I CSK 1307/23
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia dotyczącego wynagrodzenia adwokata z urzędu, wskazując na błędne rozumienie przez wnioskodawcę przepisów o kosztach postępowania.
Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek o sprostowanie postanowienia dotyczącego wynagrodzenia adwokata z urzędu. Wnioskodawca, adwokat powódki, domagał się zmiany kwoty przyznanej mu z budżetu państwa, powołując się na wysokość kosztów zasądzonych od strony przeciwnej. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wniosek o sprostowanie nie jest właściwym środkiem do kwestionowania rozstrzygnięć merytorycznych i że wnioskodawca pomylił dwie odrębne instytucje prawne dotyczące kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek adwokata z urzędu powódki E. G. o sprostowanie postanowienia z dnia 8 października 2024 r. Wniosek dotyczył kwoty wynagrodzenia przyznanego adwokatowi z budżetu państwa za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną powódce w postępowaniu kasacyjnym. Adwokat domagał się zmiany tej kwoty na wyższą, powołując się na postanowienie referendarza sądowego ustalające koszty postępowania kasacyjnego od strony przeciwnej. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 350 § 1 k.p.c., przypomniał, że sprostowanie dotyczy jedynie oczywistych omyłek, błędów pisarskich lub rachunkowych i nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia merytorycznego. Sąd podkreślił, że wynagrodzenie adwokata z urzędu zostało ustalone na podstawie obowiązujących przepisów, a wniosek o sprostowanie nie jest właściwym środkiem do kwestionowania rozstrzygnięć merytorycznych. Ponadto, sąd wskazał, że wnioskodawca pomylił obowiązek zwrotu kosztów procesu z obowiązkiem ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, które są odrębnymi instytucjami prawnymi. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy oddalił wniosek.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o sprostowanie nie jest właściwym środkiem do kwestionowania rozstrzygnięć merytorycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sprostowanie orzeczenia dotyczy jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek i nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia merytorycznego. Wnioskodawca pomylił dwie odrębne instytucje prawne: obowiązek zwrotu kosztów procesu i obowiązek ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. G. | osoba_fizyczna | powódka |
| B. R. | inne | pozwany |
| D. K. | osoba_fizyczna | adwokat z urzędu powódki |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o sprostowanie nie jest właściwym środkiem do kwestionowania rozstrzygnięć merytorycznych. Wnioskodawca pomylił dwie odrębne instytucje prawne dotyczące kosztów postępowania. Wynagrodzenie adwokata z urzędu zostało ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Odrzucone argumenty
Wynagrodzenie adwokata z urzędu powinno być wyższe i odpowiadać kwocie zasądzonej od strony przeciwnej tytułem zwrotu kosztów.
Godne uwagi sformułowania
sprostowanie wyroku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia Nie można na skutek jego stosowania doprowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia. pomylił dwie osobne instytucje prawne obowiązujące w zakresie kosztów postępowania.
Skład orzekający
Karol Weitz
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń oraz zasad ustalania wynagrodzenia adwokatów z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania i wynagrodzeniem adwokatów z urzędu, co jest istotne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy wniosek o sprostowanie orzeczenia nie wystarczy? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice procedury.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 1307/23 POSTANOWIENIE 16 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Karol Weitz na posiedzeniu niejawnym 16 marca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa E. G. przeciwko B. R. o ochronę dóbr osobistych, na skutek skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2022 r., (… …), w związku z wnioskiem adwokata z urzędu powódki E. G. o sprostowanie pkt 3 postanowienia Sądu Najwyższego z 8 października 2024 r. oddala wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z 8 października 2024 r. Sąd Najwyższy w pkt 1. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Kosztami postępowania kasacyjnego obciążył powódkę, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu (pkt 2). W pkt. 3 przyznał adwokatowi D. K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wyjaśnił, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zostało dokonane na podstawie art. 98 § 1 oraz art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i z art. 398 21 k.p.c. Ponadto Sąd Najwyższy wskazał, że ponieważ powódka w postępowaniu kasacyjnym była reprezentowana przez adwokata z urzędu przyznano mu wynagrodzenie na podstawie § 14 pkt 2 w związku z § 16 ust. 4 pkt 2 i z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r., poz. 763). Postanowieniem z 4 marca 2025 r. w sprawie III C (… …) referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie w wykonaniu pkt 2 postanowienia Sądu Najwyższego z 8 października 2024 r. ustalił, iż powódka jest zobowiązana zwrócić pozwanej kwotę 5940 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 13 sierpnia 2025 r. adwokat z urzędu powódki D. K. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 8 października 2014 r. przez ustalenie przysługującego mu wynagrodzenia na kwotę 5940 zł. Podniósł, że taką kwotę zasądził Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie w sprawie III C (… …) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten przewiduje sprostowanie wyroku przez sąd z urzędu. Powinno to nastąpić, jeżeli sąd stwierdzi konieczność dokonania poprawek. Jednak sprostowanie wyroku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2005 r., III CK 155/04, LEX nr 371487). Nie podlega więc sprostowaniu nawet ewentualne oczywiście błędne zastosowanie przepisu prawa materialnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 grudnia 1980 r., III CRN 133/80, OSNCP 1981, nr 6, poz. 115), do czego w niniejszej sprawie jednak nie doszło. Wymienione w hipotezie tego przepisu wady orzeczenia musi charakteryzować cecha oczywistości, która stanowi jednocześnie granicę dopuszczalności sprostowania. Nie można na skutek jego stosowania doprowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia. Środek ten służy do usuwania z tekstu orzeczenia niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, a nie do naprawy poważniejszych wad orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2007 r., II CSK 314/06, IC 2008, nr 12, s. 45 oraz wyrok Sądu Najwyższego z 17 czerwca 2014 r., I CSK 422/13, LEX nr 1532772). Tymczasem wniosek o sprostowanie orzeczenia złożono w sprawie o ochronę dóbr osobistych, w której wniesiono skargę kasacyjną. Dotyczy on rozstrzygnięcia w zakresie wynagrodzenia przysługującego adwokatowi z urzędu. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z 8 października 2024 r. wyjaśnił, że wynagrodzenie adwokata z urzędu zostało ustalone na podstawie § 14 pkt 2 w związku z § 16 ust. 4 pkt 2 i z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r., poz. 763), a więc przepisów obowiązujących w dacie orzekania. Adwokat z urzędu powódki podnosząc, iż jego wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej z urzędu powinno wynosić kwotę 5940 zł, gdyż taką kwotę ustalił referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, pomylił dwie osobne instytucje prawne obowiązujące w zakresie kosztów postępowania. Czym innym jest obowiązek zwrotu kosztów procesu, który jest zdeterminowany zasadą odpowiedzialności za jego wynik, a czym innym jest obowiązek ustalenia wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu. Niezależnie od tego, złożenie wniosku o sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki w trybie art. 350 k.p.c. nie jest właściwym środkiem kwestionowania takiego rozstrzygnięcia merytorycznego. Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji (art. 350 § 1 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398 21 k.p.c.). [a.ł] Karol Weitz
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę