I Co 1841/15

Sygn. akt I Co 1841/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Tczewie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Andrzej Lubowiecki po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. w Tczewie na posiedzeniu niejawnym skargi dłużników G. M. (1) i G. M. (2) w prowadzonych przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tczewie J. S. postępowaniach egzekucyjnych sygn. akt Km 433/13, Km 923/13, Km 430/14, Km 863/14 i Km 1311/15, wszczętych z wniosku, odpowiednio, (...) .R.Z. (...) spółki jawnej w Mroczy, (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - Grupa (...) w S. , Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...) spółki jawnej M. K. , P. S. w W. , Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej Rafineria w G. i (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. postanawia 1. sprostować postanowienie z dnia 20 listopada 2015 r. w ten sposób, że wykreślić słowa "Km 136/13" i "Km 1197/14" i dopisać "Km 923/13" i "Km 1311/15". 2. oddalić skargę. 3. odrzucić zażalenie dłużników na postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. UZASADNIENIE W postanowieniu z dnia 20 listopada 2016 r. Sąd nieprawidłowo określił sygnatury akt postępowań egzekucyjnych, których dotyczy skarga na czynności komornika i postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z powyższych względów, na mocy art. 350 § 1 i § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. W dniu 29 września 2015 r. dłużnicy G. M. (1) i G. M. (2) złożyli skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tczewie J. S. w sprawach Km 433/13, Km 923/13, Km 430/14, Km 863/14 i Km 1311/15, wszczętych z wniosku, odpowiednio, (...) .R.Z. (...) spółki jawnej w Mroczy, (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - Grupa (...) w S. , Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...) spółki jawnej M. K. , P. S. w W. , Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej Rafineria w G. i (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. , w postaci licytacji ruchomości. Wnieśli o uchylenie czynności, bowiem zajęte rzeczy w postaci maszyn rolniczych w gospodarstwie rolnym dłużników są niezbędne do jego prowadzenia. Wskazali, że w sprawie akt I Co 1778/15 dotyczącej skargi na czynności komornika, którego przedmiotem było zajęcie ruchomości, Sąd oddalił wniosek o zawieszenie postępowania, jednakże nie jest ono prawomocne. Sąd uznał, że okoliczność, iż zajęciu uległy przedmioty, które - co do zasady - zgodnie z art. 829 i art. 830 k.p.c. , nie podlegają egzekucji, nie daje podstawy do uwzględnienia skargi, bowiem na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy wynika, że w toku egzekucji doszło do zajęcia wszystkich nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego dłużników, zatem zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 maja 1996 r. w sprawie określenia przedmiotów należących do rolnika prowadzącego gospodarstwo, które nie podlegają egzekucji sądowej (Dz.U. Nr 63, poz. 300) wskazane przepisy nie znajdują zastosowania. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji. W dniu 25 maja 2016 r. dłużnicy zostali zobowiązani do uzupełnienia w terminie 7 dni braków zażalenia na postanowienie z dnia 15 marca 2016r., poprzez m.in. wskazanie, czy wnoszą o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia. W zakreślonym terminie dłużnicy udzielił odpowiedzi nie wskazując sposobu zmiany lub uchylenia orzeczenia. Stwierdzili, że wnoszą "o uchylenie lub zmianę postanowienia". Sąd zważył, że wnioskując o zmianę, strona musi określić, na czym ta zmiana ma polegać (oddalenie lub uwzględnienie powództwa - wniosku), zaś w razie wniosku o uchylenie orzeczenia strona może żądać przekazania sprawy do ponownego rozpoznania lub odrzucenia pozwu - wniosku albo umorzenia postępowania (por. M.P. Wójcik, Komentarz do art. 368 Kodeksu postępowania cywilnego, Lex). Z podstawie art. 397 § 2 k.p.c. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym. Zgodnie z art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów, na podstawie przytoczonych przepisów, Sąd orzekł jak w punkcie 3. sentencji. Postanowienie jest zaskarżalne w zakresie punktów 1. i 3. sentencji. Rozstrzygnięcie z punktu 2. nie jest zaskarżalne, bowiem przepisy nie przewidują zażalenia na postanowienie rozstrzygające skargę na czynności komornika, której przedmiotem jest przeprowadzenie licytacji ruchomości, a jak wskazuje się w orzecznictwie (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie III CZP 29/14 i powołane tam orzecznictwo), postanowienie sądu nie jest w takim wypadku kończącym postępowanie w sprawie. Orzeczenie nie kończy egzekucji w stosunku do danego składnika majątku dłużnika, bowiem ostatnią czynnością zmierzającą do zakończenia takiej egzekucji jest udzielenie przybicia i wydanie ruchomości nabywcy.