I CSK 1123/22

Sąd Najwyższy2022-11-09
SNCywilneochrona konsumentówŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnakonsumentprzedsiębiorcabankowy tytuł egzekucyjnyklauzule abuzywneSąd Najwyższypostępowanie cywilne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych od wyroku Sądu Apelacyjnego, uznając, że nie wykazano oczywistej zasadności skargi, a strony nie udowodniły swojego statusu konsumentów w kontekście umów z bankiem.

Powodowie J.S. i A.S. wnieśli skargi kasacyjne od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się pozbawienia wykonalności bankowych tytułów egzekucyjnych. Argumentowali, że umowy z bankiem opierały się na nieważnych klauzulach, a oni sami zostali błędnie potraktowani jako przedsiębiorcy, a nie konsumenci. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg do rozpoznania, stwierdzając brak oczywistej zasadności skargi i powołując się na utrwalone orzecznictwo.

Sprawa dotyczyła skarg kasacyjnych wniesionych przez J.S. i A.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, który oddalił ich apelacje od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku. Powodowie domagali się pozbawienia wykonalności bankowych tytułów egzekucyjnych, argumentując, że umowy z Bankiem S.A. w W. zawierały nieważne klauzule, a oni sami zostali błędnie zakwalifikowani jako przedsiębiorcy, a nie konsumenci. Sąd Najwyższy, rozpatrując wnioski o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania, oparł się na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.). Sąd podkreślił, że oczywista zasadność wymaga wykazania sprzeczności z przepisami prawa lub oczywiście błędnej wykładni, widocznej prima facie. Analiza argumentów skarżących nie wykazała spełnienia tej przesłanki. Sąd Najwyższy przywołał uchwałę III CZP 108/14, wskazując, że sprawy rolników prowadzących działalność wytwórczą przeciwko przedsiębiorcom o roszczenia z umowy kontraktacji są sprawami gospodarczymi. W konsekwencji, skargi kasacyjne nie zostały uznane za oczywiście uzasadnione i odmówiono ich przyjęcia do rozpoznania. Sąd oddalił również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, wskazując na obowiązek pełnomocnika do oceny bezzasadności środków prawnych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek nie jest uzasadniony, ponieważ skarżący nie wykazali oczywistej zasadności skargi, a ich argumentacja nie spełnia wymogów kwalifikowanego charakteru uchybień widocznych prima facie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej wymaga wykazania sprzeczności z przepisami prawa lub oczywiście błędnej wykładni, które są widoczne bez głębszej analizy. W analizowanej sprawie skarżący nie udowodnili naruszenia przepisów prawa, a ich argumentacja dotycząca statusu konsumentów nie była wystarczająca do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną, zwłaszcza w kontekście utrwalonego orzecznictwa dotyczącego spraw gospodarczych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odmowa przyjęcia skarg kasacyjnych

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznapowód
A. S.osoba_fizycznapowódka
Bank Spółka Akcyjna w W.spółkapozwany

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

Przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga wykazania sprzeczności zaskarżonego orzeczenia z przepisami prawa, których wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości, albo jego wydania w wyniku oczywiście błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa. Oczywista zasadność ma miejsce, gdy zarzucane uchybienia mają kwalifikowany charakter i są widoczne prima facie.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do orzeczenia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Błędne zakwalifikowanie powodów jako przedsiębiorców zamiast konsumentów. Nieważność klauzul umownych i nadmierne korzyści banku.

Godne uwagi sformułowania

oczywista zasadność skargi kasacyjnej kwalifikowany charakter i są widoczne prima facie sprawa z powództwa producenta rolnego – rolnika prowadzącego działalność wytwórczą w zakresie produkcji zwierzęcej – przeciwko przedsiębiorcy o roszczenie wynikające z umowy kontraktacji jest sprawą gospodarczą

Skład orzekający

Leszek Bosek

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.) oraz kwestie związane z kwalifikacją stron jako konsumentów lub przedsiębiorców w kontekście umów bankowych i spraw gospodarczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na szczegółową analizę przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej i jej zastosowanie w praktyce. Pokazuje, jak Sąd Najwyższy podchodzi do wniosków o przyjęcie skargi do rozpoznania.

Kiedy skarga kasacyjna jest 'oczywiście zasadna'? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I CSK 1123/22
POSTANOWIENIE
Dnia 9 listopada 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie z powództwa J. S. i A. S.
‎
przeciwko Bank Spółka Akcyjna w W.
‎
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2022 r.,
‎
na skutek skarg kasacyjnych powódki A. S.
‎
oraz powoda J. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
‎
z dnia 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt I ACa 79/20,
1. odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania,
2. oddala wniosek radcy prawnego R. R. o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
J. S. wniósł o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wydanego na rzecz wierzyciela Banku1 spółki akcyjnej w  W. tj.:  bankowego tytułu egzekucyjnego z 23 kwietnia 2014 r., nr
[…]
oraz
bankowego tytułu egzekucyjnego z 23 kwietnia 2014 r., nr
[…]1
. Powód  domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego kosztów sądowych oraz na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów z  tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.
A. S. wniosła pozew przeciwko Bankowi1 spółka akcyjna w W., domagając się tego samego co powód i nieobciążania jej kosztami procesu.
Wyrokiem z 17 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku oddalił powództwo (pkt 1)
i rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt 2 i 3).
Wyrokiem z 12 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, po  rozpoznaniu apelacji J. S. i A. S., oddalił apelacje (pkt  I) oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania odwoławczego (pkt II i III).
Od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku skargi kasacyjne wywiedli powodowie, zaskarżając go w części co do punktu 1.
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, oboje skarżący powołali się na
oczywistą zasadność skargi (art. 398
9
§  1  pkt 4 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c.,
powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, wynikającą z przyjęcia przez Sąd II instancji, że  skarżący posiadają status przedsiębiorców, a nie konsumentów.
W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że o
parcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398
9
§ 1 pkt  4 k.p.c. wymaga wykazania sprzeczności zaskarżonego orzeczenia                  z
przepisami prawa, których wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości
albo jego wydania w wyniku oczywiście błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej mam miejsce, gdy zarzucane uchybienia mają kwalifikowany charakter i
są  widoczne
prima facie
, bez konieczności głębszej analizy (
por. min.: postanowienia Sądu Najwyższego z:  15  kwietnia 2021 r., IV  CSK 617/20; 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18;          23 czerwca 2017 r., II CSK 41/17; 1 marca 2013 r., I CSK 491/12; 21 lutego 2008 r., II  UK 307/07; 8 marca 2002 r., I  PKN  341/01).
Analiza rozstrzygnięcia Sądu II instancji w kontekście uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie pozwala na stwierdzenie, że  spełniona jest przesłanka z
art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Zdaniem skarżących, oczywista zasadność skargi kasacyjnej wynikała          z tego, że
„
[u]mowy zawarte z powodami oparte są na nieważnych klauzulach, zwłaszcza umowa z dnia 15 czerwca 2011 roku nr
[…]
, gdzie  powódka A. S. i jej mąż zostali potraktowani jako przedsiębiorcy, a nie jako konsumenci.” Zdaniem skarżących, bank przyznał sobie korzyści wynikające z tych umów niewspółmierne do korzyści powodów.
Skarżący w  żaden sposób nie wykazali naruszenia przepisów prawa. Jak  słusznie zwrócił uwagę Sąd II  instancji, z uchwały Sądu Najwyższego z  26  lutego 2015 r., III CZP 108/14 wprost wynika, że sprawa z  powództwa producenta rolnego – rolnika prowadzącego działalność wytwórczą w  zakresie produkcji zwierzęcej – przeciwko przedsiębiorcy o roszczenie wynikające z umowy kontraktacji jest sprawą gospodarczą.
Skarg kasacyjnych nie można więc było uznać za oczywiście uzasadnione.
Wnioski o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z  urzędu podlegały oddaleniu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z:              14 grudnia 2018 r., I CZ 111/18; 20 września 2007 r., II  CZ  69/07; 9  lutego 2018 r., I CZ 5/18; 2 czerwca 2022 r., I CSK 53/22). W  orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że profesjonalny pełnomocnik ustanowiony w sprawie powinien kierować się zasadami profesjonalizmu i z wykorzystaniem wiedzy fachowej dokonać oceny, czy  przysługujący stronie środek prawny nie jest oczywiście bezzasadny. W  przypadku stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna lub  oczywiście bezzasadna, pełnomocnik ustanowiony z urzędu może odmówić jej  sporządzenia (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 21 września 2000 r., III  CZP  14/00). Autorka obu skarg kasacyjnych sama przyznała, że  skargi kasacyjne zostały sporządzone na wyraźne żądanie stron.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398
9
§ 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[as]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI