I CSK 2006/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną z powodu braku precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosków.
Wnioskodawcy K. K. i P. G. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, domagając się jego uchylenia. Skarga nie zawierała jednak precyzyjnego określenia, czy zaskarżają postanowienie w całości czy w części, ani szczegółowego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy k.p.c. i utrwalone orzecznictwo, odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu braków konstrukcyjnych, które nie podlegają usunięciu.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez K. K. i P. G. od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 18 stycznia 2023 r. Wnioskodawcy domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Sądu Rejonowego w Wołominie, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Kluczowym problemem okazał się brak precyzyjnego określenia w skardze kasacyjnej, czy zaskarżone postanowienie jest zaskarżone w całości, czy w części, a także brak szczegółowego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 398^4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., te elementy mają charakter konstrukcyjny i ich brak nie podlega usunięciu. Powołując się na liczne orzeczenia Sądu Najwyższego, wskazano, że skarga kasacyjna musi być sporządzona w sposób jasny i jednoznaczny, a jej nadzwyczajny charakter oraz wymóg sporządzenia przez zawodowego pełnomocnika procesowego skutkują rygorystycznym podejściem do braków formalnych. W związku z tym, że wnioskodawcy nie wskazali zakresu zaskarżenia, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398^6 § 2 w zw. z § 13 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, brak precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosków w skardze kasacyjnej stanowi brak konstrukcyjny, który nie podlega usunięciu i skutkuje odrzuceniem skargi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że art. 398^4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek dokładnego oznaczenia orzeczenia, od którego jest wniesiona skarga, ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, oraz sformułowania wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Te elementy mają charakter konstrukcyjny, a ich brak nie może być sanowany. Ze względu na nadzwyczajny charakter skargi kasacyjnej i wymóg jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika, konsekwencje niezachowania tych wymogów są surowe i prowadzą do odrzucenia skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi kasacyjnej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| P. G. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określenie orzeczenia, od którego jest wniesiona skarga, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany, stanowią elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, których brak nie podlega usunięciu.
k.p.c. art. 398^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W przypadku braków konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, w tym braku oznaczenia zakresu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^13 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną jedynie w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące postępowania przed sądem drugiej instancji stosuje się odpowiednio do postępowania przed Sądem Najwyższym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosków w skardze kasacyjnej stanowi brak konstrukcyjny, który nie podlega usunięciu.
Godne uwagi sformułowania
Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega usunięciu. Skarga kasacyjna jest bowiem nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę jedynie w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw. konsekwencje niezachowania wymagań konstrukcyjnych skargi są surowe – prowadzą bowiem do odrzucenia tego nadzwyczajnego środka prawnego a limine
Skład orzekający
Maciej Kowalski
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczące zakresu zaskarżenia i wniosków, oraz konsekwencje ich niedochowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowań przed Sądem Najwyższym w przedmiocie skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest istotne dla prawników procesowych ze względu na rygorystyczne podejście Sądu Najwyższego do wymogów formalnych skargi kasacyjnej, co może wpływać na praktykę sporządzania tych środków.
“Błędy formalne w skardze kasacyjnej? Sąd Najwyższy nie będzie pobłażliwy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 2006/23 POSTANOWIENIE 22 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Maciej Kowalski na posiedzeniu niejawnym 22 listopada 2024 r. w Warszawie w sprawie z wniosku K. K. i P. G. o zasiedzenie, na skutek skargi kasacyjnej K. K. i P. G. od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z 18 stycznia 2023 r., IV Ca 794/22, odrzuca skargę kasacyjną. (a.z.) UZASADNIENIE Wnioskodawcy K. K. i P. G. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z 18 stycznia 2023 r. Wnioskodawcy wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego oraz poprzedzającego je postanowienia Sądu Rejonowego w Wołominie z 29 grudnia 2021 r. i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący nie określili w skardze, czy zaskarżają wskazane postanowienie Sądu Okręgowego w całości czy w części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 398 4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega usunięciu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398 6 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 398 6 § 1 k.p.c. Tylko drugi z tych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak braków odnoszących się do wymienionych na wstępie elementów konstrukcyjnych (zob. postanowienie SN z 29 października 2021 r., V CSK 31/21). Nie może budzić wątpliwości, że dokładne oznaczenie zakresu zaskarżenia oraz precyzyjne sformułowanie wniosków skargi kasacyjnej ma decydujące znaczenie przy ocenie, w jakim zakresie będzie dopuszczalna ewentualna ingerencja Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Skarga kasacyjna jest bowiem nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnego orzeczenia (art. 398 1 § 1 k.p.c.), a Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę jedynie w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 398 13 § 1 k.p.c.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, że prawidłowo skonstruowana skarga kasacyjna powinna obejmować całkowicie jasne, jednoznaczne i zrozumiałe określenie elementów wskazanych w art. 398 4 § 1 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 26 września 2022 r., I CSK 1563/22). Skarga kasacyjna powinna być zatem sporządzona tak, by nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych (zob. np. postanowienia SN: z 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59, i z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15). W judykaturze Sądu Najwyższego podkreśla się przy tym, że ze względu na wysoki poziom sformalizowania skargi kasacyjnej oraz ustawowy wymóg sporządzenia jej przez zawodowego pełnomocnika procesowego, konsekwencje niezachowania wymagań konstrukcyjnych skargi są surowe – prowadzą bowiem do odrzucenia tego nadzwyczajnego środka prawnego a limine , bez wzywania do ich usunięcia lub poprawienia. Sąd Najwyższy nie może ponadto ustalić zakresu i treści wskazanych wymagań konstrukcyjnych skargi w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (zob. m.in. postanowienia SN: z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, i z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 5207/22). W związku z niewskazaniem przez wnioskodawców zakresu zaskarżenia przedmiotowego postanowienia - na podstawie art. 398 6 § 2 w zw. z § 13 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Wobec braku podjęcia stosownych działań przez Sąd Okręgowy, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 398 6 § 3 w zw. art. 398 6 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.). (a.z.) [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI