I CSK 1784/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienia prawne dotyczące abuzywności klauzul walutowych nie stanowią nowości i są utrwalone w orzecznictwie.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną banku od wyroku sądu apelacyjnego w sprawie o ustalenie i zapłatę, dotyczącej abuzywności klauzul walutowych w umowie kredytowej. Bank powołał się na istotne zagadnienia prawne związane z wykładnią przepisów o klauzulach niedozwolonych oraz dopuszczalnością ich substytucji. Sąd Najwyższy uznał jednak, że podniesione kwestie nie stanowią nowości i są już szeroko rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w związku z czym odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając skargę kasacyjną Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, odmówił jej przyjęcia do rozpoznania. Skarga dotyczyła sprawy o ustalenie i zapłatę, w której podniesiono kwestie abuzywności postanowień umowy kredytu powiązanego z walutą obcą, w szczególności odsyłających do tabel kursowych banku. Bank argumentował, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 385¹ § 1 i 2 k.c. w kontekście oceny ryzyka walutowego oraz dopuszczalności zastąpienia abuzywnych klauzul odesłaniem do kursu rynkowego lub zastosowania art. 358 § 2 k.c. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398⁹ § 1 k.p.c., podkreślił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia wymagającym wykazania okoliczności o charakterze publicznoprawnym. Analiza wniosku wykazała, że podniesione przez bank wątpliwości dotyczące klauzul walutowych nie stanowią nowości. Sąd Najwyższy wskazał na bogate i utrwalone orzecznictwo własne oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w tym zakresie, które wpisywało się w zaskarżony wyrok. Podkreślono również, że ochrona konsumenta przed klauzulami abuzywnymi nie jest uzależniona od jego wiedzy czy wykształcenia. Wobec braku potrzeby kolejnej wypowiedzi orzeczniczej Sądu Najwyższego w tej materii, skargę kasacyjną uznano za niezasługującą na przyjęcie. W konsekwencji, bank został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, podniesione zagadnienie prawne nie stanowi nowości i jest utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz TSUE.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że problematyka abuzywności klauzul walutowych i ich konsekwencji jest szeroko analizowana w orzecznictwie, a ochrona konsumenta nie zależy od jego wiedzy czy wykształcenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
B.K. i A.K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B.K. | osoba_fizyczna | powód |
| A.K. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwana |
| Bank spółki akcyjnej w W. | spółka | skarżąca |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.c. art. 385 § 1 § 1 i 2
Kodeks cywilny
Dotyczy oceny abuzywności postanowień umowy.
k.p.c. art. 398 § 9 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Powołanie się na istotne zagadnienie prawne.
k.p.c. art. 398 § 9 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 4 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 358 § § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy dopuszczalności zastąpienia abuzywnych postanowień umowy.
k.p.c. art. 98 § § 1-11
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podniesione zagadnienia prawne dotyczące abuzywności klauzul walutowych nie stanowią nowości i są utrwalone w orzecznictwie. Ochrona konsumenta nie jest uwarunkowana jego wiedzą, wykształceniem czy doświadczeniem. Brak potrzeby kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w objętej materii.
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego wykładni art. 385¹ k.c. w aspekcie oceny abuzywności klauzul walutowych. Dopuszczalność substytucji klauzul abuzywnych.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna, będąca nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Problematyka ta nie stanowi novum i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w nowszej judykaturze Sądu Najwyższego przyznanie konsumentowi ochrony przed abuzywnymi postanowieniami umownymi nie jest uwarunkowane stanem jego wiedzy, wykształcenia lub ewentualnym doświadczeniem
Skład orzekający
Paweł Grzegorczyk
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, utrwalenia problematyki w orzecznictwie oraz braku wpływu wiedzy konsumenta na ocenę abuzywności klauzul."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie SN dotyczące odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawie klauzul walutowych, z odniesieniem do bogatego orzecznictwa TSUE i SN. Pokazuje, jak SN filtruje sprawy do rozpoznania.
“Sąd Najwyższy nie rozpoznał skargi kasacyjnej banku w sprawie klauzul walutowych. Dlaczego?”
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 1784/25 POSTANOWIENIE 4 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 4 marca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B.K. i A.K. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 14 października 2024 r., I ACa 1186/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. obciąża pozwaną kosztami postępowania kasacyjnego, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych). Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A. w W. powołała się na występujące w sprawie zagadnienia prawne dotyczące, po pierwsze, prawidłowej wykładni art. 385 1 § 1 i 2 k.c. w aspekcie oceny abuzywności postanowień umowy kredytu wyrażających ryzyko walutowe i odsyłających do kursu przewidzianego w tabeli bankowej przy przeliczeniach wynikających z tej umowy, z uwzględnieniem wykształcenia ekonomicznego jednego z powodów, po drugie, dopuszczalności zastąpienia abuzywnych postanowień umowy kredytu odesłaniem do kursu rynkowego – kursu średniego NBP – lub zastosowania w tej materii art. 358 § 2 k.c. jako przepisu dyspozytywnego. Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on precedensowy (nowy) charakter lub znaczenie dla rozwoju prawa. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych przepisów prawa i zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą; konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14). Bliższa analiza wniosku nie pozwalała uznać, by w sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem wystąpiła twierdzona przyczyna kasacyjna. Przytoczone i rozwinięte we wniosku wątpliwości, w zestawieniu z zarzutami skargi i przedmiotem postępowania przed Sądami meriti , odnosiły się do konsekwencji zawarcia w umowie kredytowej powiązanej z walutą obcą (frankiem szwajcarskim) postanowień umownych wyrażających ryzyko walutowe i odsyłających do tabel kursowych banku przy przeliczeniu waluty obcej na złote polskie i odwrotnie. Problematyka ta nie stanowi novum i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w nowszej judykaturze Sądu Najwyższego w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych oraz w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co doprowadziło do utrwalenia się jednolitych kierunków orzeczniczych, w które wpisywał się zaskarżony wyrok (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20, z dnia 10 maja 2022 r., II CSKP 163/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 464/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 405/22, z dnia 20 czerwca 2022 r., II CSKP 701/22, z dnia 9 września 2022 r., II CSKP 794/22, z dnia 26 stycznia 2023 r., II CSKP 722/22, z dnia 20 lutego 2023 r., II CSKP 809/22, z dnia 25 maja 2023 r., II CSKP 1311/22, z dnia 28 lipca 2023 r., II CSKP 611/22, z dnia 25 października 2023 r., II CSKP 820/23, z dnia 29 listopada 2023 r., II CSKP 1460/22 oraz II CSKP 1753/22, i z dnia 19 stycznia 2024 r., II CSKP 874/22 oraz II CSKP 36/23; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2022 r., I CSK 1669/22, z dnia 27 kwietnia 2023 r., I CSK 3629/22, z dnia 8 grudnia 2023 r., I CSK 5651/22 i z dnia 29 maja 2024 r., I CSK 2038/23 oraz powołane tam dalsze orzecznictwo Sądu Najwyższego ; w judykaturze Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zob. zwłaszcza wyroki z dnia 29 kwietnia 2021 r., C-19/20, I.W., R.W. przeciwko Bank BPH S.A., ECLI:EU:C:2021:341, z dnia 18 listopada 2021 r., C-212/20, M.P., B.P. przeciwko „A.”, ECLI:EU:C:2021:934, z dnia 16 marca 2023 r., C-6/22, M.B.,U.B., M.B. przeciwko X S.A., ECLI:EU:C:2023:216 i z dnia 23 listopada 2023 r., C-321/22, ZL, KU, KM przeciwko Provident Polska S.A., ECLI:EU:C:2023:911). Należało ponadto zauważyć, że przyznanie konsumentowi ochrony przed abuzywnymi postanowieniami umownymi nie jest uwarunkowane stanem jego wiedzy, wykształceniem lub ewentualnym doświadczeniem (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 września 2023 r., C-139/22, C-139/22, AM i PM przeciwko mBank S.A ., ECLI:EU:C:2023:692). W judykaturze Sądu Najwyższego wielokrotnie wyjaśniano również – bazując na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – warunki dopuszczalności substytucji klauzul abuzywnych (por. – niezależnie od powołanego wcześniej orzecznictwa – np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2025 r., II CSKP 545/23). W zestawieniu z dotychczasowym orzecznictwem, w tym utrwaloną judykaturą Sądu Najwyższego, wniosek nie ujawniał potrzeby kolejnej wypowiedzi orzeczniczej Sądu Najwyższego w objętej nim materii, z uwzględnieniem publicznoprawnych, ponadindywidualnych funkcji skargi kasacyjnej. Z tych względów, na podstawie art. 398 9 § 2 w związku z art. 98 § 1-1 1 , art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Paweł Grzegorczyk (K.G.) [SOP]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę