I CSK 2012/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c., uznając, że nie wystąpiły wątpliwości interpretacyjne dotyczące art. 481 k.c. w zw. z art. 358 § 2 k.c.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanej spółki od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego ustalającego nieważność umowy kredytu i zasądzającego kwoty w PLN i CHF. Pozwany wskazał na potrzebę wykładni przepisów dotyczących odsetek od świadczeń w walutach obcych. Sąd Najwyższy uznał, że przesłanka przedsądu nie została wykazana, gdyż art. 481 k.c. ma zastosowanie do świadczeń pieniężnych w ogóle, a nie tylko w PLN. W konsekwencji skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną pozwanej P. spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2023 r., który oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy ustalił nieważność umowy kredytu z 14 czerwca 2007 r. zawartej między stronami oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda P.F. kwoty 61 327,11 zł i 78 007,76 CHF wraz z odsetkami. Pozwany w skardze kasacyjnej powołał się na przesłankę przedsądu z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c., wskazując na potrzebę wykładni przepisów art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1-2 k.c. w zw. z art. 358 § 2 k.c. Sąd Najwyższy, po analizie, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że wskazane przez skarżącego wątpliwości interpretacyjne nie występują. Podkreślono, że art. 481 k.c. dotyczy świadczeń pieniężnych w ogóle, a nie tylko w walucie polskiej. Sąd Najwyższy nie uwzględnił również wniosku powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż odpowiedź na skargę została wniesiona po terminie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 481 § 1-2 k.c. ma zastosowanie do świadczeń pieniężnych w ogóle, a nie tylko w walucie polskiej, co jest oczywiste z brzmienia przepisów i wykładni historycznej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 481 k.c. nie ogranicza się do świadczeń w PLN i obejmuje świadczenia pieniężne w ogóle. Brak jest podstaw do twierdzenia o poważnych wątpliwościach interpretacyjnych w tym zakresie, co wyklucza spełnienie przesłanki przedsądu z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.F. | osoba_fizyczna | powód |
| P. spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku jest twierdzenie o rozbieżnościach w orzecznictwie, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń i analiza.
k.c. art. 481 § § 1-2
Kodeks cywilny
Dotyczy świadczeń pieniężnych w ogóle, nie ogranicza się do waluty polskiej.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.c. art. 455
Kodeks cywilny
k.c. art. 358 § § 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 398^7 § § 1 zdanie pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
Termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną (dwutygodniowy).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak poważnych wątpliwości interpretacyjnych dotyczących art. 481 k.c. w zw. z art. 358 § 2 k.c. w kontekście świadczeń w walucie obcej.
Odrzucone argumenty
Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, tj. art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1-2 k.c. w zw. z art. 358 § 2 k.c.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398^9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. art. 481 § 1 i 2 k.c. nie ogranicza się do świadczeń pieniężnych w walucie polskiej, lecz dotyczy świadczeń pieniężnych w ogóle.
Skład orzekający
Jacek Grela
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności przesłanki z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz zakresu stosowania art. 481 k.c. w kontekście świadczeń w walucie obcej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne związane ze skargą kasacyjną i interpretacją przepisów dotyczących odsetek, co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowa interpretacja art. 481 k.c.”
Dane finansowe
zapłata: 61 327,11 PLN
zapłata: 78 007,76 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 2012/24 POSTANOWIENIE 25 września 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 25 września 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa P.F. przeciwko P. spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 28 listopada 2023 r., I ACa 1403/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 19 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie: w punkcie pierwszym ustalił, że umowa kredytu nr […] z 14 czerwca 2007 r., zawarta pomiędzy P. spółką akcyjną w W., a P.F. jest nieważna; w punkcie drugim zasądził od pozwanego na rzecz powoda 61 327,11 zł oraz 78 007,76 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 26 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty; w punkcie trzecim ustalił, że koszty procesu w całości ponosi pozwany, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Wyrokiem z 28 listopada 2023 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację. W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. Zdaniem skarżącego w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, tj. art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1-2 k.c. w zw. z art. 358 § 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08). Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana. Wątpliwości, na które powołuje się skarżący nie występują. Artykuł 481 § 1 i 2 k.c. nie ogranicza się do świadczeń pieniężnych w walucie polskiej, lecz dotyczy świadczeń pieniężnych w ogóle. Jest to oczywiste w świetle brzmienia tych przepisów, jak również wykładni historycznej. Rozporządzenia Rady Ministrów wydawane dawniej na podstawie art. 359 § 3 k.c. przewidywały (w pewnych okresach) różną wysokość odsetek w zależności od tego, czy dana suma wyrażona była w pieniądzu polskim czy w walucie obcej. Analogiczne rozwiązanie nie funkcjonuje jednak obecnie (i nie zawsze stosowano je w przeszłości), co wspiera wyrażony wyżej wniosek o zakresie zastosowania art. 481 k.c. (zob. postanowienia SN: z 28 marca 2025 r., I CSK 562/24 i z 31 marca 2025 r., I CSK 963/24). Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku powoda o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Ustanowiony przez powoda pełnomocnik wniósł bowiem odpowiedź na skargę po upływie ustawowego terminu od doręczenia odpisu skargi kasacyjnej. Odpowiedź na skargę kasacyjną może być wniesiona w terminie dwutygodniowym od doręczenia odpisu skargi (art. 398 7 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.). W orzecznictwie wyjaśniono, że takiej odpowiedzi nie stanowi tak nazwane pismo procesowe, wniesione po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności (zob. wyroki SN: z 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00; z 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00 i z 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01). W konsekwencji nie wywołuje ono skutków w zakresie zawartego w nim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Jacek Grela (M.M.) [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę