I CSK 2585/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu o wykładnię, sprostowanie lub uzupełnienie postanowienia dotyczącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, uznając jego treść za jasną.
Pełnomocnik z urzędu pozwanej spółki złożył wniosek o wykładnię, sprostowanie lub uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego w sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, domagając się podwyższenia przyznanej kwoty o podatek VAT. Sąd Najwyższy uznał, że treść postanowienia jest jasna i nie zachodzą podstawy do jego modyfikacji, wyjaśniając, że przyznane wynagrodzenie było już stawką brutto.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika z urzędu pozwanej spółki, który domagał się wykładni, sprostowania lub uzupełnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r. w zakresie przyznanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik kwestionował sposób naliczenia kwoty 2.700 zł, domagając się jej podwyższenia o należny podatek VAT. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 352 w zw. z art. 361 k.p.c., stwierdził, że treść postanowienia jest jasna i nie wymaga wykładni. Wyjaśniono, że zastosowano stawkę dla profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a nie niższą dla pełnomocnika z urzędu. Podkreślono, że rozporządzenie z 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie nie przewiduje podwyższenia stawki o VAT, co oznacza przyznanie wynagrodzenia w stawce brutto. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą podstawy do sprostowania ani uzupełnienia postanowienia i oddalił wniosek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie jest jasne i nie wymaga modyfikacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że treść postanowienia jest jasna, a przyznana kwota stanowiła wynagrodzenie brutto zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem, które nie przewiduje podwyższenia stawki o VAT.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | powód |
| P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. Z. | spółka | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 352
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści.
k.p.c. art. 361
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące rozstrzygania wątpliwości co do treści postanowienia stosuje się odpowiednio.
Pomocnicze
k.p.c. art. 350 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może sprostować postanowienie.
k.p.c. art. 351 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może uzupełnić postanowienie.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Nie przewiduje podwyższenia stawki o kwotę podatku VAT, co oznacza przyznanie wynagrodzenia w stawce brutto.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Przewiduje podwyższenie stawki o kwotę podatku VAT (§ 4 ust. 3), ale w tej sprawie zastosowano inne rozporządzenie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Treść postanowienia Sądu Najwyższego jest jasna. Zastosowane rozporządzenie nie przewiduje podwyższenia stawki o VAT. Przyznane wynagrodzenie było stawką brutto.
Odrzucone argumenty
Konieczność wykładni postanowienia w celu uwzględnienia VAT. Możliwość sprostowania lub uzupełnienia postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
treść punktu 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r. jest jasna zastosowana stawka, jak dla profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) z wyboru, a nie opłata (stawka) niższa, przewidziana dla pełnomocnika z urzędu rozporządzenie z 2015 r., sąd przyznaje wynagrodzenie w stawce (brutto) przewidzianej w odpowiednim jego paragrafie
Skład orzekający
Tomasz Szanciło
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w szczególności kwestii naliczania podatku VAT."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zastosowania konkretnego rozporządzenia i interpretacji stawki wynagrodzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami zastępstwa procesowego i nie jest szczególnie interesująca dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 2585/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Szanciło w sprawie z powództwa R. K. przeciwko P. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt I AGa […], w przedmiocie wniosku adw. A. M. o wykładnię, ewentualnie sprostowanie, ewentualnie uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt I CSK […], oddala wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 sierpnia 2022 r. adw. A. M. – pełnomocnik z urzędu pozwanej spółki P. sp. z o.o. w R. złożył wniosek o wykładnię, ewentualnie sprostowanie, ewentualnie uzupełnienie punktu 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r., w którym przyznano jemu kwotę 2.700 zł, w tym należny podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, zmierzając de facto w każdym z tych wniosków do podwyższenia kwoty 2.700 zł o należny podatek VAT. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 352 w zw. z art. 361 k.p.c. sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku treść punktu 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r. jest jasna, a przyczyny, które legły u podstaw takiego rozstrzygnięcia, zostały zawarte w jego uzasadnieniu (s. 9-10). Można jedynie powtórzyć, że została zastosowana stawka, jak dla profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) z wyboru, a nie opłata (stawka) niższa, przewidziana dla pełnomocnika z urzędu. Gdyby zostało zastosowane rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 18), zostałoby przyznane wynagrodzenie w wysokości 1.800 zł + VAT (§ 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 4 ust. 3), a więc niższej, niż zostało przyznane. Przy czym zastosowane rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) nie przewiduje podwyższenia stawki o kwotę podatku VAT, jak ma to miejsce w § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. Oznacza to, że stosując rozporządzenie z 2015 r., sąd przyznaje wynagrodzenie w stawce (brutto) przewidzianej w odpowiednim jego paragrafie. Nie było więc podstaw do dokonania wykładni postanowienia. W konsekwencji nie zachodziły podstawy również ani do jego sprostowania (art. 350 § 1 w zw. z art. 361 k.p.c.), ani uzupełnienia (art. 351 § 1 w zw. z art. 361 k.p.c.). Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [as]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI