I CSK 147/26

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie z wniosku P.M. z udziałem K.M. o podział majątku wspólnego. Uczestniczka K.M. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. (sygn. akt IV Ca 1240/24). Wnioskodawca P.M. wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 398^9 § 1 k.p.c., który określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi), stwierdził, że skarżąca nie wykazała spełnienia tych przesłanek. W szczególności, skarżąca upatrywała istotnego zagadnienia prawnego w kwestii możliwości ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym w sytuacji, gdy darowizna uczyniona przez rodzinę jednej ze stron na rzecz obojga małżonków mogłaby być uznana za przyczynienie się wyłącznie tego małżonka. Sąd Najwyższy podkreślił, że takie pytanie jest ściśle podporządkowane specyfice niniejszej sprawy i stanowi próbę zakwestionowania oceny prawnej i faktycznej sądu odwoławczego, a nie wyjaśnienia wątpliwości prawnych. Sąd odwoławczy prawidłowo wskazał, że darczyńca działał w interesie wspólnoty majątkowej. Sąd Najwyższy zaznaczył, że nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, a dopuszczalność kasacji jest ograniczona w celu realizacji jej funkcji publicznoprawnych. Nie stwierdzono również nieważności postępowania. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstąpił od obciążenia uczestniczki kosztami postępowania kasacyjnego, zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający