I CO 780/15

Sąd Rejonowy w Tczewie rozpatrywał wniosek o egzekucję świadczeń niepieniężnych, zainicjowany przez wierzyciela A. F. przeciwko dłużnikowi W. K. Wierzyciel domagał się nałożenia na dłużnika obowiązku zapłaty 10.000 zł za naruszenie obowiązków wynikających z wyroku nakazującego przywrócenie posiadania nieruchomości, a także zagrożenia dalszymi karami za przyszłe naruszenia. Wskazywano na wjeżdżanie i wchodzenie na teren nieruchomości oraz prowadzenie prac rolniczych. Dłużnik W. K. kwestionował zarzuty, twierdząc, że prace agrotechniczne wykonywał R. C. na własny rachunek, a on sam jedynie doglądał stanu nieruchomości jako pełnomocnik żony-właścicielki. Sąd, po analizie zeznań stron i świadków, ustalił, że wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r. nakazano pozwanym (w tym W. K.) przywrócenie powodowi A. F. posiadania nieruchomości poprzez zaniechanie wjeżdżania, wchodzenia, usuwanie mienia i zaniechanie prac rolniczych. Wyrok ten stał się prawomocny 2 lipca 2015 r. Sąd nie dopatrzył się dowodów na to, że R. C. działał na zlecenie W. K., mimo że R. C. był pracownikiem W. K. i używał jego sprzętu. Sąd uznał, że użyczanie sprzętu i wzajemna pomoc są powszechne, zwłaszcza między bliskimi. Ponadto, sąd stwierdził, że obecność W. K. na nieruchomości miała charakter kontrolny i nie dowodziła wydawania poleceń R. C. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że naruszenia obowiązków przez dłużnika, jeśli w ogóle miały miejsce, były sporadyczne, a przede wszystkim ustały co najmniej od jesieni 2015 r. Sąd podkreślił, że środki przymusu egzekucyjnego (grzywna, nakaz zapłaty) mają na celu wymuszenie wykonania orzeczenia, a nie pełnienie funkcji represyjnej za przeszłe zachowania. Wobec ustania naruszeń i braku potrzeby przymusu, sąd oddalił wniosek. Dodatkowo, sąd zauważył, że prace wykonywane przez R. C. służyły prawidłowej gospodarce rolnej, a plon zebrany został przez wierzyciela, co czyniłoby uwzględnienie wniosku sprzecznym ze sprawiedliwością społeczną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający