I CO 17/05

Sąd Najwyższy2005-11-02
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniawłaściwość sąduSąd NajwyższySąd Apelacyjnyk.p.c.Trybunał Konstytucyjnykonstytucyjność prawa

Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu, powołując się na przepisy k.p.c. dotyczące właściwości sądu w sprawach o wznowienie postępowania.

Powódki złożyły skargę o wznowienie postępowania, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego kwestionujący konstytucyjność art. 160 § 5 kpa. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził, że jego wcześniejsze orzeczenie w tej sprawie nie opierało się na przepisie, którego konstytucyjność została podważona. W związku z tym, zgodnie z art. 405 k.p.c., uznał się za niewłaściwy do rozpoznania skargi i przekazał ją do Sądu Apelacyjnego.

Skarga powódek o wznowienie postępowania została wniesiona w oparciu o wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2005 r., P 18/04, który orzekł o niezgodności d. art. 160 § 5 kpa z Konstytucją RP. Sąd Najwyższy, rozpatrując kwestię właściwości sądu do rozpoznania tej skargi, odwołał się do art. 405 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, do wznowienia postępowania właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a w przypadku orzeczeń różnych instancji – sąd wyższej instancji. W przypadku innych podstaw wznowienia, właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy. Sąd Najwyższy zauważył, że jego wcześniejsze orzeczenie w tej sprawie (sygn. akt I CK (...)) było rozpoznaniem kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego i jego kognicja była ograniczona granicami zaskarżenia i podstawami kasacji. Powódki w kasacji zarzuciły jedynie naruszenie art. 417 k.c. w zw. z art. 77 Konstytucji RP. Ponieważ Sąd Najwyższy oddalając kasację nie opierał się na przepisie, którego konstytucyjność została podważona, uznał się za niewłaściwy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania i przekazał ją do Sądu Apelacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy, jeśli skarga opiera się na podstawie innej niż nieważność lub art. 4011 k.p.c. W tym przypadku, Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że jego wcześniejsze orzeczenie w sprawie kasacji nie opierało się na przepisie, którego konstytucyjność została podważona przez Trybunał Konstytucyjny. Zgodnie z art. 405 k.p.c., w takich sytuacjach właściwość sądu do wznowienia postępowania przypada sądowi, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy, czyli w tym przypadku Sądowi Apelacyjnemu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
K. J.osoba_fizycznapowódka
Z. C.osoba_fizycznapowódka
Skarb Państwa - Wojewoda X.organ_państwowypozwany
Miasto W.instytucjapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 405

Kodeks postępowania cywilnego

Określa właściwość sądu do wznowienia postępowania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 4011

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy wznowienia postępowania z przyczyn nieważności.

k.p.a. art. 160 § § 5

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis, którego konstytucyjność została podważona przez TK.

k.c. art. 417

Kodeks cywilny

Podstawa zarzutu kasacyjnego powódek.

Konstytucja RP art. 77

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Podstawa zarzutu kasacyjnego powódek.

Konstytucja RP art. 32 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucyjny przepis naruszony przez art. 160 § 5 kpa.

Konstytucja RP art. 64 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucyjny przepis naruszony przez art. 160 § 5 kpa.

k.p.c. art. 39311

Kodeks postępowania cywilnego

Określa granice kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania ze względu na brak oparcia wcześniejszego orzeczenia na przepisie, którego konstytucyjność została podważona.

Godne uwagi sformułowania

kognicja Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację (...) była ograniczona i wyznaczały ją granice zaskarżenia oraz podstawy kasacji Sąd Najwyższy oddalając kasację nie opierał swego orzeczenia na podstawie przepisu prawnego, którego konstytucyjność została podważona przez Trybunał Konstytucyjny

Skład orzekający

Tadeusz Wiśniewski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Właściwość sądu do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania w kontekście orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy orzeczenie SN w kasacji nie opierało się bezpośrednio na przepisie zakwestionowanym przez TK.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy złożonej kwestii proceduralnej związanej z właściwością sądu w kontekście orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa.

Kiedy Sąd Najwyższy nie jest właściwy? Kluczowe zasady wznowienia postępowania po wyroku TK.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CO 17/05 POSTANOWIENIE Dnia 2 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa K. J. i Z. C. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie X. i Miastu W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 listopada 2005 r., na skutek skargi powódek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2005 r., sygn. akt I CK (…), uznaje się niewłaściwym i skargę powódek o wznowienie postępowania przekazuje Sądowi Apelacyjnemu. Uzasadnienie Zgodnie z art. 405 k.p.c., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności oraz na podstawie przewidzianej w art. 4011 właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów różnych instancji, właściwy jest sąd instancji wyższej. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy. Skarżące powołują się na podstawę wznowienia przewidzianą w art. 4011 k.p.c., w szczególności zaś na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2005 r., P 18/04 (Dz. U. Nr 181, poz. 1524), którym orzeczono o niezgodności d. art. 160 § 5 kpa z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP. Oceniając zatem kwestię właściwości sądu w odniesieniu do wniesionej skargi należy uwzględnić okoliczność, że kognicja Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację powódek od 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r., I ACA (..) była ograniczona i wyznaczały ją granice zaskarżenia oraz podstawy kasacji (d. art. 39311 k.p.c.). Powódki w kasacji w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej - dotyczącej naruszenia prawa materialnego - zarzuciły jedynie naruszenie art. 417 k.c. w zw. z art. 77 Konstytucji RP. Oznacza to, że Sąd Najwyższy oddalając kasację nie opierał swego orzeczenia na podstawie przepisu prawnego, którego konstytucyjność została podważona przez Trybunał Konstytucyjny. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI