I CNP 40/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z powodu braków formalnych i braku uprawdopodobnienia szkody.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę I. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 grudnia 2010 r. Skarga została odrzucona z powodu braków formalnych, w tym niewskazania przepisów prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, oraz braku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody. Sąd podkreślił, że wymagania formalne skargi muszą być spełnione odrębnie i szczegółowo.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Zbigniewa Kwaśniewskiego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2012 r., odrzucił skargę I. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 grudnia 2010 r., wydanego w sprawie o dział spadku. Skarga została wniesiona na podstawie art. 519^2 § 1 k.p.c. i została uznana za pozbawioną niezbędnych elementów wymaganych przez art. 424^5 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Skarżąca nie wskazała konkretnych przepisów prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, ograniczając się do ogólnego stwierdzenia. Ponadto, nie uprawdopodobniła wyrządzenia jej szkody, co jest wymogiem formalnym skargi. Sąd podkreślił, że samo twierdzenie o zaistnieniu szkody i jej wysokości nie jest wystarczające, a wymagane jest wskazanie rodzaju, rozmiaru i czasu powstania szkody. Nie została również spełniona przesłanka dotycząca braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia innymi środkami prawnymi, gdyż skarżąca jedynie stwierdziła brak podstaw do wznowienia postępowania i zaskarżenia skargą kasacyjną, zamiast przedstawić wyodrębnioną jurydycznie argumentację. W związku z powyższymi brakami, Sąd Najwyższy orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 424^8 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest wadliwa i podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę z powodu braków formalnych, w tym niewskazania przepisów prawa, z którymi orzeczenie jest niezgodne, braku uprawdopodobnienia szkody oraz braku wykazania, że wzruszenie orzeczenia innymi środkami prawnymi nie było możliwe. Wymogi te muszą być spełnione odrębnie i szczegółowo.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. K. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| F. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| H. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| K. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 519^2 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 424^5 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 424^8 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga pozbawiona niezbędnych elementów formalnych. Niewskazanie przepisów prawa, z którymi orzeczenie jest niezgodne. Brak uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody. Niespełnienie wymogu wykazania braku możliwości wzruszenia orzeczenia innymi środkami prawnymi.
Godne uwagi sformułowania
pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi nie wskazała przepisów prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne nie uprawdopodobniła wyrządzenia jej szkody Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody nie jest wystarczające brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną nie było i nie jest możliwe
Skład orzekający
Zbigniew Kwaśniewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "wymogi formalne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, w tym konieczność szczegółowego wskazania przepisów, uprawdopodobnienia szkody i wykazania braku innych środków prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i nie stanowi przełomu w interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest istotna z punktu widzenia procedury cywilnej, pokazując rygorystyczne wymogi formalne przy wnoszeniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. Jednakże, brak głębszych zagadnień prawnych czy nietypowych faktów sprawia, że jest ona bardziej techniczna niż powszechnie interesująca.
“Błędy formalne w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem – Sąd Najwyższy odrzuca wniosek.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CNP 40/11 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie skargi I. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 grudnia 2010 r., wydanego w sprawie z wniosku I. K. przy uczestnictwie F. K., H. W. i K. K. o dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wniesiona przez wnioskodawczynię na podstawie art. 5192 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 grudnia 2010 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Skarżąca nie wskazała przepisów prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, bo takim wskazaniem nie jest sformułowanie w pkt 5 skargi, że: „... zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem”. Tymczasem wymagania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyrażone w punktach 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. nie są tożsame i mające je spełnić elementy skargi nie mogą być ujęte łącznie, lecz powinny być odrębnie sformułowane i uzasadnione, a nie poprzestawać na odwołaniu się do podstaw skargi i ich uzasadnienia (postanowienia SN: z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, niepubl.; z dnia 16 marca 2006 r., II CNP 15/06, niepubl.). Ponadto skarżąca nie uprawdopodobniła wyrządzenia jej szkody spowodowanej wydaniem postanowienia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że postanowienie wyrządziło wnioskodawczyni szkodę majątkową w kwocie 24.466,66 zł. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a nie tylko przedstawienia dowodów ze stwierdzeniem, że uprawdopodabniają one szkodę. Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05). Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. ponieważ skarżąca ograniczyła się, tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto że postanowienie nie podlega zaskarżeniu skargą 3 kasacyjną. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. md
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI