I CSK 1511/24

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 18 października 2023 r., dotyczącego sprawy o zapłatę zainicjowanej przez R.Ł. Głównym zarzutem podniesionym przez bank było zagadnienie prawne związane z wykładnią art. 91 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) w związku z art. 455 Kodeksu cywilnego (k.c.). Bank kwestionował skuteczność postawienia roszczenia w stan wymagalności poprzez doręczenie pełnomocnikowi procesowemu odpisu pisma procesowego zawierającego żądanie zasądzenia roszczenia, argumentując, że w przypadku braku wyraźnego upoważnienia pełnomocnika do odbioru oświadczeń materialnoprawnych, konieczne jest bezpośrednie wezwanie dłużnika do spełnienia świadczenia lub przekazanie oświadczenia mocodawcy przez pełnomocnika procesowego. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna jest przyjmowana do rozpoznania, gdy występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona, stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne. Sąd podkreślił, że pełnomocnictwo procesowe, zgodnie z art. 91 pkt 1 k.p.c., obejmuje z mocy prawa wszystkie łączące się ze sprawą czynności procesowe, w tym rozszerzenie powództwa. Sąd odwołał się również do wcześniejszego orzecznictwa, wskazując, że skoro pełnomocnictwo procesowe jest wystarczające do odbioru oświadczenia o potrąceniu, to tym bardziej jest wystarczające do zgłoszenia i odebrania pisma rozszerzającego powództwo. W związku z brakiem przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił jej przyjęcia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający