I CSK 2292/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku dotyczącego umowy kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej rozpoznania.
Bank złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o ustalenie i zapłatę, dotyczącej umowy kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego. Bank powołał się na potrzebę wykładni przepisów dotyczących abuzywności klauzul walutowych i konsekwencji ich usunięcia z umowy. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej, uznał, że przedstawione zagadnienia prawne nie stanowią nowości i zostały już szeroko omówione w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, dotyczącego umowy kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego. Bank wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując na potrzebę wykładni przepisów dotyczących abuzywności klauzul walutowych (art. 385¹ § 1 i 2 k.c.) oraz na istotne zagadnienia prawne związane z ustaleniem treści umowy po usunięciu abuzywnego postanowienia, momentem oceny stanu prawnego, możliwością substytucji normą dyspozytywną, zastosowaniem art. 358 § 2 k.c., badaniem celu dyrektywy 93/13/EWG oraz datą naliczania odsetek ustawowych. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398⁹ § 1 k.p.c., podkreślił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia wymagającym wykazania istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Analiza wniosku banku wykazała, że przedstawiona problematyka abuzywności klauzul walutowych w umowach kredytów frankowych nie stanowi nowości i była wielokrotnie rozstrzygana przez Sąd Najwyższy oraz TSUE, co doprowadziło do utrwalenia jednolitych kierunków orzeczniczych. Podobnie, kwestia daty naliczania odsetek za opóźnienie od kwot podlegających zwrotowi konsumentowi została już ugruntowana w orzecznictwie. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odmówił jej przyjęcia, obciążając bank kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w przypadku gdy przedstawione zagadnienia prawne nie stanowią nowości i zostały już szeroko omówione w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie ma podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, ponieważ powołane przez bank zagadnienia dotyczące abuzywności klauzul walutowych w umowach kredytów frankowych, konsekwencji ich usunięcia, a także daty naliczania odsetek, nie stanowiły nowości i były już wielokrotnie rozstrzygane w utrwalonym orzecznictwie krajowym i unijnym. Nie wystąpiło istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
Pozwany (Bank S.A. w W.) nie wygrał sprawy w sensie uwzględnienia skargi, ale jego skarga została odrzucona.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.N. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
Dotyczy abuzywności postanowień umownych, w szczególności w umowach konsumenckich.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 4
Kodeks postępowania cywilnego
W skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
k.c. art. 358 § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy ustalania wartości świadczenia w walucie obcej.
k.p.c. art. 98 § 1-11
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie.
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy skutków prawnych wniesienia skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedstawione przez bank zagadnienia prawne nie stanowią nowości i zostały już rozstrzygnięte w utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego i TSUE. Nie zachodzą przesłanki z art. 398⁹ § 1 k.p.c. do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Odrzucone argumenty
Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Istnienie istotnych zagadnień prawnych dotyczących abuzywności klauzul walutowych i ich konsekwencji.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna, będąca nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Problematyka ta nie stanowi novum i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w nowszej judykaturze Sądu Najwyższego
Skład orzekający
Paweł Grzegorczyk
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku nowości zagadnień prawnych w kontekście umów kredytów frankowych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie oceny dopuszczalności przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy popularnego tematu kredytów frankowych i abuzywności klauzul, ale rozstrzygnięcie dotyczy kwestii proceduralnych (odmowa przyjęcia skargi), a nie merytorycznych.
“Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną banku w sprawie kredytu frankowego – czy to koniec batalii o abuzywne klauzule?”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 2292/25 POSTANOWIENIE 10 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 10 kwietnia 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa D.N. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28 października 2024 r., I ACa 966/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych). Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A. w W. powołała się na potrzebę wykładni przepisów prawnych, tj. art. 385 1 § 1 i 2 k.c. co do tego, które postanowienia charakterystyczne dla umów kredytu indeksowanych do franka szwajcarskiego są abuzywne w razie stwierdzenia przez sąd, że uprawnienie banku do ustalania kursu franka szwajcarskiego rażąco narusza interesy konsumenta i jest niezgodne z dobrymi obyczajami. Wskazała również, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, dotyczące: a) dopuszczalności ustalenia treści umowy kredytu (stosunku prawnego) – po usunięciu z niej postanowienia abuzywnego – na podstawie powołanych we wniosku przepisów prawa, w tym mających zastosowanie per analogiam ; b) chwili miarodajnej do oceny stanu prawnego rozstrzygającego o możliwości dalszego obowiązywania umowy kredytu po usunięciu z niej postanowienia abuzywnego; c) możliwości automatycznej substytucji abuzywnego postanowienia umownego normą dyspozytywną; d) możliwości uznania art. 358 § 2 k.c. za szczególny przepis dyspozytywny, mający zastosowanie z mocy prawa w miejsce abuzywnej klauzuli kursowej; e) konieczności badania przez sąd przy rozważaniu unieważnienia umowy kredytu, czy konkretne rozstrzygnięcie prowadzi do zrealizowania celu dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz. Urz. WE L 95, s. 29, dalej – „dyrektywa 93/13”); f) momentu, od którego dopuszczalne jest naliczanie odsetek ustawowych od kwoty świadczenia podlegającego zwrotowi na rzecz konsumenta w związku z niemożnością utrzymania umowy kredytu w związku ze stwierdzeniem abuzywności jej postanowień. W świetle utrwalonego stanowiska, w celu uzasadnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.) konieczne jest wykazanie, że określony przepis prawa lub zespół tych przepisów, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w judykaturze w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08 i z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07) Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga natomiast sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on precedensowy (nowy) charakter lub znaczenie dla rozwoju prawa. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych przepisów prawa i zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą; konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14). Bliższa analiza wniosku nie pozwalała uznać, by w sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem wystąpiły twierdzone przyczyny kasacyjne. Przytoczone i rozwinięte we wniosku wątpliwości, w zestawieniu z zarzutami skargi i przedmiotem postępowania przed Sądami meriti , odnosiły się do konsekwencji zawarcia w umowie kredytowej powiązanej z walutą obcą (frankiem szwajcarskim) postanowień umownych wyrażających ryzyko walutowe i odsyłających do tabel kursowych banku przy przeliczeniu waluty obcej na złote polskie i odwrotnie. Problematyka ta nie stanowi novum i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w nowszej judykaturze Sądu Najwyższego w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych oraz w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co doprowadziło do utrwalenia się jednolitych kierunków orzeczniczych, w które wpisywał się zaskarżony wyrok (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20, z dnia 10 maja 2022 r., II CSKP 163/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 464/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 405/22, z dnia 20 czerwca 2022 r., II CSKP 701/22, z dnia 9 września 2022 r., II CSKP 794/22, z dnia 26 stycznia 2023 r., II CSKP 722/22, z dnia 20 lutego 2023 r., II CSKP 809/22, z dnia 25 maja 2023 r., II CSKP 1311/22, z dnia 28 lipca 2023 r., II CSKP 611/22, z dnia 25 października 2023 r., II CSKP 820/23, z dnia 29 listopada 2023 r., II CSKP 1460/22 oraz II CSKP 1753/22, i z dnia 19 stycznia 2024 r., II CSKP 874/22 oraz II CSKP 36/23; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2022 r., I CSK 1669/22, z dnia 27 kwietnia 2023 r., I CSK 3629/22, z dnia 8 grudnia 2023 r., I CSK 5651/22 i z dnia 29 maja 2024 r., I CSK 2038/23 oraz powołane tam dalsze orzecznictwo Sądu Najwyższego ; w judykaturze Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zob. zwłaszcza wyroki z dnia 29 kwietnia 2021 r., C-19/20, I.W., R.W. przeciwko Bank BPH S.A., ECLI:EU:C:2021:341, z dnia 18 listopada 2021 r., C-212/20, M.P., B.P. przeciwko „A.”, ECLI:EU:C:2021:934, z dnia 16 marca 2023 r., C-6/22, M.B.,U.B., M.B. przeciwko X S.A., ECLI:EU:C:2023:216 i z dnia 23 listopada 2023 r., C-321/22, ZL, KU, KM przeciwko Provident Polska S.A., ECLI:EU:C:2023:911). Waloru nowości nie można było przypisać również wątpliwości co do początkowej daty naliczania odsetek za opóźnienie w spełnieniu przez bank świadczenia polegającego na zwrocie konsumentowi kwot nienależnie zapłaconych w wykonaniu umowy kredytu, nieważnej na skutek stwierdzenia abuzywności jej postanowień, a w związku z tym daty wymagalności roszczenia konsumenta o zwrot tych kwot (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2026 r., I CSK 860/25). W zestawieniu z przywołanym orzecznictwem unijnym, jak również ugruntowaną judykaturą Sądu Najwyższego, wniosek nie ujawniał w konsekwencji potrzeby kolejnej wypowiedzi orzeczniczej Sądu Najwyższego w objętej nim materii, z uwzględnieniem publicznoprawnych, ponadindywidualnych funkcji skargi kasacyjnej. Z tych względów, na podstawie art. 398 9 § 2, art. 98 § 1-1 1 , art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Paweł Grzegorczyk (K.G.) [SOP]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI