I CSK 2641/24

SN
I CSK 2641/24
POSTANOWIENIE
17 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
na posiedzeniu niejawnym 17 lutego 2026 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa W.M.
‎
przeciwko K.S. i D.S.
‎
o zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej K.S.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 października 2023 r.,
I ACa 1613/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od K.S. na rzecz W.M. 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanemu.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 31 stycznia 2023 r., I C 1591/22, Sąd Okręgowy we Wrocławiu utrzymał w całości w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym nakazujący biorącej pożyczkę pozwanej i pozwanemu poręczycielowi wekslowemu zapłatę solidarnie na rzecz powodowego dającego pożyczkę 420 173,46 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 marca 2022 r.
Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację biorącej pożyczkę i poręczyciela wekslowego.
Sąd drugiej instancji ustalił, że 3 lipca 2009 r. pozwana udzieliła swojemu ojcu pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego i upoważniła go między innymi do zawierania umów kredytowych i pożyczek na warunkach według uznania pełnomocnika. Powód i pozwana, w imieniu której działał ojciec (drugi z pozwanych), 21 lutego 2012 r. zawarli umowę pożyczki w wysokości 300 000 zł. Weksel niezupełny, wystawiony na zabezpieczenie spłaty pożyczki, został poręczony przez ojca biorącej pożyczkę.
Ponieważ w wyznaczonym terminie pożyczka nie została spłacona 29 grudnia 2021 r. dający pożyczkę wezwał biorąca pożyczkę do zapłaty 300 000 zł z odsetkami, a następnie 26 stycznia 2022 r. wypełnił wystawiony weksel na 420 173,46 zł, z terminem płatności do 28 lutego 2022 r. oraz miejscem płatności w W.. Następnie 27 stycznia 2022 r. listem poleconym wezwał do wykupienia weksla.
Sąd drugiej instancji wskazał, że dający pożyczkę od początku postępowania dochodził swych uprawnień z weksla. Pozwani natomiast nie kwestionowali faktu zawarcia umowy pożyczki, braku jej spłaty, jak i wysokości dochodzonej pozwem należności. Nie kwestionowali także autentyczności przedłożonych wraz z pozwem dokumentów i złożonych na nich podpisów. Sądu Apelacyjnego uznał, że dający pożyczkę wykazał również stosunek pożyczki, przedkładając umowę pożyczki wraz pełnomocnictwem udzielonym poręczycielowi wekslowemu przez biorąca pożyczkę, i dlatego oddalił apelację pozwanych.
Biorąca pożyczkę wniosła o przyjęcie do rozpoznania swojej skargi kasacyjnej ze względu na wystąpienie zagadnień prawnych:
1) czy możliwe jest dokonanie wykładni weksla poprzez odtworzenie zgodnego zamiaru stron prowadzącej do uznania, że wystawcą weksla jest osoba, która nie złożyła podpisu na wekslu, a z treści weksla nie wynika, że podpis złożył pełnomocnik,
2) czy w świetle art. 108 k.c. w zw. z art. 101 pr.weksl. pełnomocnik wystawcy weksla może być jednocześnie poręczycielem wekslowym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podniesione przez skarżącą zagadnienia zmierzają do podważenia ważności weksla, lecz nie dotyczą stosunku podstawowego, tj. pożyczki. Fakt zawarcia umowy pożyczki, brak jej spłaty, jak i wysokość dochodzonego roszczenia nie były kwestionowane.
Ze względu na brak przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 389
9
k.p.c. odmówił jej przyjęcia.
Na podstawie art. 98 k.p.c. powodowi przysługuje od skarżącej zwrot kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Dariusz Pawłyszcze
‎
(G.G.)
[SOP]