Sygn. akt I CSK 226/07 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa H. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta W. i in. , z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej M. Spółki z o.o. w W. o ustalenie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 grudnia 2006 r., 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 Powódka złożyła obszerną skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 grudnia 2006 r., w którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 maja 2006 r. W skardze tej wskazano jako jej podstawy naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego (s. 3-5 skargi) i sformułowano stosowne wnioski (k. 56 skargi). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jednym z zasadniczych, konstrukcyjnych wymogów skargi kasacyjnej jest zamieszczenie w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i odpowiednie, przekonywujące umotywowanie takiego wniosku w nawiązaniu do przesłanek tzw. przedsądu (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i art. 3989 § 1 k.p.c.). We wniesionej skardze kasacyjnej sporo miejsca poświęcono prezentacji podstaw kasacyjnych i ich uzasadnieniu (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.). Na s. 2 skargi, w jej wstępnej części sformułowano ogólny wniosek „o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania”. W złożonych odpowiedziach na skargę kasacyjną powódki trafnie podniesiono to, że w skardze tej w ogóle brak odpowiedniego, wyodrębnionego i pogłębionego wywodu mającego uzasadnić ogólnie sformułowany wniosek. Oznacza to, że wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia zasadniczego, konstytutywnego jej wymogu, przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia jest spełniony wówczas, gdy skarżący wskaże wprost, w odpowiednio wyodrębnionym wywodzie, na występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. (tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2006, II CSK 450/06 niepubl.). Brak w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, odpowiadającego ustawowym wymaganiom, stanowi – zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego – brak nieusuwalny w rozumieniu art. 3986 § 2 k.p.c. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2006 r., II CSK 420/06, nieopubl.). Samo powoływanie się na podstawy kasacyjne i szerokie ich uzasadnienie nie stanowi uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w rozumieniu art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił wniesioną skargę kasacyjną. O kosztach 3 postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 k.p.c.,108 § 1 k.p.c. i przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c. jz
Pełny tekst orzeczenia
I CSK 226/07
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.