I CSK 133/24

I CSK 133/24 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
4 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Marcin Trzebiatowski 
  
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 sierpnia 2026 r. w Warszawie  
zażalenia K.D. 
na postanowienie Sądu Najwyższego  
29 grudnia 2025 r., I CSK 133/24 
w sprawie z powództwa B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. 
przeciwko K.D. 
o zapłatę,  
  
odrzuca zażalenie.  
  
 
 
 
(M.K.)  
  
UZASADNIENIE 
 
 Postanowieniem z 29 grudnia 2025 r. w sprawie z powództwa B. sp. z o.o. w 
K. przeciwko K.D. o zapłatę, Sąd Najwyższym odrzucił skargę kasacyjną pozwanej 
wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lipca 2021 r.  
Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wniosła pozwana, która zarzuciła 
naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że 
wniosek kasacyjny sformułowany w skardze z 4 grudnia 2021 r. został prawidłowo 
sformułowany. Wobec tego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 

I CSK 133/24              
2 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie podlega odrzuceniu. 
Sąd Najwyższy nie funkcjonuje w strukturze organizacyjnej sądownictwa 
powszechnego, lecz powołany jest do sprawowania nadzoru judykacyjnego nad 
orzecznictwem sądów powszechnych (postanowienie SN z 23 marca 2022 r., III CZ 
16/22). Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w przypadkach wskazanych 
w art. 3941 k.p.c., tj. na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę 
kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające 
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także 
w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji 
i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. 
Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty 
i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że 
takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (m.in. postanowienia SN: 
z 2 września 2020 r., V CO 96/20 oraz z 10 marca 2022 r., III CZ 15/22). 
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 3941 § 3 
w zw. z art. 39821 i 3986 § 3 k.p.c. 
 
  
  
  
(M.K.) 
[SOP]