I Co 46 / 13

POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2013 roku Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSO Andrzej Westphal Ławnicy: --- Protokolant: sekr. sąd. Marlena Ossowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku (...) S.A. w D. z udziałem B. T. o zezwolenie p o s t a n a w i a: 1. oddalić wniosek, 2. zasądzić od wnioskodawcy (...) S.A. w D. na rzecz uczestnika postępowania B. T. kwotę 377,00 zł (trzysta siedemdziesiąt siedem) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I Co 46 / 13 UZASADNIENIE Dłużnik (...) S.A. w D. złożył wniosek o zezwolenie na wypłatę kwoty 325.417,62 zł. miesięcznie na bieżące wynagrodzenia za pracę wraz z podatkiem od wynagrodzeń i innymi ustawowymi ciężarami , a także na bieżące koszty prowadzonej działalności gospodarczej z rachunku bankowego o numerze (...) prowadzonego przez (...) Bank (...) S.A. Oddział B. , zajętego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Grudziądzu D. L. w sprawie o sygnaturze akt Km 854 / 13 , w postępowaniu zabezpieczającym z wniosku B. T. . Wierzyciel wnosił o oddalenie wniosku . Sąd ustalił , co następuje : Na wniosek wierzyciela B. T. toczy się postępowanie prowadzone przez Komornika D. L. dotyczące zabezpieczenia należności zasądzonej w nakazie zapłaty o sygnaturze akt I Nc 45 / 13. Kwota zabezpieczenia wynosi 215.989,44 zł. , nie licząc odsetek i kosztów . Komornika dokonał zajęcia rachunku bankowego dłużnika (...) S.A. w D. o numerze (...) prowadzonego przez (...) Bank (...) S.A. Oddział B. . okoliczności bezsporne , Sąd zważył , co następuje: Zgodnie z art. 752 2 § 1 k.p.c. w razie zajęcia na zabezpieczenie rachunku bankowego przedsiębiorcy lub właściciela gospodarstwa rolnego sąd na wniosek obowiązanego złożony w terminie tygodniowym od dnia doręczenia mu postanowienia o zabezpieczeniu określa , jakie kwoty może pobierać na bieżące wypłaty wynagrodzeń za pracę wraz z podatkiem od wynagrodzenia i innymi ustawowymi ciężarami , a także na bieżące koszty prowadzonej działalności gospodarczej . W niniejszej sprawie dłużnik – obowiązany – nie wykazał ,żeby zachował termin do złożenia wniosku określony w art. 752 2 § 1 k.p.c. Samo porównanie daty sporządzenia pisma przez Komornika - 19 marca 2013r. - z datą nadania wniosku do sądu – 2 kwietnia 2013r. – nie pozwala na ustalenie że został on złożony w terminie . Wprawdzie obowiązany twierdzi w jego uzasadnieniu ,że otrzymał pismo od Komornika w dniu 25 marca 2013r. , ale w żaden sposób nie wykazuje tej okoliczności . Wskazać należy ,że na dołączonych do wniosku kopiach pism Komornika nie ma nawet prezentaty z datą wpływu tych pism do dłużnika - obowiązanego . W niniejszej sprawie dłużnik – obowiązany – nie wykazał także , aby zajęty rachunek był tym, z którego dokonywane są wypłaty wynagrodzeń za pracę oraz pokrywane koszty działalności gospodarczej. Przedłożył on jedynie: podstawową listę płac numer (...) , „Zestaw listy płac zasiłki macierzyńskie lista nr (...) ” , „Zestaw listy płac Zlecenia i Rada Nadzorcza wypł. IV. 2013 lista nr (...) ” , „Zestawienie łączne składek ZUS Zlecenia i Rada Nadzorcza wypł. IV.2013 lista nr (...) ” , „Obroty kont aktywnych za okres : II 2013 – z uwzględnieniem bufora” . Z dokumentów tych może co najwyższej wynikać wysokość tych należności . Nie wynika z nich natomiast to , czy są one wypłacane z zajętego konta. Wręcz przeciwnie , mimo że od daty złożenia wniosku do jego rozpoznania minęły ponad dwa miesiące , to nie ma żadnych dowodów na to ,że wynagrodzenia nie zostały wypłacone, czy że obowiązany został pozbawiony możliwości ponoszenia bieżących kosztów prowadzonej działalności gospodarczej . Pozwala to na przyjęcie domniemania faktycznego - art. 231 k.p.c. , że nie jest to jedyny rachunek bankowy dłużnika oraz ,że należności , których dotyczy niniejszy wniosek są wypłacane z innego rachunku. Obowiązany nie wykazał wyżej wskazanych okoliczności , pomimo stawiania takich zarzutów przez wierzyciela w toku tej sprawy . Na posiedzeniu w dniu 23 maja 2013r. obowiązanemu został udzielony termin do ewentualnego zajęcia stanowiska i zgłoszenia dowodów . Upłynął on bezskutecznie . Wskazane wyżej ustalenia stanowiły wystraczającą podstawę do oddalenia wniosku . Na marginesie wskazać można ,że z przedłożonych przez obowiązanego dokumentów nie wynika kwota podawana we wniosku . Nie jest też wiadomo jakiego okresu dotyczą te dokumenty . Na kartach 8 – 14 umieszczona jest jedynie data wydruku – 2 kwietnia 2013r. Jest to także data sporządzenia i nadania do sądu niniejszego wniosku . Z dokumentu na karcie 15 można wywnioskować ,że dotyczy on lutego 2013r. – „za okres: II 2013” . Nie wiadomo, czy wszystkie dokumenty dotyczą tego samego miesiąca . Nie wiadomo też , czy w innych miesiącach także ponoszone są tego typu wydatki i ile wynosi ich suma . W przepisie art. 752 2 § 1 k.p.c. chodzi natomiast o zapewnienie możliwości dokonywania wypłat wynagrodzeń i funkcjonowania dłużnika nie tylko w jednym miesiącu , lecz przez dłuższy czas . Musi więc być wykazana pewna średnia tych kosztów na przykładzie dłuższego okresu niż jeden miesiąc . Zasadnie wskazuje wierzyciel , że chodzi tu o wydatki „średniomiesięczne” , o charakterze stałym . Nie wiadomo , czy spośród tych wykazywanych przez obowiązanego są takie o charakterze jednorazowym Uwaga ta jest tym bardziej uzasadniona ,że wykazuje on także koszty umów zleceń , które ze swej istoty nie mają charakteru długotrwałego . Podobnie koszty usług prawniczych mogą dotyczyć np. tylko jednej sprawy , która miała miejsce w danym miesiącu . Obowiązany nie wyjaśnił nawet co składa się na koszty bieżącej działalności spółki oraz z jakich stosunków prawnych wynikają jego zobowiązania . Nie przedstawił także jak kształtują się te wydatki w innych miesiącach . Ciężar udowodnienia tych wszystkich okoliczności spoczywał na obowiązanym – art. 6 k.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Wierzyciel zwracał na to uwagę w swojej odpowiedzi na wniosek. Mimo udzielenia dłużnikowi dodatkowego terminu, nie wywiązał się on ze swojego obowiązku . Na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. sąd zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania zwrot poniesionych kosztów . Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o opłatach za czynności radców prawnych nie określają stawki wynagrodzenia w tego typu sprawach . Dlatego , na podstawie § 5 , sąd posłużył się stawką dotyczącą podobnej sprawy . W § 11 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia określono wynagrodzenie w kwocie 60 zł. za reprezentację w sprawie o zwolnienie od zajęcia rzeczy i praw zabezpieczonych w postępowaniu karnym u osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przeciwko mieniu . Mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika i jego wkład w wyjaśnienie i rozstrzygnięcie sprawy sąd przyznał wynagrodzenie w wysokości sześciokrotnej stawki minimalnej - § 2 ust. 2 .