I CSK 156/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku ustalającego pozytywne zaliczenie przez lekarza egzaminu specjalizacyjnego, uznając brak przesłanek do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy orzeczenie ustalające pozytywne zaliczenie przez lekarza egzaminu specjalizacyjnego z urologii dziecięcej. Skarżący domagał się uchylenia wyroku, wskazując na potrzebę wykładni przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia dotyczącego specjalizacji lekarzy. Sąd Najwyższy, analizując uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi, stwierdził brak przesłanek wymaganych przez art. 398^4 § 2 k.p.c., w szczególności potrzebę wykładni przepisów prawnych, i w konsekwencji odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 4 grudnia 2015 r. rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Skarb Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Sprawa dotyczyła ustalenia, że powód M. M. pozytywnie zaliczył egzamin specjalizacyjny z dziedziny urologii dziecięcej. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, który uwzględnił powództwo. Skarżący w skardze kasacyjnej domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, argumentując istnienie potrzeby wykładni przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów. Sąd Najwyższy, odwołując się do art. 398^4 § 2 k.p.c., podkreślił, że wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest spełnione, gdy skarżący wykaże istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi. Analiza uzasadnienia wniosku nie wykazała spełnienia tych przesłanek, w szczególności nie stwierdzono potrzeby wykładni przepisów prawnych ani nieważności postępowania. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie występują przesłanki wymagane do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie wykazało istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych ani innych przesłanek określonych w art. 398^4 § 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Minister Zdrowia | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wymagania dotyczące uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które muszą być spełnione przez skarżącego.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli nie zostaną spełnione wymagane przesłanki.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki, na podstawie których można wnosić o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (np. potrzeba wykładni przepisów prawnych).
k.p.c. art. 398^13 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa, że Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę nieważność postępowania z urzędu w granicach zaskarżenia.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia
Przepis, którego wykładni domagał się skarżący, ale Sąd Najwyższy nie uznał potrzeby jej dokonania w kontekście przyjęcia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności brak potrzeby wykładni przepisów prawnych.
Odrzucone argumenty
Istnienie potrzeby wykładni przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów.
Godne uwagi sformułowania
Określone w art. 398^4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie istnieje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Skład orzekający
Marian Kocon
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych i wymogi dotyczące ich uzasadnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych dla skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący kryteriów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest mało interesujące dla szerokiego grona odbiorców.
Dane finansowe
koszty postępowania kasacyjnego: 180 PLN
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSK 156/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa 937/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. oddalił apelację Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie ustalającego, że powód M. M. w dniu 26 listopada 2005 r. zaliczył z wynikiem pozytywnym egzamin specjalizacyjny z dziedziny urologii dziecięcej. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. Nr 213, poz. 1779). Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach opisanych w art. 398 9 § 1 pkt. 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują wskazane przesłanki, tj. potrzeba wykładni przepisów prawnych. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398 13 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI