I CSK 813/22

SN
Sygn. akt I CSK 813/22
POSTANOWIENIE
Dnia 6 września 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marcin Krajewski
w sprawie ze skargi M. R. i G. K.
‎
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 18 maja 2018 r., sygn. akt III Ca […]
‎
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł.
‎
z udziałem Miasta Ł., G. K., B. B.- R., J. O., K. O., B. S., M. S., M. R., A. A., W. H., H. K., T. Z., J. C., K. K., T. K., A. Z., B. M., T. K., K. K., J. Z., M. K., Z. Ś. i J. W.-B.
‎
o zasiedzenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2022 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Miasta Ł.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.
‎
z dnia 23 grudnia 2020 r., sygn. akt III Ca […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od Miasta Ł. na rzecz M. R. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego,
3. zasądza od Miasta Ł. na rzecz G. K. kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 23 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Ł., na skutek skargi o wznowienie postępowania, zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z 18 maja 2018 r. w ten sposób, że zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z 2 czerwca 2017 r. i oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia, a także oddalił apelację Miasta Ł.
Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy sąd rozpatrując skargę o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia prawa własności nieruchomości jest związany wcześniejszym prawomocnym wyrokiem oddalającym powództwo o wydanie tej nieruchomości. Skarżący podniósł również, że w orzecznictwie występują rozbieżności co do wykładni art. 365 k.p.c., tj. co do zakresu mocy wiążącej orzeczenia sądu wydanego we wcześniejszym postępowaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
‎
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398
9
§ 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni
‎
i jednolitego stosowania prawa.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest wyłącznie problem o charakterze prawnym, a nie faktycznym lub wynikającym ze stwierdzonych przez skarżącego uchybień Sądu. Jego rozstrzygnięcie powinno stwarzać przy tym realne i poważne trudności, a także mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia innych spraw. Skarżący winien jest w tym przypadku przedstawić pogłębioną argumentację prawną, bowiem zagadnienie prawne musi mieć charakter ściśle jurydyczny, powstały na tle konkretnego przepisu prawa. Nie może ono odnosić się do subiektywnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (zob. postanowienia SN z 16 maja 2018 r., II CSK 15/18; z 24 kwietnia 2018 r., IV CSK 552/17; z 19 kwietnia 2018 r., I CSK 709/17; z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 733/17).
Powołanie się na potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (art. 398
9
§ 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo istnienia poważnych wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie, przy czym konieczne jest w takim przypadku przytoczenie sprzecznych orzeczeń (por. post. SN z 23 maja 2018 r., I CSK 31/18; z 29 kwietnia 2016 r., I CSK 641/15 i tam przywołane orzecznictwo). Przez rozbieżności w orzecznictwie sądów uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przy tym rozumieć istnienie zróżnicowanych albo sprzecznych rozstrzygnięć w sprawach o takich samych lub zbliżonych stanach faktycznych, w których mają zastosowanie te same przepisy prawa, wyłożone lub zastosowane w sposób prowadzący do wydania odmiennych orzeczeń albo innych decyzji procesowych (zob. post. SN z 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016, Nr 2, poz. 29). Konieczne jest przy tym również wykazanie, że dokonanie wykładni jest niezbędne dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy (por. post. SN z 29 kwietnia 2016 r., I CSK 641/15).
Wskazana we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania problematyka była już przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego. Obecnie za ukształtowany i dominujący należy uznać pogląd o wąskim rozumieniu mocy wiążącej orzeczeń. Oznacza to, że związanie prawomocnym orzeczeniem dotyczy ostatecznego rezultatu rozstrzygnięcia, a nie przesłanek, które do niego doprowadziły. Ustalenia faktyczne i ocena prawna przyjęta w jednej sprawie nie jest w związku z tym wiążąca dla sądu rozpoznającego inną sprawę (zob. w sprawie o zasiedzenie postanowienie SN z 7 lipca 2021 r., III CSKP 103/21, OSNC 2022, nr 1, poz. 11; zob. też postanowienie SN z 29 października 2021 r., III CZP 64/20; wyrok SN z 13 maja 2021 r., V CSKP 73/21, OSNC 2022, nr 2, poz. 19; uchwałę SN z 8 listopada 2019 r., III CZP 27/19, OSNC 2020, nr 6, poz. 48; wyrok SN z 26 kwietnia 2019 r., V CSK 80/18).
Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 398
21
i 13 § 2 k.p.c. Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu adwokata w wysokości wynikającej z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 1 i § 2 pkt 5 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
[as]