I CSK 1323/25

Sąd NajwyższyWarszawa2026-02-25
SNRodzinnepodział majątku wspólnegoWysokanajwyższy
podział majątkumajątek wspólnyspadekwkład mieszkaniowyskarga kasacyjnawartość przedmiotu zaskarżeniaSąd Najwyższy

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w sprawie podziału majątku wspólnego z powodu niedopuszczalnej wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną M.L. od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu, które oddaliło apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu w sprawie podziału majątku wspólnego. Sąd Rejonowy ustalił skład majątku, przyznał równowartość wkładu mieszkaniowego jednej z uczestniczek i zasądził spłatę na rzecz drugiej. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia, która nie przekroczyła ustawowego progu 150 000 zł.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez M.L. od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu, które utrzymało w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu dotyczące podziału majątku wspólnego B.L. i L.L. Sąd Rejonowy ustalił, że majątek wspólny obejmuje kwotę 183 967,03 zł stanowiącą równowartość wkładu mieszkaniowego, przyznał tę kwotę uczestniczce M.L. (spadkobierczyni L.L.) i zasądził od niej na rzecz wnioskodawczyni B.L. spłatę w wysokości 91 983,51 zł, zabezpieczając ją hipoteką przymusową. Sąd Okręgowy oddalił apelację M.L. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia (91 983,51 zł) była niższa niż wymagane 150 000 zł. Sąd podkreślił, że w sprawach działowych wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wartością całego majątku, lecz konkretnego interesu majątkowego skarżącego, chyba że podważana jest sama zasada podziału.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna w sprawach działowych nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ wartość interesu majątkowego skarżącej (kwota spłaty) wynosiła 91 983,51 zł, co jest poniżej progu 150 000 zł określonego w art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

B.L.

Strony

NazwaTypRola
B.L.osoba_fizycznawnioskodawczyni
M.L.osoba_fizycznauczestniczka
L.L.osoba_fizycznazmarły małżonek

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 519¹ § § 4 pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

Skarga kasacyjna w sprawach działowych nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398⁶ § § 2 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 520 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania o kosztach w sprawach, w których strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania przed sądem drugiej instancji.

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania kasacyjnego.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów k.p.c. do innych postępowań.

k.r.o. art. 35

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Przepis dotyczący zarządu majątkiem wspólnym (wspomniany w skardze kasacyjnej).

k.c. art. 58 § § 1

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący nieważności czynności prawnej (wspomniany w skardze kasacyjnej).

u.s.m. art. 10 § ust. 2

Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych

Przepis dotyczący ustalenia wartości wkładu mieszkaniowego (wspomniany w skardze kasacyjnej).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej jest niższa niż wymagane 150 000 zł.

Godne uwagi sformułowania

wartością przedmiotu zaskarżenia nie jest wartość całego dzielonego majątku, ale wartość konkretnego interesu majątkowego, którego dotyczy zaskarżenie skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiu ustanowionemu w art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c.

Skład orzekający

Agnieszka Jurkowska-Chocyk

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o podział majątku wspólnego oraz sposób określania wartości przedmiotu zaskarżenia w takich sprawach."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw o podział majątku wspólnego i stosowania art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczową kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o podział majątku, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak Sąd Najwyższy interpretuje przepisy dotyczące wartości przedmiotu zaskarżenia.

Kiedy skarga kasacyjna w sprawie podziału majątku jest skazana na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 91 983,51 PLN

spłata: 91 983,51 PLN

Sektor

nieruchomości

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I CSK 1323/25
POSTANOWIENIE
25 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
na posiedzeniu niejawnym 25 lutego 2026 r. w Warszawie
‎
w sprawie z wniosku B.L.
‎
z udziałem M.L.
‎
o podział majątku wspólnego B.L. i L.L.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej M.L.
‎
od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu
‎
z 20 listopada 2024 r., II Ca 1084/24,
I. odrzuca skargę kasacyjną;
II. ustala, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z
20 maja 2024 r.
Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu po rozpoznaniu sprawy z wniosku B.L.
z udziałem M.L.
‎
o podział majątku wspólnego B.L. i L.L.
ustal
ił
, że
‎
w skład tego majątku wchodzi kwota 183 967,03 zł
stanowiąca równowartość wkładu mieszkaniowego dotyczącego spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nr […] położonego w Z. przy ulicy […], będącego aktualnie przedmiotem własności M.L. na skutek dziedziczenia po L.L., dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr […]
(punkt I);
dokon
ał
podziału majątku wspólnego opisanego w p
unkcie
I w ten sposób,
ż
e kwotę równowartości wkładu mieszkaniowego dotyczącego spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu opisanego w
punkcie
I przyzna
ł
uczestniczce postępowania M.L.
(punkt II);
zasądz
ił
od uczestniczki postępowania M.L. na rzecz wnioskodawczyni B.L. kwotę 91 983,51 zł tytułem spłaty, płatną w terminie do 6 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego postanowienia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku opóźnienia płatności;
ustan
owił
hipotekę przymusową do kwoty 91 983,51 zł
na nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr […] na rzecz wierzyciela - wnioskodawczyni B.L. dla zabezpieczenia zasądzonej w pkt III na jej rzecz spłaty w kwocie 91 983,51 zł
(punkt IV)
;
oddalił wnioski wnioskodawczyni
‎
i uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów postępowania (punkt V).
Postanowieniem z
20 listopada 2024 roku
Sąd Okręgowy w Opolu oddalił apelację uczestniczki.
Uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Wskazała, że Sąd Okręgowy dokonał błędnej wykładni przepisów prawa dotyczących zarządu majątkiem wspólnym małżonków, w tym możliwości przeniesienia składników tego majątku do majątku osobistego jednego
‎
z małżonków, oraz skuteczności złożenia takie oświadczenia przez małżonka,
‎
tj. art. 35 k.r.o. w zw. z art. 58 § 1 k.c. Skarżąca podniosła również kwestię nieprawidłowej interpretacji art. 10 ust. 2 u.s.m. w zakresie ustalenia wartości wkładu mieszkaniowego, który następnie mógł zostać rozliczony w podziale majątku.
W odpowiedzi wnioskodawczyni wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej
‎
i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 519
1
§ 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna w sprawach działowych nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w sprawach działowych wartością przedmiotu zaskarżenia nie jest wartość całego dzielonego majątku, ale wartość konkretnego interesu majątkowego, którego dotyczy zaskarżenie. Z reguły nie może ona przekraczać wartości udziału przysługującemu uczestnikowi wnoszącemu skargę kasacyjną nawet, gdy orzeczenie zaskarżono
‎
w całości (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 marca 2015 r.,
‎
III CZ 13/15). Wyjątek od tej zasady zachodzi, gdy skarżący podważa zasadę podziału, objęcie lub nieobjęcie orzeczeniem poszczególnych rzeczy lub praw albo rozliczenie nakładów (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60; z 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06; z 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08; z 6 maja 2010 r., II CZ 38/10; z 1 czerwca 2011 r.
‎
II CZ 27/11; i z 18 marca 2015 r., I CZ 22/15).
Wskazana przez skarżącego w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji ani dla Sądu Najwyższego
‎
i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 lutego 2015 r., V CSK 239/14; z 13 marca 2015 r., III CZ 13/15, z 18 marca 2015 r., III CSK 419/14, z 19 czerwca 2015 r., IV CZ 16/15,
‎
z 6 listopada 2015 r., II CZ 76/15, z 13 stycznia 2017 r., III CZ 61/16).
W skardze kasacyjnej określono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 183 968 zł, co stanowi
równowartość wkładu mieszkaniowego dotyczącego spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, wchodzącego w skład majątku wspólnego wnioskodawczyni B.L. i L.L. Sąd Rejonowy przyznał kwotę równowartości tego wkładu mieszkaniowego uczestniczce postępowania M.L. (jako spadkobierczyni L.L.) i zasądził od niej na rzecz wnioskodawczyni B.L. spłatę w wysokości 91 983,51 zł, ustanawiając zarazem tytułem zabezpieczenia
hipotekę przymusową do wskazanej kwoty. Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestniczki od przytoczonego rozstrzygnięcia, wskutek czego wniosła ona skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie Sądu drugiej instancji w całości. Oznacza to, że interes uczestniczki w zaskarżeniu postanowienia Sądu Okręgowego zamyka się w kwocie 91 983,51 zł. Tym samym skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiu ustanowionemu w
art. 519
1
§ 4 pkt 4 k.p.c., zgodnie z którym wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach działowych nie może być niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna wywiedziona przez uczestniczkę była niedopuszczalna, stąd też podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
6
§ 2 i 3 w zw. z art. 519
1
§ 4 pkt 4 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie
‎
art. 520 § 1 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398
21
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Agnieszka Jurkowska-Chocyk
‎
A.G.
[SOP]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę