I CSK 15/15

Sąd Najwyższy2015-10-15
SNCywilneprawo własności przemysłowejŚrednianajwyższy
prawo firmyznak towarowynieuczciwa konkurencjawspólnotowy znak towarowyskarga kasacyjnaSąd Najwyższydobre obyczaje

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie dotyczącej naruszenia prawa do firmy i oznaczenia przedsiębiorstwa, uznając, że rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nie wyłącza bezprawności działania w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ale strona powodowa nie wykazała naruszenia dobrych obyczajów.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez N. sp. z o.o. od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie o naruszenie prawa do firmy i oznaczenia przedsiębiorstwa. Strona powodowa zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu błędne przyjęcie, że rejestracja wspólnotowego znaku towarowego wyłącza bezprawność działania w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując, że choć rejestracja znaku nie wyklucza bezprawności, strona powodowa nie wykazała naruszenia dobrych obyczajów.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 października 2015 r. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez N. sp. z o.o. w W. przeciwko A. sp. z o.o. w W. w sprawie o naruszenie prawa do firmy oraz oznaczenia przedsiębiorstwa, towarów i usług. Skarga kasacyjna dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r., który zmienił wyrok Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny wyłączył z orzeczonego przez Sąd Okręgowy zakazu posługiwania się przez stronę pozwaną oznaczeniem zawierającym element słowny „N.”, posługiwanie się „oznaczeniem w postaci wspólnotowego znaku towarowego”. Strona powodowa zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz Kodeksu cywilnego, argumentując, że rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nie powinna wyłączać bezprawności działania w świetle tej ustawy. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., uznał, że nie zachodzą przesłanki do przyjęcia skargi do rozpoznania. Podkreślono, że choć nie można a priori wykluczyć sprzeczności wykonywania prawa wyłącznego z zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego z dobrymi obyczajami, strona powodowa nie wykazała, aby posługiwanie się przez przeciwniczkę zarejestrowanym znakiem słowno-graficznym godziło w dobre obyczaje i było w związku z tym bezprawne. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z przepisami k.p.c. i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nie wyłącza bezprawności działania w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jednak strona powodowa musi wykazać, że posługiwanie się znakiem godzi w dobre obyczaje.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym nie można a priori wykluczyć sprzeczności wykonywania prawa wyłącznego z zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego z dobrymi obyczajami. Kluczowe jest wykazanie przez stronę powodową konkretnych okoliczności świadczących o naruszeniu dobrych obyczajów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

strona pozwana

Strony

NazwaTypRola
N. sp. z o.o. w W.spółkapowód
A. sp. z o.o. w W. obecnie A. sp. z o.o. w W.spółkapozwany

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

u.z.n.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

u.z.n.k. art. 10 § ust. 1

Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

k.c. art. 43^10

Kodeks cywilny

Pomocnicze

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 6 pkt 6

Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 12 ust. 4

Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Strona powodowa argumentowała, że rejestracja wspólnotowego znaku towarowego wyłącza bezprawność działania w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Strona powodowa powołała się na oczywistą zasadność skargi, potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie oraz występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.

Godne uwagi sformułowania

nie można a priori wykluczyć sprzeczności wykonywania prawa wyłącznego z zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego z dobrymi obyczajami strona powodowa nie wykazała, aby posługiwanie się przez jej przeciwniczkę zarejestrowanym znakiem słowno - graficznym godziło w dobre obyczaje i było w związku z tym bezprawne

Skład orzekający

Kazimierz Zawada

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy oraz relacji między prawem wyłącznym do znaku towarowego a ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w kontekście naruszenia dobrych obyczajów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której strona powodowa nie wykazała naruszenia dobrych obyczajów pomimo posiadania zarejestrowanego znaku towarowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii relacji między prawami wyłącznymi do znaków towarowych a zasadami uczciwej konkurencji, co jest istotne dla przedsiębiorców. Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy ogranicza jednak jej praktyczne znaczenie.

Czy rejestracja znaku towarowego chroni przed zarzutem nieuczciwej konkurencji? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CSK 15/15
POSTANOWIENIE
Dnia 15 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa N. sp. z o.o. w W.
‎
przeciwko A. sp. z o.o. w W.  obecnie A.  sp. z o.o.
‎
w W.
‎
o naruszenie prawa do firmy oraz oznaczenia przedsiębiorstwa, towarów i usług,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 1308/13,
1)  odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej
‎
kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów
‎
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 16 maja 2013 r. Z orzeczonego przez Sąd Okręgowy zakazu posługiwania się przez stronę pozwaną oznaczeniem zawierającym element słowny „N.” wyłączył posługiwanie się „oznaczeniem w postaci wspólnotowego znaku towarowego” o określonym numerze.
Strona powodowa zarzuciła wyrokowi Sądu Apelacyjnego w zakresie  uwzględniającym apelację strony pozwanej naruszenie - w różnych układach i powiązaniach - art. 3 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 43
10
k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywistą jej zasadnością, potrzebą wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie oraz występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Wszystkie powołane przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania strona powodowa powiązała z zarzucanym Sądowi Apelacyjnemu błędnym przyjęciem w zaskarżonym wyroku, że rejestracja wspólnotowego znaku towarowego wyłącza bezprawność działania w świetle ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji.
Stanowisko Sądu Apelacyjnego w kwestii wpływu rejestracji wspólnotowego znaku towarowego na ocenę bezprawności działania w świetle ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji jest jednak inne. Sąd Apelacyjny przyjął w zaskarżonym wyroku, zgodnie z judykaturą Sądu Najwyższego (zob. wyroki z dnia: 3 lipca 2008 r., IV CSK 88/08 i 25 października 2008 r., V CSK 109/08), że nie można
a priori
wykluczyć sprzeczności wykonywania prawa wyłącznego z zarejestrowanego wspólnotowego znaku  towarowego z dobrymi obyczajami i tym samym uznania go za działanie bezprawne w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, lecz strona powodowa nie wykazała, aby posługiwanie się przez jej przeciwniczkę zarejestrowanym znakiem słowno - graficznym „[…]” godziło w dobre obyczaje i było w związku z tym bezprawne w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 398
21
k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI