I CO 101/19

Sąd Najwyższy2020-01-10
SNinneprawo rodzinne i opiekuńczeWysokanajwyższy
Sąd Najwyższyprzekazanie sprawydobro wymiaru sprawiedliwościlegitymacja czynnapostępowanie cywilneprawo rodzinnedziecko

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek strony o przekazanie sprawy innemu sądowi, wskazując na brak legitymacji czynnej do złożenia takiego wniosku.

Strona S. N. złożyła do Sądu Najwyższego wniosek o przekazanie spraw toczących się przed Sądem Rejonowym w W. innemu sądowi równorzędnemu, zarzucając stronniczość i naruszenie procedur. Wnioskodawca domagał się również zabezpieczenia poprzez zawieszenie postępowań. Sąd Najwyższy, powołując się na nowo wprowadzony art. 44^1 k.p.c., odrzucił wniosek, stwierdzając, że strona nie posiada legitymacji czynnej do inicjowania takich wniosków, a jedynie sąd rozpoznający sprawę może wystąpić z takim wnioskiem.

Wniosek S. N. skierowany do Sądu Najwyższego dotyczył przekazania spraw toczących się przed Sądem Rejonowym w W. (sygn. akt V NSM [...] i V NSM [...]) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wnioskodawca zarzucił Sądowi Rejonowemu i Sądowi Okręgowemu w W. skrajną stronniczość, naruszenie zasad procedury cywilnej, sfałszowanie dowodu oraz narażenie małoletniej na niebezpieczeństwo. W ramach wniosku o przekazanie sprawy, S. N. domagał się również zabezpieczenia poprzez zawieszenie postępowań. Sąd Najwyższy, analizując nowo wprowadzony przepis art. 44^1 k.p.c., stwierdził, że przepis ten przyznaje Sądowi Najwyższemu kompetencję do przekazania sprawy innemu sądowi, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, jednakże inicjatywa w tym zakresie należy do sądu rozpoznającego sprawę, a nie strony postępowania. W związku z tym, że wniosek został złożony bezpośrednio przez uczestnika postępowania, Sąd Najwyższy uznał, iż podmiot ten nie posiada legitymacji czynnej do jego złożenia i w konsekwencji odrzucił wniosek. Odrzucenie wniosku o przekazanie sprawy skutkowało również odrzuceniem wniosku o zabezpieczenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, strona postępowania nie posiada legitymacji czynnej do złożenia wniosku do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 44^1 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 44^1 § 2 k.p.c. oznaczenie sądu właściwego może nastąpić na wniosek sądu właściwego do rozpoznania sprawy, co wyklucza legitymację czynną strony lub uczestnika procesowego do wystąpienia bezpośrednio z takim wnioskiem do Sądu Najwyższego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucenie wniosku

Strony

NazwaTypRola
S. N.innewnioskodawca
A. B.inneuczestnik postępowania
S. N.innewnioskodawca
A. B.inneuczestnik postępowania
M. N.innedziecko

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 44^1 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten przyznaje Sądowi Najwyższemu kompetencję do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.

k.p.c. art. 44^1 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Oznaczenie sądu właściwego może nastąpić na wniosek sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 44^2 § § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące wniosku o przekazanie sprawy.

k.p.c. art. 734

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna wniosku o zabezpieczenie.

k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna wniosku o zabezpieczenie (zawieszenie postępowań).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Strona nie posiada legitymacji czynnej do złożenia wniosku o przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44^1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Zarzuty stronniczości i naruszenia procedur przez sądy niższych instancji. Wniosek o zabezpieczenie poprzez zawieszenie postępowań.

Godne uwagi sformułowania

Przepis ten stanowi swoiste novum w procedurze cywilnej Ustawodawca w art. 44^1 k.p.c. wyklucza legitymację czynną strony lub uczestnika procesowego do wystąpienia bezpośrednio z wnioskiem do Sądu Najwyższego stosowny wniosek podlega odrzuceniu jako wniesiony przez podmiot nieuprawniony

Skład orzekający

Dariusz Dończyk

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 44^1 k.p.c. dotyczącego przekazywania spraw przez Sąd Najwyższy i legitymacji czynnej stron w tym zakresie."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy strona próbuje bezpośrednio wnioskować o przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego, a nie gdy inicjatywa pochodzi od sądu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z nowym przepisem Kodeksu postępowania cywilnego i legitymacją stron, co jest istotne dla praktyków prawa.

Strona nie może sama wnioskować o przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego – kluczowa interpretacja SN.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I CO 101/19
POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie z wniosku S. N.  o przekazanie sprawy
z wniosku A. B.  z udziałem S. N.  wydanie dziecka, sygn. akt V Nsm (…)
oraz sprawy z wniosku S. N.  z udziałem A. B.
‎
o ustalenie miejsca pobytu małoletniego, ustalenie kontaktów, ograniczenie władzy rodzicielskiej i rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka, sygn. akt V Nsm (…) toczących się przed Sądem Rejonowym w W.  do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2020 r.,
1) oddala wniosek o zabezpieczenie,
2) odrzuca wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania
‎
innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
W dniu 24 listopada 2019 r. S N. , powołując się na art. 44
1
§ 1 k.p.c., wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie spraw zawisłych przed Sądem Rejonowym w W.  (sygn. akt V NSM […] i V NSM […]) do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi poza okręgiem sądowym dla W. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wnioskujący wywiódł, że wskazanemu we wniosku Sądowi Rejonowemu oraz  nadrzędnemu Sądowi Okręgowemu w W.  zarzuca skrajną stronniczość wobec uczestniczki postępowania poprzez łamanie podstawowych zasad i  procedur kodeksu postępowania cywilnego, sfałszowanie kluczowego dowodu w sprawie i wydanie na jego podstawie wadliwych postanowień. Zarzucił również narażenie na niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia małoletniej M. N. .
We wniosku S. N.  zawarł jednocześnie wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowań toczących się przez Sądem Rejonowym w W. pod sygn. akt V NSM […] i V NSM […] na czas toczącego się postępowania przed Sądem Najwyższym, podając jako podstawę prawną stosownego żądania art. 734 w zw. z art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na mocy ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1469 ze zm.) został  wprowadzony do kodeksu postępowania cywilnego art. 44
1
. Przepis ten stanowi swoiste
novum
w procedurze cywilnej, gdyż przyznaje on Sądowi Najwyższemu kompetencję do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (art. 44
1
§ 1 k.p.c.). Jednocześnie w art. 44
1
§ 2 k.p.c. przyjmuje, że oznaczenie sądu właściwego może wystąpić sąd właściwy do rozpoznania sprawy.
Ustawodawca w art. 44
1
k.p.c. wyklucza legitymację czynną strony lub uczestnika procesowego do wystąpienia bezpośrednio z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Ergo
Sąd Najwyższy przekaże sprawę do rozpoznania innemu sądowi, gdy stwierdzi uzasadnione ku temu przesłanki kompilujące się w kategorii pojęciowej „dobra wymiaru sprawiedliwości” (art. 44
1
§ 1 k.p.c.), a ze stosownym wnioskiem wystąpił sąd rozpoznający sprawę (art. 44
2
§ 1 i 2 k.p.c.). Nie ma przeszkód, aby nastąpiło to na wniosek strony postępowania.
W związku z tym, że z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 44
1
k.p.c. bezpośrednio wystąpił uczestnik postępowań prowadzonych przed Sądem Rejonowym w W.  pod sygn. V NSM […] i V NSM […] należało uznać, iż stosowny wniosek został złożony przez podmiot pozbawiony legitymacji czynnej do inicjowania czynności Sądu Najwyższego, o których mowa w art. 44
1
§ 1 k.p.c. Tym samym stosowny wniosek podlega odrzuceniu jako wniesiony przez podmiot nieuprawniony.
Odrzucenie wniosku z dnia 24 listopada 2019 r. determinuje również ocenę zawartego w nim żądania zabezpieczenia postępowań toczących się przez Sądem Rejonowym w W.  pod sygn. V NSM […] i V NSM […]. Skoro stosowny wniosek podlega odrzuceniu
a limine
to tym samym nie mógł być uwzględniony wniosek w przedmiocie zabezpieczenia.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI