I CSK 1918/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 30 czerwca 2022 r. (I ACa 976/20), który oddalił apelację banku w sprawie z powództwa T.S., J.S. i B.S. o zapłatę. Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 września 2020 r. (XVIII C 93/20) zasądził od banku na rzecz każdego z powodowych kredytobiorców kwoty w PLN i CHF z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Sąd drugiej instancji ustalił, że powodowie zawarli z poprzednikiem prawnym banku umowę kredytu hipotecznego na 328 000 CHF, która miała być spłacana w ratach przeliczanych na złote według kursu z tabeli banku. Sąd Apelacyjny uznał, że bank nie wykazał wpływu kredytobiorców na treść klauzul przeliczeniowych i uznał część kapitałową oraz odsetkową raty za świadczenie nienależne z uwagi na nieważność umowy. Bank wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na zagadnienie prawne dotyczące oceny klauzul przeliczeniowych w kontekście Prawa bankowego oraz potrzebę wykładni przepisów Kodeksu cywilnego i Dyrektywy 93/13/EWG. Sąd Najwyższy, powołując się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN z dnia 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22), która stanowi, że w przypadku uznania klauzuli kursowej za abuzywną, umowa nie może być dalej wiążąca, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy podkreślił, że orzecznictwo jednolicie uznaje za niedozwolone wiązanie konsumenta przyszłymi, jednostronnie ustalonymi przez bank kursami walutowymi. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 k.p.c. oddalił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i zasądził od banku na rzecz powodów koszty postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego dotyczącej nieważności umów kredytów indeksowanych do CHF z powodu abuzywnych klauzul kursowych i braku możliwości ich sanowania.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, ale jego siła precedensowa wynika z powołania się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przy ocenie klauzul przeliczeniowych (kurs kupna do wypłaty, kurs sprzedaży do spłaty) z perspektywy abuzywności, należy uwzględnić, że Prawo bankowe daje bankowi podstawę do ustalania kursów w tabeli, a żaden przepis nie nakazywał wskazywania sposobu ustalania kursów w umowie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, powołując się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN, która wyklucza stosowanie jednostronnie ustalanych przez bank kursów walutowych i prowadzi do nieważności umowy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na uchwale III CZP 25/22, która stanowi, że w przypadku uznania klauzuli kursowej za abuzywną, umowa nie może być dalej wiążąca. Jednostronne ustalanie kursów przez bank jest niedozwolone, a dla ważności odesłania do tabeli kursowej wymagane są szczegółowe zasady ustalania kursu, umożliwiające kredytobiorcy samodzielne obliczenie go.
Czy w razie niemożności ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego, umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z uchwałą pełnego składu Izby Cywilnej SN (III CZP 25/22), umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
Uchwała III CZP 25/22 stanowi, że w przypadku uznania klauzuli kursowej za abuzywną i braku możliwości ustalenia wiążącego kursu, umowa nie wiąże w pozostałym zakresie. To uniemożliwia przyjęcie skargi kasacyjnej, gdyż wyklucza istnienie stosunku prawnego po usunięciu źródła kursu walutowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T.S. | osoba_fizyczna | powód |
| J.S. | osoba_fizyczna | powód |
| B.S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank S.A. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
Pomocnicze
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 10 § 4 pkt 2
k.c. art. 385 § 2
Kodeks cywilny
pr.bank. art. 111 § 1 pkt 4
Prawo bankowe
pr.bank. art. 69 § 3
Prawo bankowe
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność stosowania kursów walutowych ogłaszanych jednostronnie przez bank. • Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN (III CZP 25/22) wykluczająca możliwość dalszego wiązania umowy po uznaniu klauzuli kursowej za abuzywną.
Odrzucone argumenty
Argumentacja banku oparta na art. 111 ust. 1 pkt 4 Prawa bankowego jako podstawie do ustalania kursów w tabeli. • Potrzeba wykładni art. 385^1 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13, art. 385^1 § 1 k.c. oraz art. 3 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13, art. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 4 pr.bank.
Godne uwagi sformułowania
w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów • w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie • orzecznictwo jednolicie uznaje takie związanie przyszłym kursem za niedozwolone • aby odesłanie było dozwolone, w umowie musiałyby zostać zawarte szczegółowe zasady ustalania kursu tak, aby kredytobiorca sam mógł obliczyć ten kurs w danej chwili.
Skład orzekający
Dariusz Pawłyszcze
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego dotyczącej nieważności umów kredytów indeksowanych do CHF z powodu abuzywnych klauzul kursowych i braku możliwości ich sanowania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, ale jego siła precedensowa wynika z powołania się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą Sądu Najwyższego, co jest istotne dla wielu konsumentów i prawników.
“Kredyty frankowe: Sąd Najwyższy potwierdza – umowa nieważna, jeśli kurs ustalany jednostronnie przez bank!”
Dane finansowe
koszty postępowania kasacyjnego: 5400 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.