I CSK 216/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę kosztów zadań administracyjnych przekazanych izbom lekarskim, uznając brak istotnego zagadnienia prawnego i oczywistej zasadności skargi.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku Sądu Apelacyjnego dotyczącego zapłaty kosztów zadań administracyjnych przekazanych izbom lekarskim. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 398^4 § 2 k.p.c., a mianowicie nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności skargi. Wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania został oddalony z powodu wniesienia pisma po terminie.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie z powództwa Okręgowej Izby Lekarskiej w K. przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę. Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zostały spełnione wymagania określone w art. 398^4 § 2 k.p.c. Skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej uzasadnioności skargi. Sąd Najwyższy podkreślił, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej mają charakter publicznoprawny i muszą być odpowiednio uzasadnione. Wskazano, że zagadnienie prawne przedstawione przez pozwanego sprowadzało się do polemiki z ustaleniami faktycznymi sądu niższej instancji, który uznał, że koszty zadań administracyjnych przekazanych izbom lekarskim powinny być finansowane z budżetu państwa, a ich niewykonanie stanowi podstawę odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie art. 417 k.c. Nie stwierdzono również nieważności postępowania. W związku z powyższym, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., odmówiono przyjęcia skargi do rozpoznania. Ponadto, Sąd Najwyższy oddalił wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi, ponieważ pismo stanowiące odpowiedź na skargę zostało wniesione po upływie dwutygodniowego terminu przewidzianego na podjęcie takiej czynności (art. 398^7 § 1 k.p.c.), co wykluczało przyznanie zwrotu kosztów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, a skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne przedstawione przez pozwanego sprowadza się do polemiki z ustaleniami faktycznymi sądu niższej instancji, a nie do kwestii prawnych wymagających rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy w ramach postępowania kasacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów.
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Minister Zdrowia (w zakresie odmowy przyjęcia skargi)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Okręgowa Izba Lekarska w K. | instytucja | powód |
| Skarb Państwa - Minister Zdrowia | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej przez wykazanie istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki, na których skarżący może oprzeć wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^13 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi, że Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę nieważność postępowania z urzędu w granicach zaskarżenia.
k.c. art. 417
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej.
k.p.c. art. 398^7 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa termin na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną.
k.p.c. art. 167
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje skutki wniesienia pisma procesowego po terminie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona. Pismo procesowe powoda wniesione po terminie.
Godne uwagi sformułowania
Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga była oczywiście uzasadniona. Zagadnienie prawne przedstawione przez pozwanego w skardze kasacyjnej sprowadza się do polemiki z ustaleniami Sądu Apelacyjnego
Skład orzekający
Józef Frąckowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych i wymogi formalne uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji finansowania zadań administracyjnych izb lekarskich i nie stanowi ogólnej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznych kwestii związanych ze skargą kasacyjną oraz finansowaniem zadań administracyjnych izb lekarskich, co ogranicza jej szerokie zainteresowanie.
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSK 216/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa Okręgowej Izby Lekarskiej w K. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2012 r. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi. UZASADNIENIE Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Pozwany Skarb Państwa - Minister Zdrowia we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2012 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga była oczywiście uzasadniona. Zagadnienie prawne przedstawione przez pozwanego w skardze kasacyjnej sprowadza się do polemiki z ustaleniami Sądu Apelacyjnego, który jednoznacznie ustalił, że koszty zadań administracyjnych przekazanych izbom lekarskim powinny być w całości finansowane z budżetu państwa, a niewykonanie tego ustawowego obowiązku stanowi podstawę odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie art. 417 k.c. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398 13 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). Oddalając wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że jego pismo procesowe, mające stanowić odpowiedź na skargę pozwanego zostało wniesione po upływie dwutygodniowego terminu przewidzianego dla podjęcia tego rodzaju czynności (art. 398 7 § 1 k.p.c.). Pismo to nie mogło być zatem za taką odpowiedź uznane (art. 167 k.p.c.), co wykluczało przyznanie zwrotu kosztów wiążących się z jego sporządzeniem i wniesien iem.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI