I CSK 131/16

Sygn. akt I CSK 131/16
POSTANOWIENIE
Dnia 15 listopada 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z wniosku K. P.
‎
przy uczestnictwie H. W. i A. W.
‎
o stwierdzenie nabycia spadku,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 listopada 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika A. W.
‎
od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎
z dnia 23 września 2015 r., sygn. akt IV Ca (…),
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od A. W. na rzecz K. P.  kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych)
‎
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. Sąd Okręgowy w W.  oddalił apelację uczestnika postępowania A.W.  od postanowienia Sądu pierwszej instancji stwierdzającego, że spadek po K. W. , zmarłym w dniu 9 listopada 2010 r., nabyła w całości na podstawie testamentu notarialnego z dnia 24 września 1998 r. jego córka K. P.
W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o  przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał przesłankę przedsądu przewidzianą w  art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. i stwierdził, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące tego, „czy treść opinii prywatnej może zostać zupełnie pominięta przez Sąd rozpoznający sprawę, w sytuacji gdy z treści tej opinii wynika konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności wskazuje ona braki i nieścisłości w opinii biegłego powołanego przez Sąd”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, jeżeli skarżący, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. powinien w   wyodrębnionym wywodzie prawnym, odrębnym od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, wykazać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wymaga to przedstawienia tego zagadnienia przez odpowiednie sformułowanie jako ogólnego, abstrakcyjnego pytania prawnego, wskazania przepisu prawa, na tle którego powstało, przedstawienia kontrowersji i rozbieżnych ocen prawnych, jakie zagadnienie to wywołuje, wykazania, że mają one poważny charakter, a mimo to zagadnienie nie zostało jeszcze rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, mimo że jest to konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i dla rozwoju judykatury (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07 i z dnia 31 stycznia 2008 r. II UK 246/97, nie publ.).
Skarżący nie wykazał tych okoliczności. Przedstawione przez niego pytanie nie ma charakteru zagadnienia prawnego, lecz stanowi pytanie o sposób rozstrzygnięcia przez sąd określonej sytuacji procesowej. Wnioskodawca nie wskazał także przepisu prawa, na tle którego zagadnienie powstało ani żadnych kontrowersji lub rozbieżnych ocen prawnych, jakie wywołuje, jak również nie wykazał, że ma ono poważny, uniwersalny charakter a jego rozstrzygnięcie jest konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i innych spraw podobnych. Pominął także, że Sąd Najwyższy wypowiadał się już wielokrotnie w kwestii charakteru dowodowego prywatnej opinii złożonej do sprawy oraz sposobu jej wykorzystania przez sąd (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 29 września 1956 r. 3 CR 121/56, OSN 1958/1/16, z dnia 11 czerwca 1974 r. II CR 260/74, nie publ., z dnia 8 czerwca 2001 r. I PKN 468/00, OSNP 2003/8/197 i z dnia 22 lutego 2008 r. V CSK 432/07, OSNC-ZD 2008/1/119).
Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
90
§ 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
db