I CSK 115/12

Sygn. akt I CSK 115/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 sierpnia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski 
 
 
 
w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Towarzystwo L. w P. 
przeciwko D. Bank PBC S.A. w W. 
o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2012 r., 
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej  
od wyroku Sądu Apelacyjnego  
z dnia 23 sierpnia 2011 r.,  
 
 
odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej oddalenia 
apelacji strony pozwanej (pkt II zaskarżonego wyroku);  
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w pozostałym zakresie 
do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz 
pozwanego Banku kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł 
tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.  
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny na skutek apelacji 
pozwanego częściowo zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego – Sądu 
Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 1 grudnia 2010 r. w ten sposób, że 
oddalił powództwo o uznanie za niedozwolone postanowienia  wzorca umownego 
dokładnie opisanego w sentencji wyroku Sądu Okręgowego i orzekł o kosztach 
postepowania, w pozostałym zakresie apelację pozwanego oddalił.     
Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniósł powód zaskarżając 
wyrok w całości. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga kasacyjna powoda, 
w zakresie w jakim zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w części oddalającej 
apelację pozwanego podlegała odrzuceniu ze względu na brak interesu prawnego 
po stronie skarżącego (3986 § 3 k.p.c.). Powód uzyskał bowiem w tym zakresie 
rozstrzygnięcie korzystne dla siebie, zgodne z tym o co wnioskował w toku 
postępowania apelacyjnego. Przedmiotem oceny dopuszczalności przyjęcia skargi 
do rozpoznania może być więc jedynie ta część skargi, która dotyczy zmiany 
zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego.  
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do 
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje 
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność 
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.  
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie 
skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie 
skargi kasacyjnej o jej oczywistą zasadność. Szczegółowa analiza skargi nie 
uzasadnia jednak takiej oceny. Nałożenie na konsumenta przez bank obowiązku 
powiadamiania banku o zmianie adresu pod rygorem uznania za doręczone 

 
3 
przesyłek wysłanych na dotychczasowy adres nie może być uznane w sposób 
oczywisty za naruszające interesy konsumentów. Oceny tej nie zmienia wcale 
powołanie przez skarżącego treści klauzul wpisanych już do rejestru przez Prezesa 
UOKiK, gdyż ich brzmienie różni się od zakwestionowanej klauzuli. Przekonujący 
jest zaś argument Sądu Apelacyjnego, że zasada lojalności kontraktowej wymaga, 
aby strony pozostające w stałych stosunkach  informowały się wzajemnie o zmianie 
adresu do doręczeń. Należy także wskazać, że nie uznanie wskazanego 
postanowienia wzorca umownego za niedozwolone nie przesądza wcale, 
że zastrzeżony w nim skutek doręczenia w razie braku poinformowania banku 
o zmianie adresu każdorazowo wystąpi, gdyż będzie to zależało od okoliczności 
konkretnej sprawy. 
 Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do 
rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). 
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie 
art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.