I CSK 200/25

Sąd NajwyższyWarszawa2026-03-25
SNCywilneochrona dóbr osobistychŚrednianajwyższy
ochrona dóbr osobistychskarga kasacyjnaSąd Najwyższyprzedsądnaruszenie prawapostępowanie cywilne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona przesłanek kwalifikowanego naruszenia prawa.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną powodów C. sp. z o.o. i P.P. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, który oddalił ich apelację w sprawie o ochronę dóbr osobistych. Powodowie wskazali jako podstawę przyjęcia skargi przesłankę oczywistej uzasadnioności skargi. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej, stwierdził, że skarżący nie wykazali kwalifikowanego naruszenia prawa ani oczywistej wadliwości orzeczenia sądu drugiej instancji, a ich argumentacja stanowiła polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez powodów C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i P.P. przeciwko pozwanym P.W. i D.S. w sprawie o ochronę dóbr osobistych. Sąd Okręgowy we Wrocławiu pierwotnie oddalił powództwa, a Sąd Apelacyjny we Wrocławiu utrzymał to orzeczenie w mocy po rozpoznaniu apelacji. W skardze kasacyjnej powodowie domagali się przyjęcia jej do rozpoznania, powołując się na przesłankę oczywistej uzasadnioności skargi (art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a instytucja przedsądu ma na celu selekcję spraw pod kątem rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa. Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena w ramach przedsądu ograniczona jest do przesłanek z art. 398^9 § 1 pkt 1-4 k.p.c. i nie obejmuje merytorycznej oceny skargi. Stwierdzono, że skarżący nie przedstawili argumentów świadczących o oczywistym naruszeniu prawa ani o oczywistej wadliwości orzeczenia sądu drugiej instancji. Uzasadnienie skargi zostało ocenione jako polemika z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną sądu apelacyjnego, a nie jako wykazanie przesłanki przyjęcia skargi. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykazali oczywistego naruszenia prawa ani oczywistej wadliwości orzeczenia sądu drugiej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a jej przyjęcie wymaga wykazania kwalifikowanego naruszenia prawa. W analizowanej sprawie argumentacja skarżących stanowiła polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną sądu drugiej instancji, a nie dowód oczywistego naruszenia prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W.spółkapowód
P.P.osoba_fizycznapowód
P.W.innepozwany
D.S.innepozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarga jest oczywiście uzasadniona, co oznacza kwalifikowane, oczywiste naruszenie prawa widoczne od razu, bez potrzeby głębszej analizy.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.

Skład orzekający

Jacek Grela

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności przesłanki oczywistej uzasadnioności."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowania kasacyjnego i oceny dopuszczalności skargi, nie rozstrzyga merytorycznie sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady postępowania kasacyjnego i rolę przedsądu, co jest istotne dla prawników procesowych, choć nie zawiera przełomowych interpretacji.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe zasady przedsądu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I CSK 200/25
POSTANOWIENIE
25 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2026 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i P.P.
‎
przeciwko P.W. i D.S.
‎
o ochronę dóbr osobistych,
‎
na skutek skargi kasacyjnej C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i P.P.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
‎
z 10 maja 2024 r., I ACa 2051/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od każdego powoda na rzecz pozwanego D.S. po 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego
orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 24 marca 2023 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił powództwa każdego z powodów C. sp. z o.o. w W. oraz P.P. w stosunku do każdego                  z pozwanych P.W. i D.S. o ochronę dóbr osobistych.
Wyrokiem z 10 maja 2024 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację.
W skardze kasacyjnej powodowie, jako uzasadnienie wniosku                                     o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazali na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Zdaniem skarżących
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia               z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398
9
k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398
9
§ 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).
W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną Sądu drugiej instancji oraz próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398
9
§ 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
Jacek Grela
‎
[S.J.]
[SOP]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI