I CSK 256/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Gminy P. od postanowienia o zasiedzeniu, uznając, że nie wykazała ona istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby rozpoznania sprawy.
Gmina P. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. dotyczącego zasiedzenia nieruchomości, powołując się na istotne zagadnienie prawne związane z zasiedzeniem dróg publicznych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie przedstawiła zagadnienia prawnego o znaczeniu wykraczającym poza konkretną sprawę.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną Gminy P. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października 2020 r. w sprawie o zasiedzenie. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego nabycia własności przez zasiedzenie nieruchomości przeznaczonej na drogi publiczne. Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, mającym na celu ujednolicenie orzecznictwa i rozstrzyganie sporów precedensowych. Aby skarga została przyjęta do rozpoznania, skarżący musi wykazać istnienie przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., takich jak istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Sąd Najwyższy podkreślił, że w przypadku powołania się na istotne zagadnienie prawne, skarżący musi nie tylko je przedstawić i uzasadnić, ale także wykazać jego nowość i znaczenie dla praktyki sądowej. W analizowanej sprawie Sąd Najwyższy uznał, że Gmina P. nie wykazała istnienia takiego zagadnienia, a ustalenia sądów niższych instancji wskazywały, że sporne nieruchomości nie były drogami publicznymi w rozumieniu umożliwiającym ich zasiedzenie. W związku z tym, na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nieruchomości nie były drogami publicznymi w rozumieniu umożliwiającym ich zasiedzenie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, uznając, że skarżąca nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego. Ustalenia sądów niższych instancji wskazywały, że sporne nieruchomości nie służyły komunikacji nieokreślonej liczbie osób i były ogrodzone przez posiadacza od 1984 r., co uniemożliwiało ich zasiedzenie jako dróg publicznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Gmina P. (skarżąca nie uzyskała przyjęcia skargi)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. D. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| A. D. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Gmina P. | instytucja | uczestnik |
| D. B. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. B. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| E. D. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| I. D. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Z. M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| H. Z. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| I. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| B. Z. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| E. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. H. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| D. M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy może przyjąć skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Gmina P. wniosła skargę kasacyjną opartą na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego zasiedzenia nieruchomości przeznaczonej na drogi publiczne.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego zasiedzenia nieruchomości przeznaczonej na drogi publiczne.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym Ma przede wszystkim na celu – w interesie publicznym – ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. Określone w art. 398^4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Skład orzekający
Krzysztof Strzelczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, wymogi dotyczące istotnego zagadnienia prawnego, zasiedzenie nieruchomości drogowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wykazania przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe wymogi formalne i merytoryczne dotyczące przyjmowania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa. Dotyczy również zagadnienia zasiedzenia nieruchomości drogowych.
“Kiedy Sąd Najwyższy przyjmie Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe wymogi formalne i merytoryczne.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 256/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku C. D. z udziałem A. D., Gminy P., D. B., M. B., R. W., A. W., A. S., E. D., I. D., Z. M., R. P., H. Z., I. W., B. Z., E. S., A. H., M. K. i D. M. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Gminy P. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października 2020 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu – w interesie publicznym – ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 398 9 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uczestniczka Gmina P. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października 2020 r. w sprawie II Ca (…). Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżąca wskazała na występujące – jej zdaniem – w sprawie zagadnienie nabycia własności przez zasiedzenie nieruchomości przeznaczonej i zakwalifikowanej jako drogi o charakterze publicznym. Wobec powołanych podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba uwzględnić utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien nie tylko to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, ale ponadto wykazać, że jest to zagadnienie nowe, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, nie publ.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, nie publ.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, nie publ.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, nie publ.; z dnia 28 czerwca 2008 r., III CSK 99/08, nie publ.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, nie publ.). Przedstawione przez uczestniczkę Gminę P. zagadnienie prawne dotyczy dróg publicznych, zatem aby można było rozważać to zagadnienie, sporne nieruchomości musiałby by być wcześniej zaliczone do dróg publicznych. Tymczasem Sądy meriti ustaliły, że wnioskodawca już w 1984 r. ogrodził sporne nieruchomości. Przebieg tego ogrodzenia od czasu jego wybudowania nie uległ zmianie aż do wydania orzeczenia przez Sąd drugiej instancji. Nieruchomości te nie służyły do komunikacji nieokreślonej liczbie osób, korzystał z nich tylko posiadacz, co umożliwiało ich zasiedzenie. Konkludując, w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka określona w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI