I CSK 1878/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zniesienie wspólności ustawowej małżeńskiej, uznając ją za nieuzasadnioną.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną R.L. od wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku, który oddalił powództwo o zniesienie wspólności ustawowej małżeńskiej. Skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 52 k.r.o. Sąd Najwyższy odmówił jednak przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając brak oczywistej zasadności i nie dopatrując się rażących naruszeń prawa.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną R.L. od wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Chojnicach, oddalając powództwo o zniesienie wspólności ustawowej małżeńskiej i zasądzając koszty procesu. Skarżący zarzucił sądowi drugiej instancji rażące naruszenie art. 52 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, twierdząc, że istniały ważne powody do ustanowienia rozdzielności majątkowej. Sąd Najwyższy, działając jako sąd kasacyjny, podkreślił, że jego rolą nie jest korygowanie każdego błędu, lecz ochrona interesu publicznego poprzez ujednolicanie orzecznictwa. Stwierdził, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów oczywistej zasadności, a przedstawiona argumentacja nie wykazała rażącego naruszenia prawa. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądził od skarżącego zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania, że istnieją ważne powody uzasadniające ustanowienie rozdzielności majątkowej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że faktyczna separacja małżonków może być ważnym powodem do zniesienia wspólności majątkowej, jeśli uniemożliwia współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym. Jednakże, analiza wniosku skarżącego nie wykazała, aby wykładnia art. 52 k.r.o. przez sąd drugiej instancji była oczywiście błędna lub sprzeczna z ugruntowanym orzecznictwem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
M.L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.L. | osoba_fizyczna | powód |
| M.L. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania cywilnego
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej wymaga od skarżącego wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych dociekań.
k.r.o. art. 52
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Faktyczna separacja małżonków może być ważnym powodem do zniesienia wspólności majątkowej małżeńskiej, jeżeli uniemożliwia im współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym, a zatem taka separacja faktyczna, która skutkuje trwałym zerwaniem wszelkich stosunków majątkowych stron i brakiem możliwości podejmowania wspólnych decyzji gospodarczych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^3 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^13 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398^21
Argumenty
Odrzucone argumenty
Skarżący powołał się na rażące naruszenie art. 52 k.r.o. przez sąd drugiej instancji, uznając, że istnieją ważne powody do ustanowienia rozdzielności majątkowej.
Godne uwagi sformułowania
Nie jest rolą Sądu Najwyższego, nie będącego trzecią instancją sądową, korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby w rzeczywistości miały one miejsce. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej [...] wymaga od skarżącego wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych dociekań.
Skład orzekający
Ewa Stefańska
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności pojęcia 'oczywistej zasadności' oraz wykładnia art. 52 k.r.o. w kontekście faktycznej separacji małżonków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy odmowy przyjęcia skargi, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Interpretacja art. 52 k.r.o. jest zgodna z utrwalonym orzecznictwem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury kasacyjnej i interpretacji przepisów rodzinnych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tych dziedzinach, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpatrzenia skargi? Kluczowe kryteria przyjęcia sprawy do rozpoznania.”
Sektor
rodzina
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 1878/25 POSTANOWIENIE 21 października 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 21 października 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa R.L. przeciwko M.L. o zniesienie wspólności ustawowej małżeńskiej, na skutek skargi kasacyjnej R.L. od wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku z 29 listopada 2024 r., IV Ca 452/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od R.L. na rzecz M.L. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. (M.T.) UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Słupsku zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Chojnicach w ten sposób, że w punkcie pierwszym - oddalił powództwo; zaś w punkcie drugim - zasądził koszty procesu. Powód w skardze kasacyjnej powołał podstawę przewidzianą w art. 398 3 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Stwierdził, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, z uwagi na to, że sąd dopuścił się rażącego naruszenia art. 52 k.r.o. uznając, że w okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania, iż istnieją ważne powody uzasadniające ustanowienie rozdzielności majątkowej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna ukształtowana została jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego, polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury. Założenie to może być zrealizowane jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c. Nie jest rolą Sądu Najwyższego, nie będącego trzecią instancją sądową, korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby w rzeczywistości miały one miejsce. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej objęta art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga od skarżącego wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych dociekań. Naruszenie prawa powinno mieć charakter szczególny i kwalifikowany (zob. postanowienia SN: z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07; z 23 listopada 2010 r., III UK 10/11). Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Brak w nim przekonywującego wywodu prawnego o zaistnieniu takiego stanu rzeczy w stosunku do zaskarżonego orzeczenia. W judykaturze, w kontekście wykładni art. 52 k.r.o., prezentowany jest jednolity pogląd, że faktyczna separacja małżonków może być ważnym powodem do zniesienia wspólności majątkowej małżeńskiej, jeżeli uniemożliwia im współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym, a zatem taka separacja faktyczna, która skutkuje trwałym zerwaniem wszelkich stosunków majątkowych stron i brakiem możliwości podejmowania wspólnych decyzji gospodarczych. Wynik badania wniosku i jego argumentacji, na tle podstawy skargi kasacyjnej oraz motywów zaskarżonego wyroku, nie prowadzi do oceny, iż dokonana przez niego wykładnia art. 52 k.r.o. stanowi konsekwencję jaskrawych błędów w zakresie wykładni prawa materialnego albo procesowego, które współkształtowały jego treść. W szczególności nie doszło do wydania orzeczenia przy zastosowaniu wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią, przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, stosownie do art. 398 13 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398 21 k.p.c., z uwzględnieniem § 4 ust. 1 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (M.T.) [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI