I CSK 223/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w sprawie o wydanie dziecka, uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące spraw rodzinnych.
Wnioskodawca domagał się nakazania powrotu małoletniej do stałego miejsca pobytu w Holandii, powołując się na Konwencję Haską. Sąd Rejonowy i Okręgowy oddaliły jego wniosek i apelację. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę kasacyjną, stwierdził jej niedopuszczalność, ponieważ w sprawach z zakresu prawa rodzinnego skarga kasacyjna przysługuje tylko w ograniczonym zakresie, a niniejsza sprawa nie spełniała tych kryteriów.
Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie dziecka w trybie Konwencji Haskiej dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę. Wnioskodawca, ojciec, domagał się nakazania powrotu małoletniej Lary Z. do Holandii, skąd miała zostać wywieziona przez matkę. Sąd Rejonowy oddalił wniosek, a Sąd Okręgowy utrzymał to postanowienie w mocy po rozpoznaniu apelacji. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, uznał ją za niedopuszczalną. Wskazał, że sprawy z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, nawet jeśli dotyczą Konwencji Haskiej, podlegają przepisom Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 519¹ § 2 k.p.c., skarga kasacyjna w tych sprawach jest dopuszczalna tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Ponieważ niniejsza sprawa nie należała do tych kategorii, skarga kasacyjna została odrzucona. Sąd Najwyższy zasądził również od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki koszty postępowania ze skargi kasacyjnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna w takiej sprawie jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Sprawy z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, nawet te dotyczące Konwencji Haskiej, podlegają przepisom k.p.c. Skarga kasacyjna w tych sprawach jest dopuszczalna tylko w ściśle określonych przypadkach (przysposobienie, podział majątku wspólnego), które nie obejmują sprawy o wydanie dziecka.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
uczestniczka (Agnieszka W.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mahmud M. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Agnieszka W. | osoba_fizyczna | uczestniczka |
| Lara Z. | osoba_fizyczna | dziecko |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 519¹ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
W przypadku niedopuszczalności skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy ją odrzuca.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące postępowania apelacyjnego stosuje się odpowiednio do postępowania przed Sądem Najwyższym.
k.p.c. art. 520 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach o prawa niemajątkowe lub o prawa majątkowe, w których można ustalić wartość przedmiotu sporu, sąd rozstrzygnie o kosztach stosując zasady o kosztach w zależności od wyniku sprawy.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji, oddalając apelację, orzeka o kosztach postepowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
Do kosztów postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach postępowania apelacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna w sprawach z zakresu prawa rodzinnego jest niedopuszczalna, jeśli nie dotyczy spraw o przysposobienie lub podział majątku wspólnego.
Godne uwagi sformułowania
Sprawa, w której zapadło postanowienie na podstawie przepisów wymienionej wyżej Konwencji, jest zarazem rozpoznawaną w postępowaniu nieprocesowym sprawą z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Skład orzekający
Dariusz Dończyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach rodzinnych, w tym dotyczących Konwencji Haskiej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw rodzinnych i procedury kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest istotne dla prawników procesowych zajmujących się prawem rodzinnym i sprawami międzynarodowymi, ponieważ precyzuje granice dopuszczalności skargi kasacyjnej w tych obszarach.
“Kiedy skarga kasacyjna w sprawie dziecka jest skazana na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
koszty postępowania: 120 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSK 223/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku Mahmuda M. przy uczestnictwie Agnieszki W. o wydanie dziecka, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 listopada 2009 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną; 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł kosztów postępowania ze skargi. Uzasadnienie 2 Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o nakazanie powrotu małoletniej Lary Z. do miejsca jej stałego pobytu w Holandii, skąd została wywieziona przez matkę Agnieszkę W., żonę wnioskodawcy. Wnioskodawca powołał się na postanowienia Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzoną w Hadze w dniu 25 października 1980 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 108, poz. 528). Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek. Apelacja wnioskodawcy od tego orzeczenia, oparta na zarzucie naruszenia art. 13 pkt b Konwencji, została oddalona postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 listopada 2009 r. Od tego postanowienia wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Od postanowienia oddalającego apelację od postanowienia oddalającego wniosek o wydanie małoletniego w trybie Konwencji o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzoną w Hadze w dniu 25 października 1980 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 108, poz. 528) skarga kasacyjna nie przysługuje. Sprawa, w której zapadło postanowienie na podstawie przepisów wymienionej wyżej Konwencji, jest zarazem rozpoznawaną w postępowaniu nieprocesowym sprawą z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego (art. 561-605). Skarga kasacyjna w takiej sprawie jest więc niedopuszczalna (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2001 r., I CKN 236/01, Lex nr 52475, z dnia 8 listopada 2001 r., II CZ 126/01, OSNC z 2002 r., nr 7-8, poz. 95 oraz I CZ 139/04, nie publ.). Zgodnie bowiem z art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest więc niedopuszczalna. 3 Z tego względu, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w oparciu o art. 520 § 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. przy uwzględnieniu przepisów § 2 ust. 2 w zw. § 13 ust. 4 pkt 2 i § 7 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). jz