I CSK 246/26
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku dotyczącej klauzul abuzywnych w umowie kredytu indeksowanego, uznając, że zagadnienia prawne nie są nowe i zostały już ugruntowane w orzecznictwie.
Bank złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się jego uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi wskazał potrzebę wykładni przepisów dotyczących klauzul abuzywnych w umowach kredytów indeksowanych do waluty obcej, powołując się na rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że podniesione zagadnienia prawne nie są nowe i zostały już wielokrotnie rozstrzygnięte w bogatym orzecznictwie, w tym w uchwale całej Izby Cywilnej.
Bank spółka akcyjna w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2025 r., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący argumentował, że przyjęcie skargi jest uzasadnione potrzebą wykładni przepisów prawa budzących istotne rozbieżności w orzecznictwie, w szczególności art. 385¹ § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, dotyczących klauzul abuzywnych w umowach kredytów indeksowanych do waluty obcej. Bank przedstawił szereg pytań prawnych dotyczących możliwości ustalenia treści umowy po usunięciu postanowienia abuzywnego, stosowania przepisów dyspozytywnych oraz oceny możliwości obowiązywania umowy w zależności od stanu prawnego. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej, stwierdził, że przedstawione zagadnienia prawne nie spełniają wymogów nowości i nierozwiązania w orzecznictwie. Podkreślono, że wykładnia art. 385¹ § 1 i 2 k.c. jest już ugruntowana w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a problematyka kredytów denominowanych i indeksowanych została wyczerpująco omówiona, m.in. w uchwale całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22. W związku z tym, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398⁹ § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Ponadto, zasądzono od banku na rzecz powodów koszty postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał, że podniesione zagadnienia prawne są nowe i wymagają wykładni Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zagadnienia prawne podniesione przez skarżącego nie są nowe i zostały już wielokrotnie rozstrzygnięte w bogatym orzecznictwie, w tym w uchwale całej Izby Cywilnej III CZP 25/22.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
K.R. i J.R.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.R. | osoba_fizyczna | powód |
| J.R. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
Wykładnia przepisów dotyczących klauzul abuzywnych jest ugruntowana w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Wymogi dotyczące przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w tym potrzeba wykładni przepisów prawa budzących rozbieżności w orzecznictwie lub wymagających interpretacji Sądu Najwyższego.
Pomocnicze
k.c. art. 65 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 65 § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 56
Kodeks cywilny
Prawo wekslowe art. 41
Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r.
k.c. art. 358 § 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 11
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak nowych lub nierozstrzygniętych zagadnień prawnych w zakresie klauzul abuzywnych w umowach kredytów indeksowanych, które wymagałyby wykładni Sądu Najwyższego. Ugruntowana linia orzecznicza Sądu Najwyższego w przedmiocie klauzul abuzywnych i kredytów indeksowanych.
Odrzucone argumenty
Potrzeba wykładni przepisów prawa wywołujących istotne rozbieżności w orzecznictwie (art. 398⁹ § 1 pkt 2 k.p.c.). Istnienie istotnych zagadnień prawnych nierozwiązanych dotychczas w orzecznictwie (art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.).
Godne uwagi sformułowania
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (...) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega... Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest natomiast zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Sformułowane przez skarżącego zagadnienia prawne nie czynią zadość tym wymaganiom, gdyż nie są to zagadnienia nowe. Wprost przeciwnie, w dotychczasowym bogatym orzecznictwie Sąd Najwyższy odnosił się do tych zagadnień wielokrotnie i wyczerpująco.
Skład orzekający
Marcin Łochowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku nowych lub nierozstrzygniętych zagadnień prawnych w ustabilizowanej materii prawnej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury kasacyjnej i oceny przesłanek jej dopuszczalności, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu klauzul abuzywnych w umowach kredytowych, jednak rozstrzygnięcie SN skupia się na formalnych przesłankach przyjęcia skargi, a nie na merytorycznej wykładni prawa.
“Sąd Najwyższy nie rozpoznał skargi kasacyjnej banku ws. kredytów frankowych – dlaczego?”
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 246/26 POSTANOWIENIE 19 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 19 marca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa K.R. i J.R. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie, ewentualnie o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 29 sierpnia 2025 r., VIII ACa 386/25, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz K.R i J.R. po 1350 złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia Bank spółce akcyjnej w W. do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 29 sierpnia 2025 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa wywołujących istotne rozbieżności w orzecznictwie, tj. art. 385 1 § 1 i 2 k.c. Skarżący wskazał też, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne: 1 ) Czy na etapie oceny możliwości obowiązywania umowy po usunięciu postanowienia abuzywnego, tj. na etapie, poprzedzającym etap zastępowania postanowienia abuzywnego przepisem dyspozytywnym, o którym mowa w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej C-26/13 Kasler, C-260/18 Dziubak i C-932/19 OTP Jelzálogbank Zrt., dopuszczalne jest ustalenie treści umowy (stosunku prawnego) w zakresie, który był regulowany przez abuzywną normę, na podstawie art. 65 § 1 i 2 lub art. 56 k.c. w zw. z art. 41 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe lub art. 56 w zw. z art. 358 § 2 k.c. lub art. 56 k.c. w zw. ze wskazanymi w przypisie kilkudziesięcioma przepisami, z których na zasadzie analogii iuris lub analogii legis wynika, że w polskim prawie obowiązuje generalna norma, zgodnie z którą wartość waluty obcej określa się według kursu średniego NBP? 2) Czy oceniając możliwości obowiązywania umowy kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego, po usunięciu postanowienia abuzywnego zgodnie z prawem krajowym, należy brać pod uwagę stan prawny z dnia: a) zawarcia umowy, b) powstania sporu czy c) orzekania? 3) Czy jeżeli bez abuzywnego postanowienia umowa kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego nie może obowiązywać, to dochodzi do automatycznej jego substytucji normą dyspozytywną, o ile tylko zastosowanie środków krajowych zapewnia doprowadzenie do sytuacji, jaka miałby miejsce, gdyby umowa nie zawierała tego abuzywnego postanowienia? 4) Czy art. 358 § 2 k.c. stanowi szczegółowy przepis dyspozytywny, który znajduje zastosowanie z mocy prawa (automatycznie) w miejsce abuzywnej klauzuli kursowej określającej sposób ustalenia kursu franka szwajcarskiego, na potrzeby operacji związanych z indeksowaniem przy wypłacie i przy spłacie kredytu? 5) Czy rozważając unieważnienie umowy o kredyt indeksowany do waluty obcej na skutek uznania, że postanowienia odsyłające do tabeli kursów (klauzula kursowa) mają charakter niedozwolony należy mieć na względzie wyłącznie oświadczenie kredytobiorcy, czy badać również, czy określone rozstrzygnięcie prowadzi do zrealizowania celu dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich? W odpowiedzi na skargę powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający. Nieodzowne jest ponadto, podobnie jak w przypadku przyczyny kasacyjnej określonej w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c., wykazanie związku między oczekiwaną od Sądu Najwyższego wykładnią prawa a wynikiem postępowania kasacyjnego. Wykładnia art. 385 1 § 1 i 2 k.c. we wskazanym w skardze zakresie jest już od dawna w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowana (zob. m.in wyroki: z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17; z 9 maja 2019 r., I CSK 242/18; z 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18; z 30 września 2020 r., I CSK 556/18; z 2 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21; z 27 lipca 2021 r., V CSKP 49/21; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 415/22). Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest natomiast zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu. Sformułowane przez skarżącego zagadnienia prawne nie czynią zadość tym wymaganiom, gdyż nie są to zagadnienia nowe. Wprost przeciwnie, w dotychczasowym bogatym orzecznictwie Sąd Najwyższy odnosił się do tych zagadnień wielokrotnie i wyczerpująco. Swoistym zwieńczeniem orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego problematyki kredytów denominowanych i indeksowanych jest uchwała składu całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 (OSNC 2024, nr 12, poz. 118), do której treści oraz uzasadnienia, w tym również powołanego w nim orzecznictwa, należy odesłać. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za adwokackie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego. Marcin Łochowski (D.Z.) [SOP]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę