I CSK 1064/25

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank S.A. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach w sprawie o zapłatę. Bank domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, powołując się na jej oczywistą zasadność i błędy Sądu drugiej instancji w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego. Sąd Najwyższy przypomniał przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, określone w art. 398^9 § 1 k.p.c., w tym istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywistą uzasadnioną skargę. Analizując przedstawione przez Bank argumenty, Sąd doszedł do wniosku, że nie została spełniona przesłanka oczywistej zasadności. Podkreślono, że oczywista zasadność wymaga, aby z treści skargi jednoznacznie wynikało, iż wskazane podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów, co nie miało miejsca w tej sprawie. Sąd wskazał, że Bank przedstawił jedynie własne stanowisko, polemizując z niekorzystnym rozstrzygnięciem, a zarzuty błędnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zaznaczył, że nie jest jego rolą ustalanie stanu faktycznego ani dopuszczanie nowych dowodów, a skarga kasacyjna nie jest trzecią instancją odwoławczą. Wobec braku innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi, Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia do rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający