I CSK 252/25

Sąd NajwyższyWarszawa2026-03-25
SNCywilneprawo umówWysokanajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyprzesłanki przyjęciazagadnienie prawnewykładnia przepisówumowa kredytunieważność umowykoszty postępowania

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona przesłanek istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną banku od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego ustalający nieważność umowy kredytu hipotecznego i zasądzający od banku znaczną kwotę pieniędzy. Bank argumentował, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i potrzeba wykładni przepisów. Sąd Najwyższy uznał jednak, że przedstawione problemy prawne zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie, a bank nie wykazał spełnienia przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania, w związku z czym odmówił jej przyjęcia.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie. Sąd Okręgowy ustalił nieważność umowy kredytu hipotecznego zawartej przez powodów z poprzednikiem prawnym pozwanego, zasądził od banku na rzecz powodów kwotę 507 319,49 zł oraz 5942,60 CHF z odsetkami, uwzględniając jednocześnie zarzut zatrzymania do wysokości 250 000 zł. Bank w skardze kasacyjnej powołał się na przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne oraz potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy, analizując przedstawione argumenty, stwierdził, że bank nie wykazał spełnienia tych przesłanek. Podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, a jej przyjęcie do rozpoznania służy selekcji spraw pod kątem rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa. Wskazał, że problemy prawne dotyczące umowy kredytu zostały już rozstrzygnięte w uchwale Sądu Najwyższego oraz licznych wyrokach, a także w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od banku na rzecz każdego z powodów koszty postępowania kasacyjnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, ponieważ przedstawione problemy prawne dotyczące umowy kredytu zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego i TSUE.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Problemy prawne podnoszone przez bank zostały już rozstrzygnięte w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, oraz w licznych wyrokach Sądu Najwyższego i wyroku TSUE z dnia 8 września 2022 r. (C-80/21, C-81/21, C-82/21).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

powodowie (M.M. i R.M.)

Strony

NazwaTypRola
M.M.osoba_fizycznapowód
R.M.osoba_fizycznapowód
Bank w W.spółkapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w tym występowanie istotnego zagadnienia prawnego.

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w tym potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli nie zachodzą przesłanki z § 1.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zasady zasądzania kosztów postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zasady zasądzania kosztów postępowania.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak spełnienia przesłanek z art. 398^9^ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. przez skarżącego. Problemy prawne podnoszone przez skarżącego zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego i TSUE.

Odrzucone argumenty

Istnienie istotnego zagadnienia prawnego w sprawie. Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.

Godne uwagi sformułowania

skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398^9^ k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9^ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej.

Skład orzekający

Jacek Grela

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku spełnienia przesłanek formalnych, w szczególności istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów, gdy kwestie te zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie etapu przedsądu w postępowaniu kasacyjnym i wymaga wykazania konkretnych przesłanek określonych w k.p.c.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące przedsądu w postępowaniu kasacyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa, choć samo rozstrzygnięcie jest formalne.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe zasady przedsądu.

Dane finansowe

kwota zasądzona: 507 319,49 PLN

kwota zasądzona: 5942,6 PLN

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I CSK 252/25
POSTANOWIENIE
25 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2026 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa M.M. i R.M.
‎
przeciwko Bank  w W.
‎
o ustalenie i zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej Bank  w W.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z 23 maja 2024 r., VI ACa 2012/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz każdego powoda po 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego
orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 17 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił powództwo M.M. i R.M. przeciwko Bank  w W. w ten sposób, że ustalił nieważność umowy kredytu hipotecznego zawartej przez powodów z poprzednikiem prawnym pozwanego                  4 czerwca 2008 r. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powodów 507 319,49 zł oraz 5942,60 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Uwzględnił również podniesiony przez pozwanego zarzut zatrzymania do wysokości 250 000 zł.
Wyrokiem z 23 maja 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację pozwanego.
W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 398
9
§ 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Zdaniem skarżącego
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jak również potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości         i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia               z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398
9
k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398
9
§ 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania                 w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398
9
§ 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy,              a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących                   w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).
Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższe przesłanki nie zostały wykazane. W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie spełniona została któraś z przesłanek przyjęcia sprawy do rozpoznania, a przedstawione problemy prawne, dotyczące umowy kredytu, zostały już rozstrzygnięte w uchwale składu całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 i wyrokach Sądu Najwyższego:
z 18 maja 2022 r.
, II CSKP 972/22; z 18 maja 2022 r., II CSKP 1030/22; z 17 marca 2022 r., II CSKP 474/22; 17 stycznia 2024 r., II CSKP 1889/22 i z 6 marca 2024 r.,     II CSKP 2223/22 oraz w wyroku TSUE z 8 września 2022 r. (C-80/21, C-81/21,           C-82/21, Deutsche Bank Polska i Bank Millennium).
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398
9
§ 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
Jacek Grela
‎
[S.J.]
[SOP]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę