I CSK 235/07

Sąd Najwyższy2007-07-27
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
księgi wieczystewpisskarga kasacyjnaopłaty sądowekoszty postępowaniaprawo rzeczowenieruchomości

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną z powodu nienależytego opłacenia, zasądzając koszty postępowania.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną wnioskodawcy w sprawie o wpis praw do księgi wieczystej. Skarga została odrzucona z powodu nienależytego opłacenia, ponieważ od wpisu dwóch praw (wieczystego użytkowania gruntu i własności budynków) należało pobrać podwójną opłatę stałą. Wnioskodawca uiścił jedynie jedną opłatę, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. Sąd zasądził również od wnioskodawcy koszty postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Antoniego Górskiego rozpoznał skargę kasacyjną wnioskodawcy, M. A & D T. Spółki Jawnej w W., przy uczestnictwie A. P. i C. S., w sprawie o wpis do księgi wieczystej. Skarga kasacyjna została odrzucona z powodu nienależytego opłacenia. Sąd oparł się na treści art. 42 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym opłata stała pobierana jest odrębnie od wniosku o wpis każdego prawa. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca domagał się ujawnienia w księdze wieczystej dwóch praw: prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności do znajdujących się na tym gruncie budynków. W związku z tym należało pobrać podwójną opłatę stałą, tj. 2 x 200 zł. Skarga kasacyjna została opłacona jedynie jedną opłatą w wysokości 200 zł, co stanowiło nienależyte opłacenie. Na tej podstawie, zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., skarga podlegała odrzuceniu. Postanowienie o kosztach postępowania uzasadnione zostało art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, od wpisu każdego prawa należy pobrać odrębną opłatę stałą.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 42 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który stanowi, że opłata stała pobierana jest odrębnie od wniosku o wpis każdego prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

uczestniczki postępowania

Strony

NazwaTypRola
M. A & D T. Spółka Jawna w W.spółkawnioskodawca
A. P.inneuczestnik postępowania
C. S.inneuczestnik postępowania

Przepisy (6)

Główne

u.k.s.s.c. art. 42

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Opłata stała pobierana jest odrębnie od wniosku o wpis każdego prawa.

u.k.s.s.c. art. 45 § ust. 2

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Opłata stała pobierana jest odrębnie od wniosku o wpis każdego prawa, choćby wpis dwu lub więcej praw miał być dokonany na tej samej podstawie prawnej.

k.p.c. art. 1302 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Skarga opłacona nienależycie podlega odrzuceniu.

k.p.c. art. 520 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Uzasadnienie postanowienia o kosztach postępowania.

Pomocnicze

u.k.s.s.c. art. 18 § ust. 2

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Taka sama opłata obowiązuje w postępowaniu kasacyjnym.

rozp. MS art. 8 § ust. 1 pkt 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa prawnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej skutkuje jej odrzuceniem.

Godne uwagi sformułowania

opłata stała pobiera się odrębnie od wniosku o wpis każdego prawa skarga opłacona nienależycie podlegała odrzuceniu

Skład orzekający

Antoni Górski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od wniosków o wpis do księgi wieczystej oraz konsekwencji nienależytego opłacenia skargi kasacyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wpisu dwóch praw do księgi wieczystej i opłat w postępowaniu kasacyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z opłatami sądowymi, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, ale istotną dla praktyków prawa cywilnego.

Sektor

nieruchomości

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 235/07 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 27 lipca 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
 
SSN Antoni Górski 
 
 
 
 
w sprawie z wniosku M. A & D T. Spółki Jawnej w W.  
przy uczestnictwie A. P. i C. S. 
o wpis, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r., 
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy  
od postanowienia Sądu Okręgowego w T. 
z dnia 16 listopada 2006 r.,  
 
odrzuca skargę kasacyjną, zasądza od wnioskodawcy na rzecz 
uczestniczek postępowania 120 (sto dwadzieścia) zł zwrotu 
kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
 
2 
 
Stosownie do treści art. 42 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy o kosztach 
sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr  167, poz. 1398 
ze zm.) opłatę stałą określoną w art. 42 pobiera się odrębnie od wniosku o wpis 
każdego prawa, choćby wpis dwu lub więcej praw miał być dokonany na tej samej 
podstawie prawnej. W sprawie chodzi o ujawnienie w księdze wieczystej dwu praw: 
prawa wieczystego użytkowania do gruntu oraz prawa prawa własności do 
znajdujących się na tym gruncie budynków. Od wpisu tych praw należy więc pobrać 
2 x 200 zł. Taka sama opłata obowiązuje w postępowaniu kasacyjnym (art. 18  ust. 
2 ustawy o kosztach). Skarga kasacyjna opłacona została tylko jedną opłatą 
w wysokości 200 zł, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 
k.p.c., jako opłacona nienależycie.  
Postanowienie o kosztach uzasadnia art.  520 § 3  k.p.c. w zw. z § 8 ust. 1 
pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa 
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 
1348, ze zm.).

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę