I CSK 895/24

Sąd NajwyższyWarszawa2024-11-06
SNCywilneprawo upadłościoweŚrednianajwyższy
upadłośćplan spłatyskarga kasacyjnaSąd Najwyższypostępowanie cywilnewierzyciele

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona kryteriów istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną upadłej M. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku, które oddaliło zażalenie na postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli. Upadła domagała się zaliczenia do okresu planu spłaty czasu od upływu 6 miesięcy od ogłoszenia upadłości. Sąd Najwyższy, stosując art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając brak przesłanek w postaci istotnego zagadnienia prawnego lub oczywistej zasadności skargi.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez upadłą M. K. przeciwko postanowieniu Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 11 października 2023 r., które oddaliło jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 29 marca 2023 r. w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli. Upadła domagała się zaliczenia do okresu planu spłaty okresu od upływu 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 398^9 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność), stwierdził, że skarga kasacyjna nie spełnia żadnej z tych przesłanek. W szczególności, sąd uznał, że zarzuty podniesione w skardze stanowią jedynie polemikę z wykładnią prawa dokonaną przez sąd niższej instancji i nie wykazano oczywistej zasadności skargi w rozumieniu przepisów k.p.c. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej stanowią jedynie polemikę z wykładnią przepisów prawa dokonaną przez sąd niższej instancji i nie wykazano oczywistej zasadności skargi ani innych przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. K.osoba_fizycznaupadła
A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S.spółkawierzyciel
Skarb Państwa - Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańskuorgan_państwowywierzyciel

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

pr. up. art. 491^15 § ust. 1d

Prawo upadłościowe

Przepis, którego naruszenie było podstawą zarzutu w skardze kasacyjnej.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 491^15 ust. 1d pr. up. poprzez niezaliczenie do okresu planu spłaty okresu od upływu 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398^9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Przewidziana w art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi.

Skład orzekający

Ewa Stefańska

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, w szczególności kryteria przyjęcia skargi do rozpoznania i pojęcie oczywistej zasadności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury przedsądu skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy upadłościowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy procedury kasacyjnej, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tym obszarze, ale mniej dla szerszej publiczności.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe kryteria przyjęcia sprawy.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I CSK 895/24
POSTANOWIENIE
6 listopada 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawie
‎
w sprawie upadłej M. K.
‎
wierzycieli A. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S., Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Północ w Gdańsku
‎
w przedmiocie ustalenie planu spłaty wierzycieli,
‎
na skutek skargi kasacyjnej upadła M. K.
‎
od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku
‎
z 11 października 2023 r., XII Gz 226/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 11 października 2023 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił zażalenie upadłej M. K. - osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej - od postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 29 marca 2023 r.
w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli.
Upadła wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła postanowienie Sądu drugiej instancji w całości oraz wnosiła o
zmianę zaskarżonego postanowienia i zaliczenie skarżącej do okresu planu spłaty okresu od upływu 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty, ewentualnie
jego uchylenie
i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398
9
k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych
‎
w art. 398
9
§ 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
wskazano
oczywistą zasadność skargi
wyrażającą się w
naruszeniu przepisu art. 491
15
ust. 1d pr. up. poprzez niezaliczenie do okresu planu spłaty okresu od upływu 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty.
Przewidziana w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi. W wypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentacje prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie. Powinna w związku z tym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia prawa materialnego i procesowego, polegającą na jego oczywistości
prima facie,
przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. postanowienia SN: z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02; z 14 lipca 2005 r.,
‎
III CZ 61/05; z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06).
W analizowanej skardze kasacyjnej nie wykazano tak rozumianej
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Podniesione zarzuty stanowią jedynie polemikę z wykładnią przepisów prawa dokonaną przez sąd.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.)
.
ł.n
[a.ł.]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI