I CSK 2641/24

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej postanowieniem z dnia 17 lutego 2026 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej K.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 11 października 2023 r. (sygn. akt I ACa 1613/23). Sprawa wywodzi się z powództwa W.M. przeciwko K.S. i D.S. o zapłatę. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 31 stycznia 2023 r. (sygn. akt I C 1591/22) utrzymał w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, nakazując pozwanym solidarną zapłatę na rzecz powoda kwoty 420 173,46 zł wraz z odsetkami. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację pozwanych. Sąd drugiej instancji ustalił, że pozwana udzieliła ojcu pełnomocnictwa do zawierania umów pożyczkowych, a następnie zawarła z powodem umowę pożyczki na kwotę 300 000 zł, zabezpieczoną wekslem niezupełnym, poręczonym przez ojca. Pożyczka nie została spłacona, co doprowadziło do wypełnienia weksla na kwotę 420 173,46 zł. Pozwani nie kwestionowali faktu zawarcia umowy, braku spłaty ani wysokości roszczenia. Skarżąca K.S. wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej, podnosząc zagadnienia prawne dotyczące możliwości wykładni weksla poprzez zgodny zamiar stron, gdy podpis nie pochodzi od wystawcy, a także kwestię dopuszczalności łączenia funkcji pełnomocnika wystawcy weksla z poręczycielem wekslowym. Sąd Najwyższy uznał, że podniesione zagadnienia zmierzają do podważenia ważności weksla, ale nie dotyczą stosunku podstawowego (pożyczki), który nie był kwestionowany. W związku z brakiem przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia na podstawie art. 389(9) k.p.c. Zasądzono również koszty postępowania kasacyjnego od skarżącej na rzecz powoda.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający