I CSK 201/07

Sygn. akt I CSK 201/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa GBank S.A. przeciwko I. Spółce z o.o. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym. 2 Uzasadnienie Pozwany – I. Spółka z o.o. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. Podnosił zarzut naruszenia art. 379 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 77 § 8 ustawy z dnia 7 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 98, poz. 1070 ze zm.; cyt. dalej jako „u.s.p.”). Jednocześnie wnosił o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), motywując ten wniosek tym, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało w składzie sprzecznym z prawem, ponieważ w jego wydaniu „brała udział sędzia Sądu Okręgowego, nieupoważniona przez Prezesa Sądu Apelacyjnego na zasadzie art. 77 § 8 u.s.p., co skutkowało wystąpieniem nieważności postępowania”. W aktach sprawy [...] brak delegacji Prezesa Sądu Apelacyjnego dla sędziego zasiadającego w składzie sądu orzekającego, dlatego – zdaniem skarżącego – wyrok został wydany w warunkach przewidzianych w art. 379 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zasadnicze znaczenie ma rozstrzygnięcie kwestii, czy niedołączenie do akt sprawy cywilnej aktu delegacji sędziego sądu okręgowego delegowanego do orzekania w sądzie apelacyjnym na podstawie art. 77 § 8 u.s.p. powoduje nieważność postępowania, w którym doszło do wydania rozstrzygnięcia z udziałem sędziego sądu okręgowego. Zgodnie z tym przepisem, Prezes Sądu Apelacyjnego, po uzyskaniu zgody kolegium tego sądu, może delegować do sądu apelacyjnego sędziego sądu okręgowego z obszaru właściwości danego sądu apelacyjnego również na czas nie dłuższy niż miesiąc w ciągu roku. Należy stwierdzić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawił się pogląd, zgodnie z którym istnieje konieczność dołączania dokumentu delegacji do akt sprawy, w której bierze udział sędzia delegowany. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2000 r., II UKW 366/00 (OSNJAPiUS 2002, z. 5, poz. 81) stwierdzono, że postępowanie w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych, w której składowi sądu okręgowemu orzekającemu w pierwszej instancji z udziałem ławników przewodniczył sędzia sądu rejonowego, jest 3 nieważne z uwagi na skład sądu sprzeczny z prawem (art. 379 pkt 4 k.p.c.), jeżeli z akt sprawy nie wynika to, iż przed jej rozpoznaniem sędzia ten posiadał upoważnienie Ministra Sprawiedliwości przewidziane w art. 24 § 2 z dnia 20 czerwca 1985 – Prawo o ustroju sądów powszechnych (j.t: Dz.U. z 1994 r., nr 7, poz. 25 ze zm.). W uzasadnieniu tego postanowienia znalazła się wyraźna uwaga, że „informacja o upoważnieniu (sędziego) musi być dołączona do każdej sprawy, w której przewodniczy i orzeka sędzia rejonowy w zastępstwie sędziego okręgowego.” Stanowisko takie należy uznać za zbyt rygorystyczne i tym samym nietrafne. Wymóg włączenia do akt każdej sprawy cywilnej dokumentu delegacji sędziego (w tym – delegowanego na podstawie art. 77 § 8 u.s.p.) nie wynika wprost z przepisów u.s.p. i przepisów k.p.c. dotyczących przebiegu postępowania. W związku z tym należałoby podzielić wyrażone w literaturze stanowisko (na które powołano się w odpowiedzi na skargę kasacyjną), iż dołączenie aktu delegacji do akt sprawy nie jest niezbędne. Wystarczy zatem, że fakt takiej delegacji wynika z odpowiedniej informacji zamieszczonej na komparycji rozstrzygnięcia, co – jak trafnie zauważono w literaturze – stanowi stałą i ukształtowaną już praktykę w sądach cywilnych. Informacja o delegacji sędziego sądu okręgowego została odpowiednio podana na komparycji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. Należy zatem ogólnie stwierdzić, że brak w aktach sprawy cywilnej aktu delegacji sędziego sądu okręgowego do sądu apelacyjnego, wystawionego w związku z delegacją udzieloną na podstawie art. 77 § 8 u.s.p., nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że skład sądu orzekającego, w którym uczestniczy delegowany sędzia, był sprzeczny z przepisami prawa (art. 379 pkt 4). Skoro nie istniały podstawy do twierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi nieważność postępowania, oznacza to, że wniesiona przez stronę pozwaną skarga kasacyjna nie spełnia wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Należało ją zatem odrzucić (art. 3986 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. oraz § § 6 i 13 ust. 4 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).