I CO 10/06

Sąd Najwyższy2006-04-27
SAOSCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
wznowienie postępowaniawłaściwość sądukasacjasąd najwyższysąd apelacyjnykpc

Sąd Najwyższy uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, przekazując sprawę Sądowi Apelacyjnemu, ponieważ wyrok oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.

Pozwani-powodowie wzajemni wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego, powołując się na nieważność decyzji administracyjnej. Po stwierdzeniu niewłaściwości przez sądy niższych instancji, sprawa trafiła do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, opierając się na utrwalonym orzecznictwie, uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi, gdyż wyrok oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c. Właściwym do rozpoznania skargi jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy, czyli w tym przypadku Sąd Apelacyjny.

Sprawa dotyczyła skargi pozwanych – powodów wzajemnych Z. K. i R. K. o wznowienie postępowania, które zostało zakończone wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2000 r. oddalającym ich kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego. Podstawą skargi o wznowienie było stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody R. z dnia 10 lutego 1993 r. w sprawie przekazania Gminie T. spornej nieruchomości. Po tym, jak Sąd Rejonowy w R. i Sąd Okręgowy w R. uznały się niewłaściwymi do rozpoznania sprawy i przekazały ją Sądowi Najwyższemu, Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię właściwości. Zgodnie z art. 405 zd. drugie k.p.c., do wznowienia postępowania na podstawie innej niż określona w art. 401 lub 4011 k.p.c. właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy. Sąd Najwyższy jednolicie przyjmuje w swoim orzecznictwie, że wyrok oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy. Za orzeczenie co do istoty sprawy uznaje się natomiast orzeczenie sądu drugiej instancji oddalające apelację. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu jako właściwemu do jej rozpoznania, zgodnie z art. 405 i 200 § 1 w zw. z art. 406 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy. Wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym wyrok oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy, a za takie uznaje się orzeczenie sądu drugiej instancji oddalające apelację. W związku z tym, sprawę należy przekazać sądowi drugiej instancji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
Gmina T.instytucjapowód
Z. K.osoba_fizycznapozwany - powód wzajemny
R. K.osoba_fizycznapozwany - powód wzajemny

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 405 § zd. drugie

Kodeks postępowania cywilnego

Do wznowienia postępowania na podstawie innej niż określona w art. 401 lub 4011 k.p.c. właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 401

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 4011

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 200 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W zw. z art. 406 k.p.c. - dotyczy przekazania sprawy.

k.p.c. art. 406

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy orzeczeniem co do istoty sprawy jest orzeczenie sądu drugiej instancji oddalające apelację

Skład orzekający

Tadeusz Wiśniewski

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy ostatnim orzeczeniem było postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wznowieniem postępowania po oddaleniu kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą właściwości sądu w kontekście wznowienia postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.

Kiedy Sąd Najwyższy nie jest ostatnią instancją? Kluczowa kwestia właściwości sądu w sprawach o wznowienie postępowania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CO 10/06 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Gminy T. przeciwko Z. K. i R. K. o oddanie przedmiotu dzierżawy, oraz z powództwa wzajemnego Z. K. i R. K. przeciwko Gminie T. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2006 r., na skutek skargi pozwanych - powodów wzajemnych o wznowienie postępowania w sprawie, zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2000 r., sygn. akt I CKN 265/00, uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w […]. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 7 września 2000 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanych – powodów wzajemnych Z. K. i R. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 1998 r. oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego z R. z dnia 24 czerwca 1997 r. uwzględniającego powództwo. Pozwani – powodowie wzajemni Z. K. i R. K. wnieśli o wznowienie postępowania, powołując się na stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody R. z dnia 10 lutego 1993 r. w sprawie przekazania powodowej Gminie spornej nieruchomości. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy w R. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w R. Sąd ten natomiast postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. również uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl art. 405 zd. drugie k.p.c., do wznowienia postępowania na podstawie innej niż określona w art. 401 lub 4011 k.p.c. właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał co do istoty sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c. (por. uzasadnienia uchwały z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienia z dnia 13 stycznia 2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200, oraz niepublikowane postanowienia z dnia 18 maja 2000 r., III CO 2/00, z dnia 20 kwietnia 2000 r., III CO 3/00, z dnia 5 marca 2001 r., III CO 17/00 i z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CO 17/01). W sposób jednoznaczny Sąd Najwyższy przesądził również, że orzeczeniem co do istoty sprawy jest orzeczenie sądu drugiej instancji oddalające apelację (zob. uchwałę z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienie z dnia 13 stycznia 2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200). Przytoczone stanowiska prezentowane są w powszechnie dostępnych komentarzach do kodeksu postępowania cywilnego. 3 Z tych względów, biorąc pod uwagę, że skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na podstawie określonej w art. 401 lub 4011 k.p.c., sprawę należało przekazać Sądowi Apelacyjnemu jako właściwemu do jej rozpoznania (art. 405 i 200 § 1 w zw. z art. 406 k.p.c.). db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI