I CSK 2210/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Szpitala Wojewódzkiego w S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o zapłatę. Pozwany szpital wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące możliwości potraktowania polecenia Ministra Zdrowia z 4 września 2020 r. jako źródła prawa powszechnie obowiązującego oraz na potrzebę wykładni przepisów dotyczących świadczeń dla personelu medycznego w kontekście COVID-19. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^9^ § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Uzasadnił to brakiem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, a także brakiem przesłanek nieważności postępowania czy oczywistej zasadności skargi. Sąd wskazał, że Sąd Apelacyjny oparł swoje rozstrzygnięcie na umowie z NFZ, a nie bezpośrednio na poleceniu Ministra, a kwestia charakteru prawnego polecenia była już przedmiotem analizy Sądu Najwyższego. Ponadto, druga wątpliwość sformułowana przez pozwanego była warunkowa i nie mogła być rozpatrzona. Sąd Najwyższy obciążył pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów, a także interpretacja charakteru prawnego poleceń Ministra Zdrowia w kontekście COVID-19.
Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z poleceniem Ministra Zdrowia w okresie pandemii i jego interpretacji przez sądy niższych instancji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy polecenie Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2020 r. może być traktowane jako źródło prawa powszechnie obowiązującego, rodzące obowiązek działania po stronie podmiotów leczniczych i stanowiące podstawę roszczeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, polecenie Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2020 r. nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego, lecz jest aktem wewnętrznym nakładającym obowiązki na NFZ. Obowiązek podmiotu leczniczego wypłaty dodatkowego świadczenia mógł powstać na skutek działań NFZ podjętych w wykonaniu polecenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że polecenie Ministra Zdrowia jest aktem wewnętrznym, a nie źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Kwestia ta była już przedmiotem analizy w orzecznictwie SN, gdzie zanegowano jej kwalifikację jako źródła prawa pracy. Obowiązek wypłaty świadczenia mógł wynikać z umowy z NFZ, a nie bezpośrednio z polecenia.
Czy wysokość świadczenia wypłacanego przez podmiot leczniczy na rzecz osoby udzielającej świadczeń zdrowotnych może być proporcjonalnie obniżona na podstawie wskazanych kryteriów?
Odpowiedź sądu
Nie, świadczenie to ma charakter sui generis i nie jest dopuszczalne jego proporcjonalne obniżenie w zależności od godzin pracy w bezpośrednim kontakcie z pacjentem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo, wyjaśnił, że świadczenie to jest finansowane ze środków publicznych i ma określoną wysokość, co wyklucza jego proporcjonalne obniżenie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.K. | osoba_fizyczna | powód |
| Szpital Wojewódzki [...] w S. | instytucja | pozwany |
Przepisy (12)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1-11
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 65
Kodeks cywilny
Reguluje kwestię wykładni umowy.
ustawa o Covid art. 10a § ust. 1
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19, innych chorób zakaźnych i wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
k.c. art. 415
Kodeks cywilny
Konstytucja RP art. 93
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy aktów wewnętrznych.
k.p. art. 9
Kodeks pracy
Dotyczy źródeł prawa pracy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego. • Brak potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. • Brak przesłanek nieważności postępowania. • Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona.
Odrzucone argumenty
Polecenie Ministra Zdrowia z 4 września 2020 r. jako źródło prawa powszechnie obowiązującego. • Potrzeba wykładni art. 10a ust. 1 ustawy o Covid i art. 415 k.c.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna, będąca nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze • nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania • polecenie z dnia 4 września 2020 r. nie stanowiło podstawy prawnej obowiązku podmiotu leczniczego wypłaty dodatkowego świadczenia • świadczenie przewidziane poleceniem z dnia 4 września 2020 r. ma charakter świadczenia sui generis
Skład orzekający
Paweł Grzegorczyk
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów, a także interpretacja charakteru prawnego poleceń Ministra Zdrowia w kontekście COVID-19."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z poleceniem Ministra Zdrowia w okresie pandemii i jego interpretacji przez sądy niższych instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy interpretacji przepisów związanych z pandemią COVID-19 i świadczeń dla personelu medycznego, co nadal jest tematem budzącym zainteresowanie. Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy pokazuje rygorystyczne podejście do przesłanek dopuszczalności tego środka zaskarżenia.
“Sąd Najwyższy: Polecenie Ministra Zdrowia nie jest źródłem prawa, a skarga kasacyjna musi spełniać rygorystyczne wymogi.”
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.