II CSK 357/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione w niej zagadnienia prawne dotyczące wykładni art. 709[15] k.c. były już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego.
Pozwani w skardze kasacyjnej domagali się przyjęcia sprawy do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności określenia w umowie leasingu sposobu pomniejszania należności korzystającego oraz potrzeby wykładni art. 709[15] k.c. Sąd Najwyższy uznał, że oba te zagadnienia były już przedmiotem wykładni w orzecznictwie Sądu Najwyższego, w tym w wyrokach z dnia 12 grudnia 2013 r. (V CSK 566/12) i 14 lipca 2010 r. (V CSK 4/10). W związku z tym odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w przedmiocie zapłaty. Skarga kasacyjna została wniesiona z powołaniem się na istotne zagadnienie prawne oraz potrzebę wykładni przepisów, zgodnie z art. 398[9] § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Pozwani podnosili, że istotne zagadnienie prawne sprowadza się do kwestii dopuszczalności określenia w umowie leasingu innego sposobu pomniejszania należności korzystającego niż wynikający z art. 709[15] k.c., a także że wymaga wykładni sam art. 709[15] k.c. w zakresie pojęcia korzyści uzyskanych przez leasingodawcę. Sąd Najwyższy, dokonując oceny w ramach tzw. przedsądu, stwierdził, że powołane przez skarżących zagadnienia były już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego. W szczególności, w wyroku z dnia 12 grudnia 2013 r. (V CSK 566/12) wskazano, że art. 709[15] k.c. ma charakter przepisu iuris cogentis w zakresie pomniejszania zadłużenia leasingobiorcy, a korzyść leasingodawcy należy wiązać z ceną uzyskaną ze sprzedaży zwróconego pojazdu. Podobne stanowisko zajęto w wyroku z dnia 14 lipca 2010 r. (V CSK 4/10). Wobec powyższego, Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i na mocy art. 398[9] § 2 k.p.c. odmówił jej przyjęcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ale z zastrzeżeniem, że przepis art. 709[15] k.c. ma charakter przepisu iuris cogentis w zakresie, w jakim statuuje istotną dla leasingobiorcy zasadę pomniejszania jego zadłużenia o wartość korzyści leasingodawcy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie to było już przedmiotem wykładni w orzecznictwie, które wskazało na bezwzględnie obowiązujący charakter przepisu w zakresie pomniejszenia zadłużenia o korzyści leasingodawcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. […] Spółki Akcyjnej w Ł. | spółka | powód |
| D. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. | spółka | pozwany |
| P. D. | osoba_fizyczna | pozwany |
| I. D. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.c. art. 709¹⁵
Kodeks cywilny
Przepis ma charakter iuris cogentis w zakresie pomniejszania zadłużenia leasingobiorcy o korzyści leasingodawcy. W przypadku sprzedaży poleasingowej korzyść leasingodawcy to uzyskana cena sprzedaży.
Pomocnicze
k.c. art. 353¹
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 398¹³ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu nieważność postępowania.
k.p.c. art. 398¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398¹ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podniesione zagadnienia prawne dotyczące wykładni art. 709[15] k.c. były już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego.
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wykładni art. 709[15] k.c. w kontekście umowy leasingu i sprzedaży poleasingowej.
Godne uwagi sformułowania
Dokonywana w toku postępowania kasacyjnego ocena skarg kasacyjnych w ramach tzw. przedsądu ma na celu wybór takich spraw, które powinny zostać rozpoznane ze względu na interes publiczny. nie jest ona kolejnym środkiem odwoławczym w toku instancji, lecz środkiem prawnym nadzwyczajnym, uruchamianym przede wszystkim w interesie ogólnym i ukierunkowanym – przynajmniej ze swego założenia – do rozpatrzenia wyłącznie kwestii prawnych w razie tzw. sprzedaży poleasingowej uważać za korzyść, wskazał, że w takim wypadku uzyskanie korzyści należy wiązać z realnie powstałym, a nie tylko możliwym do uzyskania dochodem z rzeczy, a więc przede wszystkim - z uzyskaną przez leasingodawcę (sprzedawcę) ceną sprzedaży.
Skład orzekający
Anna Kozłowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 709[15] k.c. w zakresie dopuszczalności modyfikacji sposobu rozliczenia korzyści przy wypowiedzeniu umowy leasingu oraz w przypadku sprzedaży poleasingowej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów kodeksu cywilnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii w umowach leasingu, jaką jest rozliczenie korzyści po wypowiedzeniu umowy, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego i finansowego.
“Jak rozliczyć korzyści po wypowiedzeniu umowy leasingu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 357/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa P. […] Spółki Akcyjnej w Ł. przeciwko D. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S., P. D. i I. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Dokonywana w toku postępowania kasacyjnego ocena skarg kasacyjnych w ramach tzw. przedsądu ma na celu wybór takich spraw, które powinny zostać rozpoznane ze względu na interes publiczny. Rozwiązanie to łączy się ściśle z charakterem skargi kasacyjnej jako szczególnego środka zaskarżenia; nie jest ona kolejnym środkiem odwoławczym w toku instancji, lecz środkiem prawnym nadzwyczajnym, uruchamianym przede wszystkim w interesie ogólnym i ukierunkowanym – przynajmniej ze swego założenia – do rozpatrzenia wyłącznie kwestii prawnych (materialnych i procesowych) związanych z wydanym przez sąd drugiej instancji prawomocnym orzeczeniem. W związku z tak ukształtowanym modelem skargi, Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wówczas, gdy zachodzą przyczyny wymienione w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c. Pozwani w skardze kasacyjnej odwołali się do przyczyn z pkt 1 i 2 powołanego przepisu, to jest występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów. W ocenie skarżących istotne zagadnienie prawne sprowadza się do kwestii „czy w świetle art. 709 15 k.c. w związku z art. 353 1 k.c. dopuszczalne jest określenie w umowie leasingu innego niż określony w art. 709 15 k.c. sposobu pomniejszania należności korzystającego wobec finansującego wskutek wypowiedzenia umowy..., w szczególności mniej korzystnego dla korzystającego, aniżeli wynikający z art. 709 15 k.c.”. Co do przesłanki drugiej, w ocenie skarżących wykładni wymaga sam art. 709 15 k.c. przez wyjaśnienie zakresu pojęcia korzyści uzyskanych przez leasingodawcę, przy czym skarżący wskazując, na tle stanu faktycznego sprawy, możliwe zakresy tego pojęcia, wypowiadają pogląd, że chodzi tu o wartość rynkową zwróconego pojazdu a nie o cenę jaką leasingodawca uzyskał ze sprzedaży zwróconego pojazdu. Tak wyłożone przyczyny, dla których Sąd Najwyższy, zdaniem skarżących, powinien przyjąć skargę kasacyjną do rozpoznania, nie zasługują na uwzględnienie. Powołany przez nich art. 709 15 k.c. był już bowiem przedmiotem wykładni dokonywanej przez Sąd Najwyższy w obu jej aspektach przedstawionych w skardze, a więc tak co do charakteru tego przepisu jak i rozumienia użytego w nim pojęcia korzyści. Najbardziej wymownym i rozstrzygającym przedstawione przez skarżących wątpliwości jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. V CSK 566/12 ( OSNC z 2014 r., nr 10, poz.102), w którym Sąd Najwyższy wskazał, że przepis ma charakter przepisu iuris cogentis tylko w tym zakresie, w jakim statuuje istotną dla leasingobiorcy zasadę pomniejszania jego zadłużenia o wartość korzyści leasingobiorcy. Odnosząc się zaś do zagadnienia co w razie tzw. sprzedaży poleasingowej uważać za korzyść, wskazał, że w takim wypadku uzyskanie korzyści należy wiązać z realnie powstałym, a nie tylko możliwym do uzyskania dochodem z rzeczy, a więc przede wszystkim - z uzyskaną przez leasingodawcę (sprzedawcę) ceną sprzedaży. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt V CSK 4/10 (OSNC z 2011 r., nr 3, poz. 29). W świetle powyższego nie ma podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na istotne, w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c., zagadnienie prawne i potrzebę wykładni art. 709 15 k.c. Z przedstawionych przyczyn, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą – zgodnie z art. 398 13 § 1 k.p.c. – Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI