nie wykazał on udzielenia siostrze pożyczki i jest zobowiązany do rozliczenia się ze spadkobiercą. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania (art. 567 § 3 w zw. z art. 688 i 618 § 3 k.p.c.) oraz prawa materialnego (art. 1035 i 1036 k.c.), twierdząc, że postanowienie o dziale spadku wyłącza dochodzenie wierzytelności, która nie została objęta tym działem, oraz że wierzytelności spadkowe są niepodzielne. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania są oczywiście niezasadne, a powołane przepisy nieadekwatne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, Sąd Najwyższy podkreślił, że wierzytelność pieniężna spadkodawcy jest podzielna z mocy prawa między spadkobierców (art. 379 k.c. w zw. z art. 1035 k.c.), a pominięcie wierzytelności w składzie spadku nie wiąże w sporze spadkobiercy z dłużnikiem spadkodawcy. Sąd Najwyższy podzielił linię orzeczniczą o podzielności wierzytelności pieniężnych wchodzących w skład spadku, wskazując, że tylko w dwóch przypadkach prawo ustanawia łączny charakter wierzytelności pieniężnych. Ponadto, Sąd Najwyższy zasądził od J. L. na rzecz R. N. koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający