Orzeczenie · 2018-01-24

I CSK 221/17

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2018-01-24
SNinneprawo prasoweWysokanajwyższy
prawo prasowesprostowanieredaktor naczelnylegitymacja procesowaSąd Najwyższyorzecznictwozmiana orzecznictwa

Powództwo Naczelnej Izby Lekarskiej (NIL) dotyczyło sprostowania nieprawdziwych informacji opublikowanych w tygodniku „X.”, które sugerowały otrzymanie przez NIL wielomilionowej dotacji z budżetu państwa. Sąd Okręgowy nakazał sprostowanie, a Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego redaktora naczelnego, podtrzymując stanowisko o jego legitymacji biernej. Pozwany w skardze kasacyjnej zarzucił m.in. naruszenie przepisów dotyczących zdolności sądowej i legitymacji procesowej. Sąd Najwyższy, opierając się na uchwale III CZP 8/17, zmienił dotychczasowe orzecznictwo, stwierdzając, że legitymacja bierna w sprawach o sprostowanie przysługuje redaktorowi naczelnemu jako organowi, a nie osobie fizycznej. Podkreślono, że taka interpretacja zapobiega kolizji między podmiotowością materialną a procesową, zwłaszcza w przypadku zmiany na stanowisku redaktora naczelnego. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, wskazując na potrzebę ustalenia, czy powód zamierzał pozwać osobę fizyczną, czy też stanowisko redaktora naczelnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Zmiana orzecznictwa dotycząca legitymacji procesowej redaktora naczelnego w sprawach o sprostowanie publikacji prasowych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej redaktora naczelnego w kontekście Prawa prasowego.

Zagadnienia prawne (5)

Kto jest legitymowany biernie w sprawie o opublikowanie sprostowania na podstawie Prawa prasowego – osoba fizyczna pełniąca funkcję redaktora naczelnego, czy redaktor naczelny jako organ?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Legitymacja bierna w sprawie o opublikowanie sprostowania przysługuje redaktorowi naczelnemu jako organowi, a nie osobie fizycznej piastującej to stanowisko.

Uzasadnienie

Dotychczasowe orzecznictwo traktowało redaktora naczelnego jako osobę fizyczną, co prowadziło do kolizji między podmiotowością materialną a procesową, zwłaszcza przy zmianie osoby na tym stanowisku. Nowa uchwała III CZP 8/17 przyjmuje, że redaktor naczelny jest organem, co zapobiega tym problemom i lepiej odzwierciedla jego status materialnoprawny.

Czy sąd drugiej instancji może odmówić zawieszenia postępowania, gdy pozwany wnosi o to do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy w innej sprawie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie musi zawieszać postępowania, nawet jeśli dotyczy ono tego samego problemu prawnego, ponieważ uchwała Sądu Najwyższego wiąże tylko w sprawie, w której zagadnienie przedstawiono, i nie ma charakteru prejudycjalnego.

Uzasadnienie

Zawieszenie postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. dotyczy zależności od wyniku innego postępowania sądowego (kwestii prejudycjalnej). Oczekiwanie na rozstrzygnięcie analogicznego zagadnienia w innej sprawie nie stanowi podstawy do zawieszenia, gdyż nie ma charakteru prejudycjalnego, a względy ekonomii procesowej nie mogą zastąpić obowiązku samodzielnego rozstrzygnięcia sprawy.

Czy redaktor naczelny, odmawiając publikacji sprostowania, traci prawo do podnoszenia w procesie zarzutów dotyczących wadliwości sprostowania, których nie zgłosił pisemnie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, redaktor naczelny nie traci prawa do podnoszenia zarzutów dotyczących wadliwości sprostowania, których nie zgłosił w trybie art. 33 ust. 3 Prawa prasowego.

Uzasadnienie

Przepis art. 33 ust. 3 Prawa prasowego nie uzasadnia rozszerzającej wykładni prowadzącej do prekluzji zarzutów. Brak wskazania przez redaktora naczelnego przyczyn odmowy umożliwia wnioskodawcy wykazanie, że usunąłby przeszkody, gdyby zostały one ujawnione.

Czy wniosek o sprostowanie podpisany przez rzecznika prasowego, który dysponuje pełnomocnictwem, ale nie dołączył go do wniosku, jest skuteczny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek jest skuteczny, jeśli został podpisany przez pełnomocnika dysponującego umocowaniem. Brak pełnomocnictwa przy wniosku uprawnia redaktora naczelnego do odmowy publikacji, ale nie unicestwia wniosku.

Uzasadnienie

Wniosek podpisany przez pełnomocnika jest ważny, jeśli pełnomocnik ma umocowanie. Brak pełnomocnictwa przy wniosku nakłada na redaktora naczelnego obowiązek odmowy z tej przyczyny, co daje wnioskodawcy możliwość ponownego złożenia wniosku z pełnomocnictwem.

Jak ocenić objętość tekstu sprostowania w stosunku do materiału prasowego, gdy nieprawdziwa informacja powtarza się kilkukrotnie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Objętość tekstu sprostowania należy oceniać w stosunku do łącznej objętości wszystkich fragmentów materiału prasowego zawierających nieprawdziwą informację, a nie tylko jednego fragmentu.

Uzasadnienie

Prawo prasowe nie wymaga wielokrotnego sprostowania tej samej informacji. Przy ocenie dopuszczalnej objętości tekstu sprostowania uwzględnia się objętość wszystkich fragmentów, w których zamieszczona została dana informacja.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Naczelna Izba Lekarska w W.instytucjapowód
T.L.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (24)

Główne

Pr. pras. art. 31a § ust. 1

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 31a § ust. 3

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 31a § ust. 4

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 31a § ust. 6

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 33 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 33 § ust. 3

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 33 § ust. 4

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pr. pras. art. 39 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Pomocnicze

k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 64 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 199 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 95

Kodeks cywilny

k.c. art. 96

Kodeks cywilny

k.c. art. 73 § § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 99 § § 1

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 386 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 379 § pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 126 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 187 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 130 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 15

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zmiana orzecznictwa Sądu Najwyższego w kwestii legitymacji procesowej redaktora naczelnego. • Redaktor naczelny jako organ, a nie osoba fizyczna, jest legitymowany biernie w sprawie o sprostowanie.

Odrzucone argumenty

Pozwany jako osoba fizyczna posiada zdolność sądową. • Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił zarzuty dotyczące objętości sprostowania i umocowania pełnomocnika.

Godne uwagi sformułowania

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w W. do ponownego rozpoznania • legitymacja bierna w sprawie o opublikowanie sprostowania przysługuje redaktorowi naczelnemu jako organowi, a nie osobie fizycznej powołanej na to stanowisko • zapobiega kolizji między podmiotowością materialną i procesową • nie ma więc charakteru prejudycjalnego w rozumieniu art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.

Skład orzekający

Monika Koba

przewodniczący, sprawozdawca

Mirosław Bączyk

członek

Grzegorz Misiurek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Zmiana orzecznictwa dotycząca legitymacji procesowej redaktora naczelnego w sprawach o sprostowanie publikacji prasowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej redaktora naczelnego w kontekście Prawa prasowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Zmiana orzecznictwa Sądu Najwyższego w ważnej kwestii procesowej dotyczącej prawa prasowego, która ma praktyczne implikacje dla dziennikarzy i wydawców.

Sąd Najwyższy zmienia zasady gry: Kto naprawdę odpowiada za publikacje prasowe?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst