I CNP 94/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, uznając, że waloryzacja renty z umowy ubezpieczenia może być oparta wyłącznie na art. 907 § 2 k.c., a nie na art. 3581 § 3 k.c.
K.J. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego i oddalił powództwo o podwyższenie renty z umowy ubezpieczenia. Skarżąca argumentowała, że podstawą żądania powinna być waloryzacja na podstawie art. 3581 § 3 k.c. Sąd Najwyższy oddalił skargę, podtrzymując stanowisko, że istotny spadek siły nabywczej pieniądza uzasadnia zmianę wysokości renty odszkodowawczej wyłącznie na podstawie art. 907 § 2 k.c., zgodnie z wcześniejszą uchwałą Sądu Najwyższego.
W sprawie ze skargi K.J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 września 2007 r., Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2009 r. i oddalił skargę. K.J., będąca powódką w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, domagała się podwyższenia dożywotniej kwartalnej renty należnej z umowy ubezpieczenia. Sąd Okręgowy, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego, oddalił powództwo, wskazując, że podstawą żądania zmiany wysokości renty może być jedynie art. 907 § 2 k.c., a nie art. 3581 § 3 k.c., na który powódka oparła swoje żądanie. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1994 r., III CZP 58/94. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 907 § 2 k.c., argumentując, że do waloryzacji renty z umowy ubezpieczenia należy stosować art. 3581 § 3 k.c. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest zasadny. Podkreślono, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało przesądzone, iż istotny spadek siły nabywczej pieniądza może uzasadniać zmianę wysokości renty odszkodowawczej wyłącznie na podstawie art. 907 § 2 k.c., a przywołana uchwała III CZP 58/94 zachowała aktualność. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając brak podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Waloryzacja renty odszkodowawczej może być oparta wyłącznie na art. 907 § 2 k.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, zgodnie z którym istotny spadek siły nabywczej pieniądza uzasadnia zmianę wysokości renty odszkodowawczej tylko na podstawie art. 907 § 2 k.c., a nie art. 3581 § 3 k.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie skargi
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń S.A.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.J. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Zakład Ubezpieczeń S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 907 § § 2
Kodeks cywilny
Podstawa do zmiany wysokości renty odszkodowawczej w przypadku istotnego spadku siły nabywczej pieniądza.
Pomocnicze
k.c. art. 3581 § § 3
Kodeks cywilny
Nie jest właściwy do waloryzacji renty z umowy ubezpieczenia w kontekście spadku siły nabywczej pieniądza.
k.p.c. art. 4244
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, w tym naruszenie prawa materialnego.
k.p.c. art. 42411 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istotny spadek siły nabywczej pieniądza uzasadnia zmianę wysokości renty odszkodowawczej wyłącznie na podstawie art. 907 § 2 k.c.
Odrzucone argumenty
Żądanie zmiany wysokości renty z umowy ubezpieczenia powinno być oparte na art. 3581 § 3 k.c.
Godne uwagi sformułowania
istotny spadek siły nabywczej pieniądza może uzasadniać zmianę wysokości renty odszkodowawczej wyłącznie na podstawie art. 907 § 2 k.c. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 1994 r., III CZP 58/94, która, jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy, zachowała aktualność.
Skład orzekający
Gerard Bieniek
przewodniczący
Elżbieta Skowrońska-Bocian
sprawozdawca
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących waloryzacji rent odszkodowawczych i rent z umów ubezpieczenia, a także stosowanie art. 907 § 2 k.c. w kontekście spadku siły nabywczej pieniądza."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji waloryzacji renty odszkodowawczej i rent z umów ubezpieczenia. Interpretacja opiera się na utrwalonym orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacji przepisów cywilnych dotyczących rent i waloryzacji, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie zobowiązań i ubezpieczeń.
“Czy waloryzacja renty z ubezpieczenia to zawsze art. 3581 § 3 k.c.? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CNP 94/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) SSA Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi K.J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego dnia 21 września 2007r., wydanego w sprawie z powództwa K.J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2009 r., oddala skargę. 2 Uzasadnienie K.J., powódka w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 września 2007 r. Wyrokiem tym Sąd drugiej instancji zmienił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 17 maja 2007 r. i oddalił powództwo, w którym K.J. domagała się podwyższenia dożywotniej kwartalnej renty należnej powódce z umowy ubezpieczenia. Sąd wskazał, że podstawą żądania zmiany wysokości renty może być jedynie art. 907 § 2 k.c., a tymczasem powódka oparła swoje żądanie na art. 3581 § 3 k.c. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1994 r., III CZP 58/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz. 207). W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego orzeczenia podnosi się, że nastąpiło naruszenie prawa materialnego, tzn. art. 907 § 2 k.c. Przedmiotem żądania powódki była waloryzacja renty z umowy ubezpieczenia, a do oceny takich żądań należy stosować art. 3581 § 3 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może zostać oparta m.in. na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 4244 k.p.c.) i na taką podstawę powołuje się skarżąca. Jednak sformułowany w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już przesądzone, że istotny spadek siły nabywczej pieniądza może uzasadniać zmianę wysokości renty odszkodowawczej wyłącznie na podstawie art. 907 § 2 k.c. Takie stanowisko zaprezentowane zostało w przywołanej wyżej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 1994 r., III CZP 58/94, która, jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy, zachowała aktualność. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił skargę stwierdzając, brak podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia (art. 42411 § 1 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI