I CSK 2207/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona kryteriów wskazanych w art. 398^9 § 1 k.p.c., mimo podniesienia przez skarżącego istotnych zagadnień prawnych i wątpliwości interpretacyjnych.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną Banku w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie o zapłatę i ustalenie. Bank wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego, powołując się na istotne zagadnienia prawne i wątpliwości interpretacyjne dotyczące przepisów o kredytach walutowych i klauzulach abuzywnych. Sąd Najwyższy odmówił jednak przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że podniesione kwestie nie spełniają wymogów formalnych określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., a Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się już w podobnych sprawach.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 marca 2022 r. w sprawie z powództwa G. O. przeciwko Bankowi AG w W. o zapłatę i ustalenie. Zmiany dotyczyły m.in. zamieszczenia zastrzeżenia o prawie zatrzymania przez pozwanego zasądzonych kwot do czasu zaofiarowania przez powoda określonej sumy pieniędzy lub zabezpieczenia roszczenia o jej zwrot, a także rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Pozwany bank zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał szereg istotnych zagadnień prawnych oraz wątpliwości w orzecznictwie, dotyczące m.in. interpretacji przepisów Dyrektywy 93/13/EWG, Kodeksu cywilnego (art. 65, 354, 358 § 2, 385^1, 385^2) oraz prawa bankowego (art. 69 ust. 3), a także skutków stwierdzenia abuzywności postanowień wzorca umowy, wykładni orzecznictwa TSUE i linii orzeczniczej Sądu Najwyższego na tle kredytów walutowych. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, gdyż Sąd Najwyższy wielokrotnie zajmował już stanowisko w podobnych kwestiach, a przedstawiona problematyka była przedmiotem licznych orzeczeń, w tym uchwał pełnego składu Izby Cywilnej. Sąd uznał, że wskazane przez skarżącego zagadnienia prawne stanowią w istocie polemikę z rozstrzygnięciem Sądu Apelacyjnego w konkretnej sprawie. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie przepisów k.p.c. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, podniesione zagadnienia nie spełniają kryteriów określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się w podobnych kwestiach, a wskazane problemy stanowią polemikę z rozstrzygnięciem sądu niższej instancji w konkretnej sprawie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym rozwojowi prawa i jednolitości orzecznictwa, a instytucja przedsądu (art. 398^9 k.p.c.) ma na celu selekcję spraw. Wskazał, że aby uzasadnić przyjęcie skargi, należy wykazać istnienie istotnego zagadnienia prawnego lub potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. W tej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestie podniesione przez skarżącego były już wielokrotnie rozstrzygane, a skarżący jedynie polemizował z orzeczeniem sądu apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
G. O.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. O. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (16)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W razie niespełnienia przesłanek z § 1, Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 98 § § 1 i § 1^1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2
Podstawa ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Dyrektywa 93/13/EWG art. 4 ust. 2
Wspomniana w argumentacji skarżącego jako budząca wątpliwości interpretacyjne.
Dyrektywa 93/13/EWG art. 6 ust. 1
Wspomniana w argumentacji skarżącego jako budząca wątpliwości interpretacyjne.
k.c. art. 65
Kodeks cywilny
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
k.c. art. 354
Kodeks cywilny
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
k.c. art. 358 § § 2
Kodeks cywilny
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
k.c. art. 385^1 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
k.c. art. 385^2
Kodeks cywilny
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
pr. bank. art. 69 § ust. 3
Prawo bankowe
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Wspomniany w argumentacji skarżącego jako budzący wątpliwości interpretacyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. (brak istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność).
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnych zagadnień prawnych i wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów o kredytach walutowych, klauzulach abuzywnych oraz wykładni orzecznictwa TSUE i Sądu Najwyższego.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. Zagadnienia prawne wskazane przez skarżącego są w istocie pytaniami o trafność stanowiska Sądu Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa.
Skład orzekający
Ewa Stefańska
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawach dotyczących kredytów walutowych i klauzul abuzywnych, gdy Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się w podobnych kwestiach."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie etapu przedsądu skargi kasacyjnej i kryteriów jej przyjęcia do rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na procedurę kasacyjną i kryteria przyjęcia skargi, a także kontekst prawny dotyczący kredytów walutowych i klauzul abuzywnych, choć samo rozstrzygnięcie jest proceduralne.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe kryteria i pułapki proceduralne.”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 2207/24 POSTANOWIENIE 8 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 8 stycznia 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa G. O. przeciwko Bank w W. o zapłatę i ustalenie, ewentualnie o ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej Bank w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 grudnia 2023 r., V ACa 995/22, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda 2 700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. ł.n UZASADNIENIE Wyrokiem z 27 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 24 marca 2022 r. w sprawie z powództwa G. O. przeciwko Bankowi AG w W. o zapłatę i ustalenie, ewentualnie o ustalenie, częściowo w punkcie I poprzez zamieszczenie zastrzeżenia o prawie zatrzymania przez pozwanego zasądzonych od niego na rzecz powoda kwot do czasu zaofiarowania przez G. O. na rzecz Banku AG w W. kwoty 700 000 zł lub zabezpieczenia roszczenia o jej zwrot; częściowo w punkcie V w ten sposób, że zmienił rozstrzygnięcie o kosztach procesu; oddalił apelację w pozostałej części (punkt III) i orzekł o kosztach postępowania (punkt IV). Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu drugiej instancji w zakresie punktów III i IV oraz wnosił o uchylenie tego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi powód wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano szereg istotnych zagadnień prawnych oraz wskazano na wątpliwości w orzecznictwie. Wątpliwości skarżącego dotyczyły interpretacji art. 4 ust. 2 Dyrektywy 93/13, art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13, art. 65 k.c., art. 354 k.c., art. 358 § 2 k.c., art. 385 1 § 1 i 2 k.c., art. 385 2 k.c. oraz art. 69 ust. 3 pr. bank., art. 189 k.p.c. , skutków stwierdzenia abuzywności postanowień wzorca umowy, wykładni orzecznictwa TSUE oraz dotychczasowej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego na tle kredytów walutowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że i stotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18) . Z kolei powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08). Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. Istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów nie występują, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w określonej kwestii, a nie zachodzi potrzeba jego zmiany. Przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego (zob. uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22; uchwałę 7 sędziów SN z 19 czerwca 2024 r., III CZP 31/23; uchwałę 7 sędziów SN – zasadę prawną - z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56 ; wyroki SN: z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17; z 9 maja 2019 r., I CSK 242/18; z 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20; z 21 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 459/22; i z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17) . Ponadto zagadnienia prawne wskazane przez skarżącego są w istocie pytaniami o trafność stanowiska Sądu Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.) . O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). [wr] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI