I CSK 3225/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi SN i nie zachodzi potrzeba jej ponownego rozstrzygania.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, dotyczącej ustalenia i zapłaty. Skarżący powoływał się na istotne zagadnienia prawne i potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości, w tym dotyczące klauzul abuzywnych i kredytów walutowych. Sąd Najwyższy odmówił jednak przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że przedstawiona problematyka była już wielokrotnie rozstrzygana przez Sąd Najwyższy i nie zachodzi potrzeba jej ponownego wyjaśniania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2023 r., który częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego i oddalił apelacje stron. Sprawa dotyczyła powództwa A. S. i K. S. o ustalenie i zapłatę. Bank w swojej skardze kasacyjnej wnosił o uchylenie wyroków sądów niższych instancji, powołując się na istotne zagadnienia prawne, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości oraz rozbieżności w orzecznictwie, w szczególności w zakresie interpretacji art. 385¹ § 1 i 2 k.c., skutków stwierdzenia abuzywności postanowień wzorca umowy, wykładni orzecznictwa TSUE oraz linii orzeczniczej Sądu Najwyższego na tle kredytów walutowych. Sąd Najwyższy, działając w ramach instytucji przedsądu (art. 398⁹ § 1 k.p.c.), odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnił to tym, że przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, w tym w uchwałach pełnego składu Izby Cywilnej oraz uchwałach siedmiu sędziów, a także w licznych wyrokach. Sąd uznał, że nie zachodzi istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów, które nie zostałyby już wyjaśnione przez Sąd Najwyższy. Ponadto, wskazane przez skarżącego zagadnienia prawne stanowiły w istocie polemikę z dotychczasowym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w kontekście zastosowania konkretnych przepisów. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie przepisów k.p.c. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawiona problematyka nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego ani nie wymaga wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, ponieważ była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego i Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w tej kwestii.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ powołane przez skarżącego zagadnienia prawne były już wielokrotnie rozstrzygane przez Sąd Najwyższy, w tym w uchwałach pełnego składu Izby Cywilnej i uchwałach siedmiu sędziów, a także w licznych wyrokach. Sąd uznał, że nie zachodzi potrzeba ponownego wyjaśniania tych kwestii, a wskazane problemy stanowią w istocie polemikę z dotychczasowym stanowiskiem sądu drugiej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
A. S. i K. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | powód |
| K. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Instytucja tzw. przedsądu, w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej, ograniczona jest do zbadania przesłanek z art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c.
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
W razie spełnienia co najmniej jednej z przesłanek z art. 398⁹ § 1 k.p.c., przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
Przepis dotyczy klauzul niedozwolonych w umowach.
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasady zwrotu kosztów postępowania.
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie.
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu apelacyjnym.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie § § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2
Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, co wyklucza potrzebę jej ponownego rozstrzygania w ramach skargi kasacyjnej. Wskazane przez skarżącego zagadnienia prawne stanowią w istocie polemikę z dotychczasowym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego, a nie istotne zagadnienia prawne wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy.
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna zawiera istotne zagadnienia prawne, które wymagają rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej.
Skład orzekający
Ewa Stefańska
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, gdy przedstawiona problematyka była już wielokrotnie rozstrzygana."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy Sąd Najwyższy uzna, że dana kwestia prawna została już wystarczająco wyjaśniona w jego dotychczasowym orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych, ponieważ precyzuje kryteria przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy i podkreśla rolę przedsądu.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe kryteria przedsądu.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 5400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 3225/24 POSTANOWIENIE 6 marca 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A. S. i K. S. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., VI ACa 1038/22, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów 5400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. [wr] [ag] UZASADNIENIE Wyrokiem z 21 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy z powództwa A.S. i K.S. przeciwko Bankowi S.A. w W. o ustalenie i zapłatę, zmienił częściowo zaskarżony wyrok i oddalił apelację obu stron w pozostałym zakresie . Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu drugiej instancji w części oraz wnosił m.in. o uchylenie tego wyroku w zaskarżonej części oraz wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano szereg istotnych zagadnień prawnych oraz wskazano na potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Wątpliwości skarżącego dotyczyły w szczególności interpretacji art. 385 1 § 1 i 2 k.c. , skutków stwierdzenia abuzywności postanowień wzorca umowy, wykładni orzecznictwa TSUE oraz dotychczasowej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego na tle kredytów walutowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że i stotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18) . Z kolei powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08). Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. Istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów nie występują, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w określonej kwestii, a nie zachodzi potrzeba jego zmiany. Przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego (zob. uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22; uchwałę 7 sędziów SN z 19 czerwca 2024 r., III CZP 31/23; uchwałę 7 sędziów SN – zasadę prawną - z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56 ; wyroki SN: z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17; z 9 maja 2019 r., I CSK 242/18; z 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20; z 21 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 459/22; i z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17) . Ponadto zagadnienia prawne wskazane przez skarżącego są w istocie pytaniami o trafność stanowiska Sądu Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.) . O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964). [r.g.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI