II CNP 114/09

Sygn. akt II CNP 114/09 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 marca 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Irena Gromska-Szuster 
 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 22 marca 2010 r., 
skargi 
Przedsiębiorstwa 
Wielobranżowego 
„I.(...)” 
Spółki 
z 
ograniczoną 
odpowiedzialnością z siedzibą w T. 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego  
postanowienia Sądu Okręgowego w Z. 
z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt VI Cz (…) 
wydanego w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego „I.(...)” 
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. 
na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ż. 
- Z. Z. - zajęcie udziałów w nieruchomości Przedsiębiorstwa Wielobranżowego „I.(...)” 
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T., dla której Sąd Rejonowy 
Wydział Ksiąg Wieczystych w Z. prowadzi księgę wieczystą Kw (…), w ramach 
postępowania KM (…) 
przy uczestnictwie wierzyciela „E.(…)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w 
likwidacji z siedzibą w Z. 
i dłużnika „B.(...)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. 
 
odrzuca skargę. 
 
Uzasadnienie 
 
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „I.(...)” spółka z o.o. z siedzibą w T. wniosło 
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu 

 
2 
Okręgowego w Z. z dnia 3 grudnia 2008 r. oddalającego jego zażalenie na 
postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 września 2008 r. odrzucające jego 
skargę na czynność komornika polegającą na zajęciu udziałów skarżącego w określonej 
nieruchomości, w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie KM 
(…) przeciwko dłużnikowi B.(...) spółce z o.o. w T. 
Sądy obu instancji stwierdziły, że skarga jest spóźniona, bowiem w wyniku 
prawomocnego przybicia i prawomocnego przysądzenia własności zajętych udziałów 
spółki 
B.(...) 
doszło 
do 
zakończenia 
egzekucji 
i 
umorzenia 
postępowania 
egzekucyjnego. Skarga na czynności komornika jest środkiem odwoławczym, 
który przysługuje tylko w toku trwającego postępowania egzekucyjnego. Po jego 
prawomocnym umorzeniu jest niedopuszczalna jako spóźniona i z tych przyczyn 
podlega odrzuceniu. 
W skardze na niezgodność z prawem powyższego postanowienia Sądu drugiej 
instancji, wskazującej, jako naruszone przepisy: art. 7 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. 
o własności lokali oraz art. 998, 967, 969, 766, 825, 921, 378, 382, 397 § 2, 927, 942, 
951, 973 § 4, 985 § 1 oraz 1004 - 1013 k.p.c. - skarżący stwierdził, że w wyniku wydania 
kwestionowanego postanowienia poniósł szkodę w wysokości 22 000 zł, bowiem taka 
jest wartość jego udziału w zajętej przez komornika nieruchomości, wynoszącego 1/100, 
który został bezprawnie sprzedany razem z całą nieruchomością za łączną kwotę 
2.200.000 zł, choć egzekucja dotyczyła spółki B.(...) mającej w tej nieruchomości 99/100 
udziałów. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi o 
stwierdzenie 
niezgodności 
z 
prawem 
prawomocnego 
orzeczenia 
jest 
uprawdopodobnienie, że wydanie zaskarżonego orzeczenia wyrządziło skarżącemu 
szkodę. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy spełnienia tego wymagania 
zobowiązuje skarżącego nie tylko do wskazania rodzaju i rozmiaru szkody i czasu jej 
powstania lecz także do wykazania, że szkoda jest następstwem wydania zaskarżonego 
orzeczenia (por. między innymi orzeczenie z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05, 
OSNC 2006/1/16). 
Skarżący okoliczności tej nie wykazał. Z jego twierdzeń w tym przedmiocie 
wynika, że szkodę wiąże z zajęciem przez komornika w toku egzekucji przeciwko 
dłużnikowi całej nieruchomości, w której dłużnik miał 99/100 a skarżący 1/100 udziałów 
oraz ze sprzedażą należących do niego udziałów w wyniku bezprawnie, jego zdaniem, 

 
3 
prowadzonej egzekucji z tych udziałów. Tymczasem konieczne jest wykazanie, że 
szkoda powstała na skutek wydania postanowienia Sądu Okręgowego oddalającego 
zażalenie na odrzucenie, jako spóźnionej, skargi na czynność komornika polegającą na 
zajęciu udziałów. Chodzi zatem o wykazanie związku przyczynowego między wydaniem 
tego orzeczenia a szkodą skarżącego polegającą na zbyciu w toku egzekucji jego 
udziałów o wartości 22 000 zł. Istnienia tego związku skarżący nie wykazał. 
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 
pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę.