I CSK 1890/25

Sąd NajwyższyWarszawa2026-03-26
SNCywilnezobowiązaniaWysokanajwyższy
kredyt frankowyskarga kasacyjnaSąd Najwyższyklauzule abuzywneodsetki ustawoweTSUEorzecznictwo

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienia prawne dotyczące kredytów frankowych nie stanowią nowości i są utrwalone w orzecznictwie.

Bank złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, powołując się na oczywistą zasadność i istotne zagadnienia prawne związane z kredytami we frankach szwajcarskich, w tym dopuszczalność odsetek i substytucję klauzul abuzywnych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że podniesione kwestie są utrwalone w orzecznictwie SN i TSUE, a zatem nie spełniają kryteriów przyjęcia skargi do rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Banku S.A. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie. Bank wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania, argumentując jej oczywistą zasadność oraz istnienie istotnych zagadnień prawnych dotyczących kredytów powiązanych z walutą obcą (frankiem szwajcarskim). W szczególności wskazywano na naruszenie art. 481 § 1 k.c. w związku z ustawą o rozpatrywaniu reklamacji, a także na dopuszczalność zasądzenia odsetek ustawowych i zastąpienia abuzywnych klauzul przeliczeniowych kursem rynkowym. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., uznał, że podniesione zagadnienia nie stanowią nowości i są szeroko omówione w utrwalonej judykaturze Sądu Najwyższego oraz orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wskazano na liczne przykłady orzeczeń SN i TSUE, które potwierdzają jednolity kierunek interpretacyjny w sprawach dotyczących kredytów frankowych. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, obciążając bank kosztami postępowania kasacyjnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, podniesione zagadnienia prawne nie stanowią nowości i są utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że problematyka kredytów frankowych, w tym kwestie odsetek i klauzul abuzywnych, była wielokrotnie i wszechstronnie rozpatrywana, co doprowadziło do utrwalenia jednolitych kierunków interpretacyjnych, w które wpisywał się zaskarżony wyrok.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

A.K. i M.K.

Strony

NazwaTypRola
A.K.osoba_fizycznapowód
M.K.osoba_fizycznapowód
Bank spółka akcyjna w W.spółkapozwany

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § § 1-1^1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy odsetek ustawowych za opóźnienie.

u.r.p.r.f. art. 5

Ustawa o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej

u.r.p.r.f. art. 6

Ustawa o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Podniesione zagadnienia prawne dotyczące kredytów frankowych są utrwalone w orzecznictwie SN i TSUE. Brak nowości i precedensowego charakteru zagadnień prawnych. Pominięcie przez skarżącego istotnego stanowiska TSUE.

Odrzucone argumenty

Istnienie istotnego zagadnienia prawnego związanego z dopuszczalnością zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty wyrażonej we frankach szwajcarskich. Dopuszczalność zastąpienia abuzywnych klauzul przeliczeniowych kursem rynkowym. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

skarga kasacyjna, będąca nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Problematyka ta nie stanowi novum i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych w nowszej judykaturze Sądu Najwyższego i w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co doprowadziło do utrwalenia jednolitych kierunków interpretacyjnych

Skład orzekający

Paweł Grzegorczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego i TSUE w sprawach kredytów frankowych, kryteriów przyjęcia skargi kasacyjnej, a także znaczenia orzecznictwa TSUE dla polskiego prawa."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kwestii przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Orzeczenie SN dotyczące kredytów frankowych jest zawsze interesujące dla prawników i konsumentów, zwłaszcza gdy potwierdza utrwalone stanowisko w kontekście licznych spraw tego typu.

Sąd Najwyższy nie daje szans skardze kasacyjnej w sprawie kredytu frankowego – utrwalone orzecznictwo kluczem.

Sektor

bankowość

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I CSK 1890/25
POSTANOWIENIE
26 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
na posiedzeniu niejawnym 26 marca 2026 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa A.K. i M.K.
‎
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
‎
o ustalenie i zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
‎
z 25 lutego 2025 r., I ACa 784/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398
4
§ 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A. w W. powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej mającą wynikać z naruszenia art. 481 § 1 k.c. w związku z art. 5 i 6 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej (jedn. tekst: Dz. U. z 2024 r., poz. 1109). Wskazała ponadto na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych związanych z dopuszczalnością zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty wyrażonej we frankach szwajcarskich i dopuszczalnością zastąpienia zawartych w umowie kredytu abuzywnych klauzul przeliczeniowych kursem rynkowym (kursem średnim NBP).
Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on precedensowy (nowy) charakter lub znaczenie dla rozwoju prawa. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych przepisów prawa i zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą; konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14).
Bliższa analiza wniosku nie pozwalała uznać, by w sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem wystąpiła powołana przyczyna kasacyjna.
Przytoczone we wniosku wątpliwości - w zestawieniu z zarzutami skargi i przedmiotem postępowania przed Sądami
meriti
- odnosiły się do konsekwencji zawarcia w umowie kredytowej powiązanej z walutą obcą (frankiem szwajcarskim) postanowień umownych wyrażających ryzyko walutowe i odsyłających do tabel kursowych banku przy przeliczeniu waluty obcej na złote polskie i odwrotnie. Problematyka ta nie stanowi
novum
i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych w nowszej judykaturze Sądu Najwyższego i w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co doprowadziło do utrwalenia jednolitych kierunków interpretacyjnych, w które wpisywał się zaskarżony wyrok (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20, z dnia 10 maja 2022 r., II CSKP 163/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 464/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 405/22,
z dnia 20 czerwca 2022 r., II CSKP 701/22,
z dnia 9 września 2022 r., II CSKP 794/22, z dnia 26 stycznia 2023 r., II CSKP 722/22, z dnia
20 lutego
‎
2023 r., II CSKP 809/22,
z dnia 25 maja 2023 r., II CSKP 1311/22, z dnia 28 lipca
‎
2023 r., II CSKP 611/22, z dnia 25 października 2023 r., II CSKP 820/23, z dnia 29 listopada 2023 r., II CSKP 1460/22 oraz II CSKP 1753/22,
z dnia 19 stycznia
‎
2024 r., II CSKP 874/22 oraz II CSKP 36/23 i z dnia 6 września 2024 r., II CSKP 1644/22,
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2022 r., I CSK 1669/22, z dnia 27 kwietnia 2023 r., I CSK 3629/22, z dnia 8 grudnia 2023 r., I CSK 5651/22 i
z dnia 29 maja 2024 r., I CSK 2038/23 oraz powołane tam dalsze orzecznictwo Sądu Najwyższego
; w judykaturze Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zob. zwłaszcza
wyroki z dnia 29 kwietnia 2021 r., C-19/20,
I.W., R.W. przeciwko Bank BPH S.A.,
ECLI:EU:C:2021:341, z dnia 18 listopada 2021 r.,
‎
C-212/20,
M.P., B.P. przeciwko „A.”,
ECLI:EU:C:2021:934, z dnia 16 marca 2023 r., C-6/22,
M.B.,U.B., M.B. przeciwko X S.A.,
ECLI:EU:C:2023:216 i z dnia 23 listopada 2023 r., C-321/22,
ZL, KU, KM przeciwko Provident Polska S.A.,
ECLI:EU:C:2023:911).
Odnosząc się na tym tle bezpośrednio do wywodów wniosku, w zestawieniu z brzmieniem art. 481 § 1 k.c. i utrwaloną judykaturą, wniosek nie przekonywał, aby konieczny walor nowości można było przypisać wątpliwościom odnoszącym się do tego przepisu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2025 r., I CSK 275/24 i powołane tam orzecznictwo). Również zagadnienie dopuszczalności substytucji klauzuli abuzywnej stanowiło wielokrotnie przedmiot wyjaśnień ze strony Sądu Najwyższego (por. – niezależnie od powołanego wcześniej orzecznictwa – np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2025 r., II CSKP 545/23).
Tym bardziej nie można było uznać, aby wniosek dowodził oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, mając na względzie choćby pominięte w nim stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrażone w wyrokach z dnia 7 grudnia 2023, C-140/22,
mBank
, ECLI:EU:C:2023:965 i z dnia 14 grudnia 2023 r., C-28/22,
Getin Noble Bank
, ECLI:EU:C:2023:992 (por. w tym kontekście np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2026 r., I CSK 860/25).
Należało tym samym odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Z tych względów, na podstawie art. 398
9
§ 2, art. 98 § 1-1
1
, art. 108 § 1,                 art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Paweł Grzegorczyk
(K.G.)
[SOP]
‎

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę