I CSK 1049/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Cywilnej postanowieniem z dnia 29 maja 2025 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Banku w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2023 r. Bank zaskarżył wyrok, który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy, zasądzając od banku na rzecz powoda K.K. kwotę 159 201,93 zł, z zastrzeżeniem zwrotu przez powoda 255 000 zł. Skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów Dyrektywy 93/13, Kodeksu cywilnego oraz Prawa bankowego, wskazując na istotne zagadnienia prawne dotyczące uznania klauzul spreadowych za niedozwolone, konsekwencji upadku umowy, możliwości zastosowania stawki WIBOR oraz interpretacji art. 69 ust. 3 Prawa bankowego. Sąd Najwyższy uznał, że bank nie wykazał istnienia przesłanek do przyjęcia skargi do rozpoznania, zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c. Wskazano, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi było wadliwe, a podnoszone zagadnienia prawne nie są nowe i były już wielokrotnie rozstrzygane w orzecznictwie Sądu Najwyższego, w tym w uchwale III CZP 25/22. Sąd Najwyższy podkreślił, że w przypadku uznania klauzul indeksacyjnych za niedozwolone, nie można ich zastępować innymi mechanizmami, a umowa może upaść w całości, jeśli nie da się odtworzyć treści praw i obowiązków stron. Odrzucono również możliwość odwołania się do stawki WIBOR w celu określenia oprocentowania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądził od banku na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących kredytów indeksowanych/denominowanych, gdy nie wykazano istnienia istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności orzeczniczych.
Dotyczy wyłącznie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy kredytowej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy w przypadku uznania klauzul spreadowych w umowie kredytu indeksowanego za niedozwolone, prawidłowe jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro klauzule ryzyka walutowego stanowią główny przedmiot umowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy jednolicie przyjmuje, że niedozwolone są postanowienia umowne pozostawiające możliwość ustalenia kursu CHF arbitralnej decyzji jednej ze stron. Analogicznie oceniane są klauzule przeliczeniowe jako określające główne świadczenie stron. W przypadku niemożliwości ustalenia wiążącego kursu, umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do jednolitego orzecznictwa SN i TSUE, wskazując, że klauzule indeksacyjne są kluczowe dla umowy, a ich uznanie za niedozwolone może prowadzić do upadku całej umowy, jeśli nie da się odtworzyć treści praw i obowiązków stron.
Czy w przypadku uznania klauzul indeksacyjnych za niedozwolone i upadku umowy, prawidłowe jest odwołanie się do stawki WIBOR jako podstawy dla określenia oprocentowania zobowiązań kredytowych wyrażonych w walucie polskiej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy odrzuca możliwość odwołania się do stawki referencyjnej WIBOR w celu określenia oprocentowania kredytu utrzymanego jako złotowy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy konsekwentnie odrzuca możliwość stosowania stawki WIBOR w takich przypadkach, co znajduje potwierdzenie w jego orzecznictwie.
Czy kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż polska są kredytami udzielonymi w złotych polskich, biorąc pod uwagę możliwość spłaty rat bezpośrednio w walucie obcej?
Odpowiedź sądu
Nie zostało to jednoznacznie rozstrzygnięte w kontekście odmowy przyjęcia skargi, ale analiza SN sugeruje, że kwestia ta jest już ugruntowana w orzecznictwie i nie stanowi nowego zagadnienia prawnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy nie rozpatrywał tego zagadnienia merytorycznie, skupiając się na braku przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej. Jednakże, odwołanie do art. 69 ust. 3 Prawa bankowego i jego interpretacja przez skarżącego zostały poddane krytyce w kontekście braku wykazania rozbieżności orzeczniczych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.K. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (13)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
Dyrektywa 93/13 art. 4 ust. 2
Dyrektywa 93/13/EWG
Dyrektywa 93/13 art. 6 ust. 1
Dyrektywa 93/13/EWG
k.c. art. 65
Kodeks cywilny
k.c. art. 354
Kodeks cywilny
k.c. art. 358 § § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 2
Kodeks cywilny
P. bankowe art. 69 § ust. 3
Prawo bankowe
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga wykazania przez powoda, że wyrok wywoła takie konsekwencje prawne w stosunkach między stronami, w wyniku których ich sytuacja prawna zostanie określona jednoznacznie, nie będzie budziła wątpliwości, co spowoduje usunięcie niepewności co do istnienia określonych praw i obowiązków stron oraz ryzyka ich naruszenia w przyszłości.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania przez skarżącego istnienia istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. • Wady formalne uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej. • Podnoszone zagadnienia prawne zostały już rozstrzygnięte w jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Odrzucone argumenty
Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c.). • Istnienie istotnych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. • Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do zagwarantowania, że skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne. • Wskazane przez skarżącego kwestie były w ostatnim czasie przedmiotem wielu wypowiedzi Sądu Najwyższego, który szczegółowo i wyczerpująco omówił wszystkie kwestie podnoszone obecnie przez skarżącego. • Sąd Najwyższy jednolicie przyjmuje, że niedozwolone są postanowienia umowne pozostawiające możliwość ustalenia kursu CHF, a tym samym wysokości świadczeń stron, arbitralnej decyzji jednej z nich; takie postanowienie umowne uznawane jest za niedopuszczalne w każdej sytuacji. • Wobec powyższego nie można przyjąć, że wskazane przez skarżącego kwestie stanowią istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Skład orzekający
Agnieszka Jurkowska-Chocyk
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących kredytów indeksowanych/denominowanych, gdy nie wykazano istnienia istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności orzeczniczych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy kredytowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie SN dotyczące odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawie kredytu indeksowanego jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie bankowym i konsumenckim, ponieważ potwierdza ugruntowaną linię orzeczniczą i stanowi przykład stosowania kryteriów formalnych przy ocenie dopuszczalności skargi kasacyjnej.
“Sąd Najwyższy stawia tamę pustym skargom kasacyjnym w sprawach frankowych – bankowi odmówiono rozpoznania sprawy.”
Dane finansowe
WPS: 159 201,93 PLN
kwota zasądzona: 159 201,93 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.