I CSK 2406/23

Sąd NajwyższyWarszawa2025-02-20
SNnieruchomościograniczenia w użytkowaniu nieruchomościŚrednianajwyższy
nieruchomościobszar ograniczonego użytkowaniaodszkodowanieprawo ochrony środowiskaSąd Najwyższyskarga kasacyjnazagadnienie prawne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienie prawne zostało już rozstrzygnięte w uchwale Sądu Najwyższego.

Skarżący Skarb Państwa wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania z uwagi na istotne zagadnienie prawne dotyczące odszkodowania dla właściciela nieruchomości, której wartość zmniejszyła się na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, wskazując, że podniesiona kwestia została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2024 r., III CZP 56/23, w której potwierdzono prawo właściciela do odszkodowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Skarbu Państwa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w Bydgoszczy od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt I Ca 561/22, w sprawie o odszkodowanie. Skarżący domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, powołując się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego prawa do odszkodowania dla właściciela nieruchomości, której wartość zmniejszyła się na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania (OOU), bez związku ze szczególnymi ograniczeniami wynikającymi z art. 135 ust. 3a Prawa ochrony środowiska. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., badał przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, w tym istnienie istotnego zagadnienia prawnego. Stwierdził jednak, że kwestia podniesiona przez skarżącego została już rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 kwietnia 2024 r., III CZP 56/23, która potwierdziła prawo właściciela do odszkodowania na podstawie art. 129 ust. 2 Prawa ochrony środowiska. Wobec tego, że zagadnienie nie było nowe ani nie budziło rozbieżności w orzecznictwie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie przepisów k.p.c. dotyczących kosztów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, przysługuje.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że podniesiona kwestia została już rozstrzygnięta w uchwale III CZP 56/23, w której potwierdzono prawo właściciela do odszkodowania w takiej sytuacji. Brak jest zatem istotnego zagadnienia prawnego uzasadniającego przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
B. B.osoba_fizycznapowód
A. B.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa Rejonowy Zarząd Infrastruktury w Bydgoszczyorgan_państwowypozwany

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

P.o.ś. art. 129 § ust. 2

Ustawa - Prawo ochrony środowiska

Podstawa do dochodzenia odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości na skutek wprowadzenia OOU.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Cel wymagania przewidzianego w tym przepisie może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

P.o.ś. art. 135 § ust. 1

Ustawa - Prawo ochrony środowiska

Dotyczy obszaru ograniczonego użytkowania.

P.o.ś. art. 135 § ust. 3a

Ustawa - Prawo ochrony środowiska

Dotyczy szczegółowych ograniczeń w obszarze ograniczonego użytkowania.

k.p.c. art. 98 § § 1, 1^1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Podniesiona kwestia prawna została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego, co wyklucza istnienie istotnego zagadnienia prawnego.

Odrzucone argumenty

Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości na skutek wprowadzenia OOU.

Godne uwagi sformułowania

Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym Istotność zagadnienia prawnego (...) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Skład orzekający

Karol Weitz

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, gdy kwestia była już rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku istotnego zagadnienia prawnego w kontekście skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odszkodowania za nieruchomości, ale rozstrzygnięcie jest proceduralne i opiera się na wcześniejszej uchwale SN, co czyni je mniej interesującym dla szerszej publiczności.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I CSK 2406/23
POSTANOWIENIE
20 lutego 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Karol Weitz
na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2025 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa B. B., A. B.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w Bydgoszczy
‎
o odszkodowanie,
‎
na skutek skargi kasacyjnej Skarbowi Państwa Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w Bydgoszczy
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu
‎
z 29 grudnia 2022 r., I Ca 561/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża pozwanego, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 398
4
§ 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej
pozwanego Skarbu Państwa
od wyroku
Sądu Okręgowego w Sieradzu z 29 grudnia 2022 r.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.
Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury Sądu Najwyższego przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie
skargi kasacyjnej
ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Istotność zagadnienia prawnego
(art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.)
konkretyzuje się
‎
w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia, wskazaniu przepisów prawa, na których tle zagadnienie to wyłoniło się, oraz zaprezentowaniu argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych
‎
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 24 maja 2016 r., I CSK 666/15, nie publ.).
skarżący w skardze powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego
dotyczącego kwestii, „czy właścicielowi nieruchomości, której wartość zmniejszyła się na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania (OOU), jednak bez związku ze szczegółowymi ograniczeniami wynikającymi z art. 135 ust. 3a Prawa ochrony środowiska, przysługuje odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 tej ustawy?”
Należy zauważyć, że kwestia przedstawiona przez skarżącego jako istotne zagadnienie prawne została już rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy w uchwale
‎
z dnia 12 kwietnia 2024 r., III CZP 56/23 (OSNC 2024, nr 9, poz. 86), w której przyjęto, że właścicielowi nieruchomości, której wartość zmniejszyła się na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz.U.
‎
z 2024 r., poz. 54), jednak bez związku ze szczególnymi ograniczeniami wynikającymi z art. 135 ust. 3a ustawy - Prawo ochrony środowiska, przysługuje odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 tej ustawy.
Sąd Najwyższy w obecnym składzie pogląd ten w pełni podziela, co oznacza, że podniesiona przez skarżącego kwestia nie może zostać uznana za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.
Z tych wszystkich względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 1
1
i 3 w zw. z art. 99 z art. 108 § 1 i z art. 391 § 1 oraz w zw. z art. 398
21
k.p.c.
[a.ł]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI