I CSK 1334/25

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank [...] S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2024 r., sygn. V ACa 2120/22. Sprawa dotyczyła powództwa A. S. o zapłatę i ustalenie. Sąd Apelacyjny, zmieniając wyrok Sądu Okręgowego, wyeliminował zastrzeżenie dotyczące uzależnienia spełnienia świadczenia przez pozwanego od zapłaty przez powódkę kwoty 375 250 zł lub zabezpieczenia roszczenia banku, a także zasądził dalsze odsetki. Skarżący bank wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego (art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, a jej przyjęcie do rozpoznania wymaga spełnienia określonych przesłanek, mających na celu realizację funkcji publicznoprawnych. W ocenie Sądu Najwyższego, skarżący nie wykazał skutecznie istnienia istotnego zagadnienia prawnego. Sąd wskazał, że kwestie dotyczące abuzywności klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytowych, dopuszczalności utrzymania umowy w mocy po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych, stosowania art. 358 § 2 k.c., a także wykładni pojęcia interesu prawnego, były już wielokrotnie rozstrzygane w orzecznictwie Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności, Sąd Najwyższy odwołał się do uchwały pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22), która doprowadziła do jednolitej wykładni przepisów. Sąd Najwyższy uznał, że zarzut potrącenia nie mógł być uwzględniony z powodu niespełnienia przesłanki wymagalności wierzytelności. Podkreślono również, że rodzaj zatrudnienia i wykształcenie konsumenta nie mają znaczenia dla oceny abuzywności postanowień umowy, jeśli bankowi przyznano nieograniczoną swobodę kształtowania świadczeń kredytobiorcy. Wobec braku przesłanek do przyjęcia skargi, Sąd Najwyższy odmówił jej rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający